Het Holleederproces is rechtspraak en theater, maar ook geschiedschrijving

In het strafproces van de eeuw was het gisteren de beurt aan Sonja Holleeder, de zus van verdachte Willem. Ze vertelde hoe 'De Neus' na de moord op Cor van Hout ('Corretje') in 2003 nog dezelfde avond langskwam om diens aandelen op te eisen in de Achterdam, de Alkmaarse hoerenstraat waarin een deel van het Heineken-losgeld was belegd. 'Dan ben je voor mij een vieze hond', zei Sonja. De Holleeders zijn goed in soundbites.

Elke dag staat er een lange rij mensen voor de entree van de Bunker in Osdorp, waar het proces plaatsvindt. Willem Holleeder is een celebrity. De rijen zullen in maart nog veel langer worden, wanneer de andere zus van de verdachte, Astrid, haar opwachting maakt. Astrid Holleeder is sinds haar bestsellers Judas en Dagboek van een getuige bijna net zo beroemd als Willem.

Voor de confrontatie tussen die twee vermaarde Holleeders had je dagenlang AFAS Live kunnen uitverkopen, die dan voor de gelegenheid weer even had kunnen worden omgedoopt tot de Heineken Music Hall.

De rechtszaken tegen Willem Holleeder zijn bedoeld om het recht zijn loop te laten hebben, maar we hebben hier ook te maken met entertainment. Net als tijdens eerdere processen hangt Holleeder weer de toffe Jordanees uit, een mensensoort die in de media altijd op veel krediet mag rekenen en die zelfs rechters wel kan bekoren. Dit vanwege de Jordanese humor om te lachen.

In NRC Handelsblad deed Jan Meeus gisteren een dappere poging uit te leggen hoe het mogelijk in elkaar zat met de op de Antillen ondergebrachte aandelen Achterdam en de rol van Willem, Sonja, Astrid en Johan V. 'De Hakkelaar' in de strijd om de nalatenschap van Cor van Hout. Er viel geen touw aan vast te knopen, omdat het volkomen duister is wat waar is en wat niet en welke lezing van de werkelijkheid de minste leugens bevat. Dat gevoel hangt rond het hele proces. Er zijn zestig zittingsdagen voor uitgetrokken, maar vermoedelijk is dat onvoldoende en zitten we tot diep in de herfst naar iets te kijken waarvan niemand meer weet waarover het precies gaat en waarom we er nog naar kijken. Ja, om te horen of Holleeder opdracht gaf voor inmiddels bijna vergeten moorden.

Het Holleeder-proces is een vorm van theater, met als meest fascinerende figuur De Allesweter. Die wordt door Holleeder met enige regelmaat naar voren geschoven als getuige à décharge, hoewel onduidelijk is over wie het gaat. Volgens sommige experts bestaat De Allesweter helemaal niet en is hij een verzinsel van Holleeder, maar misdaadverslaggever Bas van Hout houdt vol dat hij een keer met Holleeder en De Allesweter heeft gedineerd.

In beide gevallen, verzonnen type of Don Corleone van de polder, hebben we te maken met een rijke toevoeging aan de Nederlandse rechtsgeschiedenis. Het is te hopen dat De Allesweter - mocht hij bestaan - nog een keer opdraaft in de Bunker en daar een boekje opendoet over de 'Hollandse netwerken'. Want het Holleederproces is rechtspraak en theater, maar ook geschiedschrijving. Het gaat, las ik ergens, over de wederwaardigheden van de criminele erfgenamen van drugsbaron Klaas Bruinsma, die De Allesweter had kunnen worden, als hij niet in 1991 was doodgeschoten. Ook zijn opvolgers zijn bijna allemaal dood, mogelijk dus mede door toedoen van Willem Holleeder, de laatste overlevende van een voorbije tijd.

Rond mei, schat ik, is iedereen er wel klaar mee, en ploeteren ze in De Bunker in anonimiteit en voor lege tribunes door naar het einde en de vergetelheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden