‘Het is de kunst om plezier te houden’

Van onze medewerkster..

rotterdam ‘Tinkelbel, even vliegtechnisch: ik vind het mooier als je wat rechter omhoog cirkelt.’ Regisseur Moniek Merkx maakt vliegbewegingen om het voor te doen, actrice Roosmarijn Luyten knikt en zweeft rechtstandig de lucht in.

Het is een week voor de première, jeugdtheatergroep MAX. werkt in een zaal in Rotterdam aan de eindafwerking van Peter Pan was hier, de grootse jubileumvoorstelling van het Amsterdamse jeugdtheater De Krakeling, dat dit jaar dertig jaar bestaat.

In De Krakeling zelf is voor de technische afwerking geen plek en dat geeft extra spanning aan de voorbereidingen. Als de berekeningen maar 10 centimeter afwijken, past het enorme wolkendecor vol tuigjes, apparatuur en een zwevende tafel niet meer in het Amsterdamse jeugdtheater.

Peter Pan was hier is gebaseerd op de originele Peter Pan van J.M. Barrie over het jongetje dat niet wil opgroeien en samen met de verloren jongens in ‘Neverland’ woont. Ze hebben het meisje Wendy meegelokt om hun moeder te zijn en grote vijand is kinderhater Kapitein Haak.

Peter Pan was hier is groter dan de meeste producties in het gesubsidieerde jeugdtheatercircuit. Ook bijzonder is het dat de voorstelling ruim vier weken lang in De Krakeling te zien zal zijn. Hiermee profileert De Krakeling zich duidelijk als enige theater van het land dat al dertig jaar lang niets dan jeugd- en jongerentheater brengt en dat zijn best doet om het jeugdtheater te emanciperen. In reguliere theaters is het namelijk gebruikelijk slechts op woensdagmiddag of in het weekend een uurtje jeugdtheater programmeren.

Met Theatergroep Max. voorop wordt er in Nederland steeds meer jeugdtheater gemaakt dat geschikt is voor het hele gezin. Goede kunst kan universele levensvragen met verbluffende eenvoud beantwoorden, zo bewijst een aantal jeugdtheatergroepen.

Regisseur Merkx kende het verhaal van Peter Pan niet, wel kende ze het zogenoemde ‘Peter Pan-complex’. ‘Er wordt van mijn generatie, nu tegen de vijftig, gezegd dat we aan dat complex lijden. We willen niet opgroeien en geen verantwoordelijkheid nemen. Nog steeds hoor ik een aangename stem in me die heel beslist kan zeggen: ik wil niet boekhouden.’

Merkx stelde zich bij het schrijven voor hoe dat zou zijn, als je echt niet opgroeit. Haar Peter is niet alleen lief, hij is een charmant, maar zeer aanwezig ettertje. De wereld draait om hem en hij wil alleen verhalen over zichzelf horen.

Merkx: ‘Die tirannieke kant van het kind hoort er ook bij, vind ik. Net zo goed als een kinderhater niet door en door slecht hoeft te zijn. In mijn versie heeft Kapitein Haak gewoon een rotmoeder gehad.’

Terwijl Merkx praat, oefenen op de achtergrond Kapitein Haak en Peter Pan een gevecht dat uitsluitend uit indrukwekkende kungfubewegingen bestaat. Als Pan een aanloopje neemt en zich afzet op de buik van Haak, stopt Merkx even om te kijken. ‘Eigenlijk zijn dit soort projecten in het begin het leukste. In die eerste weken worden de wilde gevechten bedacht. Daarna is het vooral een kwestie van technisch monteren. Het is de kunst om aan het einde het plezier van het begin te behouden – en ja, dat lijkt inderdaad nogal op opgroeien.’ Weer stopt Merkx om te kijken hoe Peter een salto maakt, terwijl Haak net misgrijpt. Dan, tevreden: ‘Maar ik ben nog steeds blij verrast om te zien dat je dankzij relatief eenvoudige vliegtechnieken op andermans hoofd kunt landen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden