'Het komt allemaal door dat idiote gekoop op internet'

null Beeld Colourbox
Beeld Colourbox

Een boek dat ik graag wilde lezen, was niet als e-book verkrijgbaar, dus stapte ik een boekwinkel binnen voor een papieren exemplaar. Er was maar één klant, een tengere vrouw van een jaar of 60, met op kaaklengte afgeknipt sluik, grauw haar, een vlinderbril met flesgroen montuur en een linnen doorknoopjurk in de kleur van weerbestendig tuinmeubilair. Ze zag eruit als iemand die Lidewij heet. Of Ageeth. Of Welmoed.

Ze stond bij de kassa te praten met de boekverkoopster, een vogelachtig meisje van 30 in een kouwelijk wollen vestje. Het gesprek ging over een wederzijdse kennis die er, aldus Lidewij (of Aleid, of Hedwig) 'even niet meer helemaal uitkwam met zichzelf' en steun zocht bij een mooi boek: maar géén Knausgård of Elena Ferrante, want 'daar hád ze alles al van'.

Dat laatste leek me eerder de óórzaak van slepende impasses dan een remedie. Het vogelmeisje opperde voorzichtig 'iets...vrolijkers?' en greep naar het laatste boek van Adriaan van Dis. 'De NRC gaf 4 sterren', sprak ze wervend. Zelf had ik het toevallig ook gelezen: tussen de oubollige koketterietjes door valt er hier en daar inderdaad best wat te lachen, zéker voor mensen die zonder tegenstribbelen Ferrante en Knausgård wegkauwen.

Lidewij (of Berthe, of Kathelijne) knikte genadiglijk en het vogelmeisje begon Adriaan in te pakken. 'Wat is het stil, he?', sprak Lidewij (of Hannelore, of Machteld ) 'En dat op een zaterdag... jullie gaan toch niet óók al failliet? Er zíjn al zoveel boekwinkels verdwenen...' Het meisje lachte pijnlijk. 'Het houdt niet over...', zei ze. 'En met zulk weer is het sowieso altijd rustig...' Beschuldigend wees ze naar de zon, buiten.

'Het komt allemaal door dat idiote gekoop op internet', hernam Lidewij (of Inez, of Adelheid). 'Bespottelijk. Het is toch oneindig veel prettiger om je te laten adviseren in een échte winkel? Door iemand met smáák? In plaats van gewoon maar iets 'aan te klikken' (ze trok een vies gezicht) bij 'Bol-punt-com'? Omdat je te lui bent om even op de fiets te stappen voor een écht mooi boek?'

Het vogelmeisje knikte, zuchtte, en vroeg toen aan mij of ze me kon helpen. Ik noemde het boek dat ik wilde hebben. Uitverkocht. 'Ja, sorry, die is hard gegaan...', zei het meisje. 'Maar ik kan hem voor u bestellen...'

'Nee, dank u', zei ik. Bestellen kan ik zelf ook. Maar dat wilde ik niet. Ik wilde dat boek nú hebben. Op naar een andere winkel, dus.

Terwijl ik naar de uitgang liep hoorde ik Lidewij (of Mette, of Hadewych) verontwaardigd tegen het vogelmeisje sissen: 'Begrijp jíj zulke mensen nou?'

s.witteman@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden