Het kerstcadeau

Marianne Ouwerkerk (55), Wervershoof, werknemer kwekerij:..

Mijn twee dochters hadden genoeg van het gezeur. De jongste wilde een tattoo, maar ze wist nog niet precies wat het moest worden. Als ze het erover had, zei ik steeds: je durft niet, net als ik. Dat waren ze zat en daarom kreeg ik afgelopen Kerstmis een zelfgemaakte cadeaubon waarop een slang was getekend. Er stond: 'Nu of nooit! Dit is je kans voor een gratis tatoeage. En anders willen we er nooit meer iets over horen!' Toen moest ik wel.

Het was een oude wens, maar ik durfde niet. Ik vond het als tiener al grappig, toch dacht ik er toen niet aan er zelf een te laten zetten. Nee, ik heb het nooit aan mijn ouders gevraagd, een spijkerbroek was al uit den boze. Rond mijn 35ste ging ik er serieuzer over nadenken. Het leek me alleen zoveel pijn doen, dat zei iedereen altijd.

Op een gegeven moment kwam mijn oudste dochter thuis met een poesje op haar enkel. Ze was een jaar of 17. Ze had geen toestemming gevraagd, maar dat hoefde ook niet. Het zag er de eerste weken niet uit, opgezet, allemaal korsten, vies, dus ik dacht: dan hoef ik zeker niet. Later hoorde ik dat ze dan te veel inkt hebben gebruikt, dat moet er allemaal weer uit.

De tatoeage is begin dit jaar bij mij thuis gezet door een oude kennis, een dorpsgenoot met een eigen zaak. Het ontwerp komt uit een van zijn boeken. Ik wist wat ik wilde, een slangetje heb ik altijd leuk gevonden. Omdat ik vaak enkelbandjes droeg, wilde ik hem graag op deze plek.

Het deed helemaal geen pijn, alsof je je met een Epilady je benen onthaart. Ik heb er helemaal geen last van gehad. Af en toe trok ik er een velletje af met een stukje slang erop. En ik mocht drie of vier weken niet in de zon en twee weken niet zwemmen, vanwege het bleekwater denk ik.

Als ik hem niet wil laten zien, doe ik sokken aan of een lange broek. In het begin kreeg ik veel reacties van vrienden, die waren toch wel verbaasd. Op straat zie je weleens mensen kijken. Dat doe ik zelf ook. Op vakantie bijvoorbeeld, dan zag ik iemand met zo'n tatoeage rondom de enkel en dan keurde ik: kijk, die vind ik te breed, die vind ik niet zo leuk.

Nee, ik ken geen anderen die op mijn leeftijd een tattoo namen. De tatoeëerder vond het schitterend. Hij wilde een foto van me maken, om te laten zien aan klanten die zich afvragen of ze er niet te oud voor zijn. Hij doet weleens oudere mensen, maar dan is het meestal niet de eerste tatoeage die ze laten zetten.

Ik zal dat niet doen, ik vind eentje leuk. Mijn oudste dochter wil er nog wel een bij. En bij mijn jongste zal het nu binnenkort ook wel gebeuren, die wil een zwarte panter in de aanval, ergens op haar onderrug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden