'Het is hier gemoedelijker dan in de drukke cafés in de stad'

'Je moet eens een keer naar De Roode Leeuw komen, in Lopikerkapel', zei marktkoopman Kees zeven jaar geleden tegen Ron (52) uit Houten. Die kwam en zette in het oude dorpscafé een kookclubje op.

Beeld de Volkskrant

'Het begon met Gijs, de jongen die hiernaast woont. 'Zal ik eens een keer wat maken?', zei hij, en hij bakte wat hij noemt een vijfduizendcalorieënei, een hoge taart met laagjes. Het duurde úren voordat-ie klaar was. Daarna maakte ik een stokbroodje met kip, ook dat viel in de smaak. Nu komt er soms wel twintig, dertig man eten en is het een stukje culinairder. Ik heb in januari wild gekookt met de dochter van Truus, de eigenaresse.

'We eten ook graag paardenbiefstuk. Degene die kookt, betaalt. Er komen hier veel mannen die geen vrouw hebben. Meestal maken we 18 liter soep. Truus schept de soep die overblijft in van die yoghurtemmertjes en die geeft ze mee aan de vrijgezellen. Uiensoep, daar zijn ze gek op.

'Het is hier gemoedelijker dan in de drukke cafés in de stad. Ik ben een stadsjongen uit Utrecht. Ik heb bij de gemeente gewerkt, op de taxi gezeten en toen belandde ik in de schoonmaak. Ik heb altijd gewerkt, dag en nacht. En nog. Mijn vader was ook zo, hij had een papiergroothandel. Om kwart voor 4 kwam hij thuis. Dan ging hij koken en om 5 uur moesten we aan tafel. Dat vond ik toen al onzin: hoezo elke dag om 5 uur eten? De opvoeding was streng. Als ik om 12 uur thuis moest zijn, zat mijn vader in z'n onderbroek in de donkere kamer te wachten. 'Hallo!' riep-ie als ik te laat was. Dan schrok je je dood.

'Op een gegeven moment hoorde ik iedereen praten over Dansen bij Jansen, een dansschool aan de Amsterdamsestraatweg. Met het zweet in mijn onderbroek ging ik mijn moeder vragen of ik op dansles mocht; een cursus was best prijzig, 170 gulden. 'Geen probleem jongen', zei ze, 'dansles hoort bij de opvoeding.'

'Ik ontmoette er het meisje met wie ik op mijn 19de ging samenwonen. Mijn vader moest garant staan voor de hypotheek en ik moest trouwen. Dat huwelijk heeft drie jaar standgehouden. In die tijd ging ik op de taxi rijden. Dan kom je in het vrije leven terecht, en toen realiseerde ik me: ik wil dit nog niet, dat burgerlijke. Met mijn tweede vrouw ben ik alweer 25 jaar getrouwd. Niet te veel thuis zijn, dan heb je nooit ruzie. En we eten pas rond 7 uur, maar net hoe het uitkomt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden