INTERVIEW

'Het karretje weegt zo'n 80 kilo, maar de e-bike helpt'

Wie met een kapotte auto in de Haagse of Amsterdamse binnenstad strandt en de Wegenwacht belt, kan vanaf vandaag een fietsende monteur verwachten. Ze rijden op een e-bike met daarachter een karretje vol gereedschap.

Beeld Freek van den Bergh / de Volkskrant

Fred Wesselius (38) wilde al sinds zijn vierde Wegenwacht worden. 'Ik heb het van mijn vader, hij was het ook. Als jongentje ging ik vaak met hem mee, auto's repareren langs de snelweg. De A4, die was van hem. Op mijn negentiende solliciteerde ik bij de ANWB, maar toen vonden ze mij te jong. Op mijn eenentwintigste kon ik beginnen, toen repareerde ik mijn eerste auto.

'Als Wegenwacht heb ik veel in Amsterdam gewerkt, en dat ga ik nu op de fiets weer doen. Samen met zeven collega's: drie rond de Amsterdamse grachtengordel, vier in het centrum van Den Haag en bij het strand van Scheveningen. Op het stuur hebben we een scherm waarop de pechgevallen vanuit de centrale verschijnen. Iedere fietsende Wegenwacht heeft hetzelfde in zijn karretje De komende maanden zullen we erachter komen waar meer en minder van nodig is.

'Ik houd van de ANWB, van Amsterdam en ik ben dol op alles wat met fietsen te maken heeft. Soms word ik gek van de stad, het is er zo druk. Met de auto kun je niet inhalen, zit je vast in het verkeer. Toen ik deze vacature zag, heb ik meteen gesolliciteerd. Op de fiets kan ik meer pechgevallen doen. En het is natuurlijk milieubewuster.

'In het karretje achter mijn fiets heb ik de belangrijkste dingen die ook in mijn dienstwagen zitten. Bij elkaar weegt het zo'n 80 kilo. Dat voel ik tijdens het fietsen, maar door de e-bike gaat het wel wat makkelijker. Het grootste verschil met de auto weet ik nog niet, daar ga ik komende maanden achter komen.

De inhoud van de Wegenwacht-gereedschapskar.Beeld freek van den Bergh

'Nederland is niet het eerste land met wegenwachten op de fiets. In Duitse en Oostenrijkse steden rijden ze ook al. Wij hebben daarnaar gekeken, maar onze fietsen zijn het beste!

'Het is een proef van drie maanden. Daarna wil ik graag door op de fiets. Een buitje doet mij niets, maar als het echt glad wordt, dan stap ik niet op de fiets. Voor je het weet kiepert het karretje om en donder ik een gracht in.

'En als ik zelf een lekke band krijg? Gelukkig heb ik altijd een bandenplaksetje bij, dus dat moet wel lukken.'

Wegenwacht Wesselius over de inhoud van zijn gereedschapskar

Startkabels en accu

'Onmisbaar zijn startkabels en een accu. Een miniatuurversie in dit geval. We moeten als fietsende wegenwachten sowieso iets creatiever zijn. Ik heb geen brandstof en maar een paar liter water bij me. Dus zullen we water bij een kroeg moeten halen of naar een benzinepompje toe. Gelukkig is binnen de stad alles op fietsafstand.

'Het grootste probleem in de stad is dat door de drukte auto's vaak filerijden. Ze staan veel stil, de airco, radio of lichten blijven aan staan. Daardoor gaan de accu's snel leeg.'

Luchtpomp

'Afgezien van de lege accu's, verwacht ik dat ik vooral problemen met lekke banden ga verhelpen. Daarom heb ik altijd een luchtpomp bij me. Die is veertig keer zo klein als een normale, maar doet het prima. Ik kan hem aansluiten op de accu van de klant, waardoor ik de band weer kan oppompen en het gat tijdelijk opvul, met bijvoorbeeld een schoenveter.'

De band kan later bij een garage worden vervangen.

Universele uitleesapparatuur

'Het meest gebruikte gereedschap is het uitleesapparaat, dat heb ik gewoon bij me. Dat kan ik aan de elektronica van de auto koppelen en geeft het probleem aan op het scherm. Een van de meest voorkomende problemen is een kapotte bobine, dat is het ontstekingssysteem van de motor.'

Inbreekgereedschap (mag niet op de foto)

'In mijn achttien jaar als Wegenwacht heb ik veel meegemaakt. Zo heb ik eens een opgesloten gehandicapte man uit de auto moeten redden. Ook laten mensen weleens hun sleutels in de auto liggen. Daarom heb ik altijd gereedschap bij me om auto's open te maken. Handig, maar als ze niet kunnen aantonen dat het hun auto is, dan blijft de deur gewoon op slot.'

De krik

'Zonder klassieke krik kan ik niet. Daarmee kan ik onder de auto zien wat het probleem is. Als ik het zelf niet kan oplossen, schakel ik mijn gemotoriseerde collega's in.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden