Het is maar goed dat Weiner mij niet als advocaat had

Het voormalig congreslid Weiner, die nogal bekend werd omdat hij plaatjes van zijn erectie naar het verkeerde adres had gestuurd, kreeg maandag te horen dat hij 21 maanden de cel in gaat. Onder meer vanwege 'wellustige communicatie' met een 15-jarig meisje.

Wellustige communicatie, dat klinkt best mooi. Het woord zedendelinquent, waaronder Weiner nu wordt geregistreerd en dat hem dus de rest van zijn leven zal blijven aankleven, is alweer een stuk minder romantisch. Weiner beloofde nog wel beterschap, maar ja, dat had hij eerder beloofd. Hij had al eens gezegd: 'Ik heb een ziekte, maar ik heb geen excuus.' Dat was pas een leuke zin, ook al klopt er weinig van, want een ziekte lijkt me wel degelijk een excuus.

Sommige dingen worden minder erg als ze de juiste naam krijgen. Ik heb eens een 5-jarig meisje gekend dat zo jaloers was op haar nieuwe broertje dat ze hem kneep en zijn speelgoed kapotmaakte. De ouders benoemden het probleem, voerden goede gesprekken met haar over haar jaloezie en het gevolg was dat zij gewoon doorging met haar gedrag. Toen haar ouders haar daarop aanspraken zei zij, zich van geen kwaad bewust: 'Ja, dat doe ik, maar dat komt omdat ik jaloers ben.' Ze glimlachte er tevreden bij. Jaloezie was voor haar nog niet iets om je voor te schamen en dus te moeten overwinnen. Jaloezie was een perfecte naam voor haar gedrag, en het ideale excuus.

Ook al klopt het niet echt om te zeggen dat je geen excuus hebt, maar wel een ziekte, het is ook wel weer een mooie zin omdat hij zo nederig en berouwvol klinkt, en dat heeft Weiner goed bedacht. Maar zijn talent voor de juiste woorden heeft hem natuurlijk eerder in de problemen gebracht. Ik stel me zo voor dat hij heel goed was in die wellustige communicatie waarvoor hij nu is veroordeeld. De wellustige zinnen brandden op zijn lippen en hij móést ze delen! Men moet zijn licht niet onder de korenmaat zetten.

Als braaf kind keek ik altijd met verwondering naar een jongen in de klas die haast dagelijks in de problemen kwam met zijn wangedrag. Dan werd hij weer afgestraft, de juf schudde hem hardhandig door elkaar en hij moest de hele dag alleen in de hoek zitten. Ik begreep zijn motieven niet, en stelde me voor dat hij gedwongen werd tot overtredingen, dat zijn moeder een heks was, die 's ochtends tegen hem zei: 'Als je vandaag op school niet in de problemen komt dan sla ik je kop eraf.' Zo zat ik te dromen in de schoolbanken, hoe die jongen er ook allemaal niks aan kon doen. Soms verval ik weer in die oude dromerijen. Dan zie ik Weiner voor me met zijn erectie, en het is echt een hele mooie erectie en hij weet zeker dat er nog nooit iemand zo'n mooie erectie heeft gezien. Hij denkt: Dit is het beste wat ik de wereld te bieden heb, dit is het mooiste wat ik heb en ik mag het niemand laten zien en ineens drukt hij op Send.

Het is maar goed dat Weiner mij niet als advocaat had, en het gewoon liet bij: 'Ik heb een ziekte, maar ik heb geen excuus.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden