Het Lagerhuis ontaardt in een kakofonie van verontwaardigd geschreeuw

Het format van debatprogramma Het Lagerhuis is ijzersterk. De praktijk blijkt toch iets weerbarstiger.

De bankjes waren terug, de klok was ook terug, alleen Henk Bres, die was niet terug. In de zendtijd van DWDD begon gisteren een nieuwe vierdelige reeks van het VARA-debatprogramma Het Lagerhuis. De DWDD-studio was omgebouwd tot de bekende debatarena en na een korte introductie van Matthijs van Nieuwkerk nam Paul Witteman de presentatie over. Witteman poneerde de eerste stelling van die avond, waar het twintigtal zorgvuldig geselecteerde debaters uit alle lagen van de bevolking, aangevuld met PvdA-lijsttrekker Lodewijk Asscher en 50Plus-voorman Henk Krol, met elkaar over in discussie mocht gaan. De stelling luidde: 'Het leren van carnaval is het toppunt van integratie in Nederland.'

Een van de eerste bijdragen was: 'Who cares, volgende onderwerp.' Alleen kwam die bijdrage niet uit de studio, maar van iemand die thuis op de bank zat te kijken.

Een van de debaters zei dat we carnaval toch ook wel zouden kwijtraken, net als Kerstmis en Sinterklaas. Henk Krol vond het een sympathiek, maar lachwekkend idee. Asscher vond het heel lief.

(De tekst gaat verder onder de video)

Interessant werd het bij de stelling die Henk Krol had meegenomen: 'Gepensioneerden zijn fors in koopkracht achtergebleven en dat moet snel gerepareerd worden.' Krol kreeg het zwaar te verduren, bijna niemand was het met hem eens. 'U bent een rattenvanger van de ouderen, meneer Krol', riep iemand, 'en jongeren kunnen van u de tering krijgen.' De glimlach op Krols gezicht verdween en maakte plaats voor een verbeten blik. Even later reageerde hij zich met een schuddende, priemende vinger af op Lodewijk Asscher.

Die maakte het zichzelf trouwens, toen het eenmaal zijn beurt was, redelijk makkelijk met de controverse-vrije stelling: 'Elke werknemer krijgt het recht om buiten werktijd onbereikbaar te zijn.' Zelfs de PVV-stemmende Thomas van Elst had sympathie voor dit PvdA-plannetje.

Daar ergens, in het spanningsveld tussen discussie, conflict en consensus, zit de kracht van het format van Het Lagerhuis. Indachtig de opmerking van Barack Obama in zijn afscheidsspeech ('Als je er genoeg van hebt om met mensen op internet ruzie te maken, probeer dan eens in het echt met iemand te praten') zet Het Lagerhuis mensen bij elkaar die normaal gesproken niet veel meer interactie hebben dan 140 venijnige tekens. In Het Lagerhuis discussieert de PVV'er met de GroenLinks-stemmer, de ondernemer met de psychiater en de Rotterdamse kippenvanger met de hoofddoekdragende advocate: gewone mensen met elkaar in debat over politiek. Tenminste, dat is de sympathieke - en belangrijke - theorie achter Het Lagerhuis. Die theorie uitte zich in de eerste aflevering bij vlagen ook wel in de praktijk, maar met regelmaat ontaardde Het Lagerhuis in een kakofonie van verontwaardigd geschreeuw, alsof je naar een persconferentie van twintig Donald Trumps aan het kijken was. Vermakelijk, zeker, maar inhoudelijk vluchtig.

Kers op de taart was het een-op-eendebat tussen Lodewijk Asscher en Henk Krol, die inmiddels zo emotioneel was geworden dat zijn gezicht bijna van zijn hoofd viel. Uiteindelijk moest Witteman de twee kemphanen met een corrigerend 'ho ho ho, dames' uit elkaar halen. Het kwam hem op het grootste applaus van de avond te staan. Paul Witteman was ook terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden