Het kabinet mag en zal vandaag niet vallen

 

Beeld AP

Je begint over een totaal ander onderwerp te schrijven. De bierfiets. Dan wordt net bekend dat opnieuw een boot is omgeslagen op de Middellandse Zee en mogelijk 700 migranten zijn verdronken. Waarmee de teller dit jaar, eind april pas, op ruim 1.500 doden ligt.

Dit na het huiveringwekkende relaas van de Kroatische kapitein Zeljko Vukovic, zaterdag in deze krant. Die vorig jaar zag hoe een boot met 250 vluchtelingen doelbewust tot zinken werd gebracht om redding uit te lokken - 35 mensen verdronken, de bemanning haalde de lichamen huilend uit het water.

Intussen is het hier vandaag nóg bed-bad-brood-crisis. Je zou denken dat het kabinet nu wel bij zinnen komt. En bedenkt dat vluchtelingen die deze verschrikkelijke risico's nemen, zich echt niet laten weerhouden door de gedachte dat in Nederland misschien geen bordje eten en een stapelbed klaar staat. Hoe wreed willen politici bij 700 dobberende lichamen lijken? Aan wie nu zegt dat de doden er niets mee te maken hebben: houd het argument van 'de aanzuigende werking' er dan ook buiten. Het zijn dezelfde mensen.

'Ik moest kiezen'

Schippers die op de Middellandse Zee een boot met migranten tegenkomen, veranderen plotsklaps in reddingswerkers. Bijna dagelijks doet die situatie zich voor. Zo zonk voor de ogen van de Kroatische kapitein Zeljko Vukovic (48) een boot met 250 vluchtelingen. Lees hier zijn huiveringwekkende verhaal (+).

Volgens migratie-expert Leo Lucassen, directeur van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, worden wij niet 'overspoeld' door migranten. We hebben het over nog geen 10 procent van de volksverhuizingen in Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Hervat dus de reddingsoperaties aan vluchtelingen op zee en verdeel ze over de lidstaten, bepleitte Lucassen zaterdag in deze krant.

Of zoals de paus zondagmiddag zei: Europa, beslis! Bierfiets, bierfiets - nu dringt een geplande vakantie naar de Portugese kust zich op. Net geen Middellandse Zee, maar toch: wanneer ga je zelf eigenlijk lijken op die toeristen die tien jaar geleden na de tsunami harteloos in de Thaise zon bleven liggen? Wie wil deze zomer nog naar de Méditerranée?

De Maltese premier Muscat meldt intussen dat reddingswerkers 'letterlijk proberen levende mensen te vinden tussen de doden die in het water drijven'. En zoals vaker bescheuren de eerste landgenoten zich al op Facebook: 'Deze boten moeten ze vaker inzetten!'

'Vroeger had je van die boten met luiken in de bodem. Zgn onderlossers...valt niet op (smiley).'

Maar ook een krantenknipsel uit 1938 werd dit weekeinde veel gedeeld op Twitter: over Joodse vluchtelingen uit Duitse concentratiekampen, bij Zevenaar teruggestuurd door huilende ambtenaren 'die het onmenselijke bevel uit Den Haag moesten opvolgen': 'Een meisje viel flauw; mannen poogden zelfmoord te plegen en geruime tijd moest het terrein afgezocht worden, omdat een vluchteling verdwenen was om zich voor de trein te werpen. Deze ontzettende tonelen hielden enkele uren aan, totdat de vluchtelingen in de laatste trein gedreven werden, terug naar de hel, die zij menen ontvlucht te hebben.'

Beeld AP

Je mag alleen niet meer naar de Tweede Wereldoorlog verwijzen. Niet cool.

Vrijdagochtend vroeg kreeg ik een onverwacht telefoontje. Het was Sharif Salihi, een Afghaanse jongen die als kind alleen naar Nederland is gevlucht. Zolang hij minderjarig was mocht hij blijven, maar tien jaar later dreigde hij alsnog te worden uitgezet. Ik ken hem dankzij twee PVV-stemmers uit Tilburg-Oost: Henk en Connie Louer, hogedrukspuiter en schoonmaak-voorvrouw, tevens voormalig thuistelers van wiet. Zij voerden luidruchtig actie via omroep Brabant om Sharif voor Nederland te behouden. Sharif liep stage bij de autosloperij van hun neef, haalde zijn mbo-diploma, spreekt prima Nederlands. En Henk en Connie noemen zichzelf 'echt het type vol is vol', maar dat trappen tegen asielzoekers was meer om de hoge heren je tanden te laten zien, zoals Henk het uitlegde: wie aan de verkeerde kant van de groeiende kloof woont, moet wát. Henks vader had nog Joden in de onderduik gesmokkeld.

Ze werden populaire personages in mijn toenmalige rubriek in NRC. Ik droeg een bundeltje aan 'Henk en Connie en Sharif' op, omdat ze volgens mij belichamen wat nog goed kan komen in Nederland.

Het duurde wel lang. Sharifs zaak werd tot twee keer toe afgewezen, vrijdag waren we bijna twee jaar verder. Toen belde Sharif om te vertellen dat hij een verblijfsvergunning kreeg. Iemand moet gebruik hebben gemaakt van zijn discretionaire bevoegdheid. Voor Sharif, misschien ook om twee PVV-stemmers te bewijzen dat Den Haag nog kan luisteren. Ik hoop het. Laat vandaag bed, bad, brood dan lukken. Opgeven kan altijd nog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden