Het Holland Festival gooit het roer onder Ruth Mackenzie spannend om

Wekelijks nemen de cultuurspecialisten van de Volkskrant stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst. Deze week: Hein Janssen.

Ineens stond ze daar, in haar grijs-zwarte ensemble. Ingetogen chic en toch ook modieus. Kort geknipt grijs haar. Opvallende ogen. Prachtige stem. Ruth Mackenzie (57), de nieuwe artistiek directeur van het Holland Festival.

Op de persconferentie waarin ze het festivalprogramma 2015 bekendmaakte, sprak ze een zaal vol journalisten en kunsthotemetoten toe. Dat deed ze in het Nederlands, niet geheel vlekkeloos en soms moeilijk te verstaan, vooral vanwege het gejongleer met klemtonen. Maar toch: binnen drie maanden heeft ze zich de taal voor een deel eigen gemaakt.

De Britse cultureel ondernemer Mackenzie werd al in 2013 gepresenteerd als Pierre Audi's opvolger. Ruth wie? Nou ja, we zouden het wel zien en beleven.

Dinsdag was ze er ineens. En hoe. In een mum van tijd werd duidelijk dat het Holland Festival onder haar leiding een andere koers gaat varen. Met onmiddellijke ingang: meer gericht op jongeren, meer onbekende namen, andere speelplekken, focus op Turkse muziek en voorstellingen waarin vrouwen ongenaakbaar het heft in eigen hand nemen.

Vanaf haar aangekondigde benoeming in 2013, toen Audi nog een heel jaar te gaan had, is ze tamelijk onzichtbaar gebleven. Maar achter de schermen heeft ze wel degelijk aan haar festival gewerkt. Met als resultaat niet het verschuiven van accenten, maar het roer flink omgooien.

Audi heeft tien jaar lang als festivalleider optimaal gepresteerd, daar zijn vriend en vijand het over eens. Ook hij liet ons kennismaken met nieuwe namen en andere culturen. En daar zijn we hem eeuwig dankbaar voor. Maar het Holland Festival is al die tijd een hoogstaand, prestigieus en ietwat elitair festival geweest en gebleven. Ongetwijfeld willen Mackenzie en haar team even hoogstaand en prestigieus blijven, maar dat elitaire lijkt er een beetje van af te moeten.

Ruth Mackenzie Foto Linda Stulic

Ook dit jaar komen weer gezelschappen en kunstenaars van naam en faam. Tegelijk verruilt het festival de gearriveerde podia soms voor die in een volkswijk of op een stadsplein. Digitale kunst, livestreams, kunst bij de mensen thuis - het kan allemaal. Met een nogal uiteenlopende speelduur: van de 25 uur waarin Klangforum Wien een nieuwe Europese stad zal bouwen, via het 12 uur durende Prom-concert naar nieuwe composities in het kader van 'Red de Fagot', die een halve minuut gaan duren.

Het HF 2015 opent met een Turkse muziekavond in Carré en daarna volgt nog een aantal concerten met Turkse grootheden. Is dat niet wat al te politiek correct? Misschien, maar op de perspresentatie was een filmpje te zien van folkensemble Kardes Türküler met een zaal vol leuke, knappe, hippe Turkse mannen en vrouwen, oud en jong. Laat die straks maar lekker Carré veroveren.

Daadkracht gecombineerd met Britse relativering - zoiets straalt Mackenzie uit. Het is niet voor niets dat ze dinsdag expliciet vier producties noemde waarin krachtige vrouwen de hoofdrol spelen. Naast de opera Lulu en You are my destiny van de Spaanse furie Angelica Liddell heeft het festival ook geëngageerd theater uit Brazilië en het Midden-Oosten geboekt. Tegenover al die power women staat gelukkig ook Keaton Henson, de intens melancholieke singer-songwriter uit Engeland, die bijna nooit optreedt, maar op het Holland Festival dus wel.

Een van Hensons songs heet Sweetheart, what have you done to us? Ach, was het maar vast juni.

Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Hein Janssen, Rutger Pontzen of Wieteke van Zeil stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.