Column

Het laatste interview met Jett Rebel

null Beeld ANP
Beeld ANP
Jean-Pierre Geelen

Een interview geven om aan te kondigen dat het je laatste interview zal zijn - het is een wat opmerkelijke pr-strategie. De jonge popster Jett Rebel (Jelte Tuinstra) deed het maandag in DWDD. Minstens zo opvallend: de jongen had geen tekst, een interview kon de korte ontmoeting ook nauwelijks genoemd worden. Bij elke zin startte de motor, maar de wielen kwamen telkens hopeloos vast te zitten in het zand.

Er was te veel geschreven over zijn androgyne uiterlijk, zijn lipstick, oorbellen en nagellak, over drugs en over meisjes. Of iedereen maar even wilde doen alsof we het niet zagen. Nooit ging het eens over zijn muziek, klaagde de artiest. En daar had Rebel het dus helemaal mee gehad, zei hij althans: 'Eigenlijk zou ik het wel fijn vinden om me gewoon even te focussen.' Toch even opletten hoe lang het duurt eer hij toe is aan zijn volgende laatste vraaggesprek.

Hij was niet uit op five minutes of fame, zei hij. Hij hoefde niet van tv-programma naar tv-programma te hobbelen om even knalhard te cashen, hij wilde gewoon muziek maken, een loopbaan lang.

Was hij aan de drugs? Ach: 'Ik weet m'n hele leven al dat ik daarmee op moet kijken.'

'Tafelheer' Erik Dijkstra zag het met gemengde gevoelens aan. Of de getormenteerde ziel wel eens een psychiater had bezocht, was zijn enige bezorgde vraag. Er volgde een begin van een antwoord, dat ontspoorde in een frase die duidelijk moest maken dat de zanger/muzikant zich geen zorgen maakte. Dat liet hij aan de kijker over.

Het lukte niet meer erbij te horen, anderen waren onbereikbaar geworden. Feestjes waren teveel rumoer. En dus bezoekt Machteld Cossee (37) ze niet meer. Ze was de hoofdpersoon in de 2Doc De kleine wereld van Machteld Cossee (VARA). Met haar syndroom van Usher werd ze sinds haar zeventiende langzaam doof en blind. Filmmaker Hetty Nietsch volgde zes jaar lang het progressieve verloop van de aandoening die in Nederland achthonderd patiënten kent.

Haar blik is alsof ze door een rietje kijkt, ze hoort alsof ze continu onder water zit. De film, een soort langgerekte Vinger aan de pols, was het verslag van een oneerlijke worsteling met de werkelijkheid, die er alleen maar op achteruit leek te gaan. Machteld verloor haar werk, moest afscheid nemen van de roeivereniging, werd niet gehoord door een belangenvereniging. De ziekte legde een bermbom onder haar gezin, de steeds scherpere onenigheden met haar man Lars werden niet geschuwd.

Het was een aangrijpend verslag, dat enkel werd ontsierd door de clichématige verstilde piano die de toch al overduidelijke mist en emotie moesten verklanken. Het zou verboden moeten worden op de documentaireschool.

Hoe ze de toekomst zag, vroeg Nietsch aan Machteld. 'Om heel eerlijk te zijn, denk ik er gewoon niet aan', antwoordde die. 'Ik stop mijn kop in het zand, anders grijpt het me naar de keel. Dus dan denk ik maar lekker: wat gaan we vanavond eten?'

Ook dat bleek erfelijk: haar vader - huisarts - had haar ziekte 'veel te rationeel, te dokterachtig, medisch-technisch' benaderd, bekende hij. Haar moeder sprak er niet over. 'Ik uit me niet zo makkelijk. Ik lig er niet wakker van. Denk er wel over na, maar om er dan over te praten...'

Waar blijft het eerste interview met de ouders van Jett Rebel?

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden