Column

'Het gros van de vragen begint met iets wat Linda's stagiaire uit de knipselmap heeft opgedoken'

Linda en haar gasten, telkens een man en een vrouw, zitten op rotan stoelen (lekker gewoontjes), waar op nonchalante manier veelkleurige kleedjes overheen zijn gedrapeerd, schrijft columnist Martijn Simons over het nieuwe programma van Linda de Mol. 'Je ziet de stylist ze al neerleggen.'

OPINIE - Martijn Simons
Linda de Mol Beeld anp
Linda de MolBeeld anp

In de zomer, als de reguliere talkshows vakantie houden, zijn er op verschillende plekken experimenten te zien. Een van die experimenten heet 'Linda's Zomerweek'. Een week lang, elke dag, anderhalf uur: Linda de Mol in gesprek met Bekende Nederlanders, uiteenlopend van minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert tot Paul de Leeuw.

Het programma is een 'trip down memory lane'. De gasten praten over 'belangrijke momenten in hun leven, maar ook over simpele zaken als vakantieherinneringen of hun favoriete zomerhit.' Vaste aanwezige is zanger Ruben Hein, die twee maal per aflevering een deuntje speelt.

Hè, gezellig.

Linda's Zomerweek, het klinkt in ieder geval heel erg als de Libelle Zomerweek en, het moet gezegd, zo ziet het decor er ook uit: alsof het na een week weer wordt opgedoekt. Linda en haar gasten, telkens een man en een vrouw, zitten op rotan stoelen (lekker gewoontjes), waar op nonchalante manier veelkleurige kleedjes overheen zijn gedrapeerd. Je ziet de stylist ze al neerleggen. Verder moet een en ander de suggestie wekken dat je bij een goede bekende op de veranda van zijn lakeside cabin zit, ondergaande zon over het water, zo'n tafereel. Ik dacht telkens aan de dierentuin waar ze een stuk tropisch regenwoud hebben nagebouwd, maar de keien gewoon van plastic zijn en de vogelgeluiden uit speakers kwetteren die bovenin de palmen hangen.

Linda heeft vermoedelijk niet lang bij de bazen van RTL moeten leuren met haar programma-idee. Wel heeft ze (let maar op!) haar bovenlip moeten offeren, wat haar gezicht een onnatuurlijke uitstraling geeft en ervoor zorgde dat mijn blik er steeds weer naar afdwaalde, onwillekeurig, alsof die lip elk moment tevoorschijn kon komen, als een trampolinespringer achter een heg.

Het is het spannendste element van het programma, maar niettemin een beetje mager voor een talkshow die bijna anderhalf uur (!) duurt.

Dan de interviews: die zijn van een voorspelbare voorspelbaarheid. Het gros van de vragen begint met iets wat de stagiaire van Linda uit de knipselmap heeft opgedoken: 'Je hebt ooit gezegd dat...' En dan vertelt de BN'er het verhaal nog een keer, maar niemand let op, want iedereen kent het al. Het publiek reageert dan ook lauwtjes op wat er gebeurt, zoals je reageert op je grootmoeder, die elke verjaardag weer met hetzelfde verhaal op de proppen komt: uit beleefdheid en omdat je er nu eenmaal bent.

Als vast onderdeel vraagt Linda elke avond naar het favoriete nummer van haar gasten. Woensdag koos danseres Euvgenia Parakhina een nummer van een soort Russische Tom Waits, een hoogtepunt in de uitzending.

Dan zegt Linda dat Ruben Hein, elke avond gestoken in een ander kek jasje, dat helaas niet kan spelen, maar wel een ander nummer dat Euvgenia heel mooi vindt, namelijk 'Autumn Leaves'. Hij speelt het liefst standards, Ruben. Hij knijpt wat met zijn stem, Euvgenia laat een plichtmatige traan. Het applaus lijkt geregisseerd.

Vanavond is de laatste aflevering, te gast zijn Gordon en Brigitte Kaandorp. Benieuwd welke nummers Ruben Hein nu weer niet kan spelen.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @MartijnSimons

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden