'Het Fonds Podiumkunsten is een van tevoren geplande coup'

In Amsterdam konden leden van de muziekcommissie van het fonds zich maar moeilijk weren in een debat...

AMSTERDAM ‘Als ik een ernstige ziekte heb, dan wil ik dat van een expert horen en niet van mijn buurman’, zegt Peter-Jan Wagemans, programmeur nieuwe muziek van de Rotterdamse Doelen. Applaus. ‘Niemand van u heeft een vakopleiding lichte muziek’ (zegt een popprofessional). Applaus.

‘Die adviezen, er zit geen enkele artistieke gedachte achter. U moet u diep schamen’ (Cornelis de Bondt, componist). ‘Acht commissieleden, en van zeven heb ik nooit gehoord’ (Reinbert de Leeuw, dirigent van Asko/Schönberg).

Het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten, NFPK. Met z’n vieren zitten ze achter een tafel in het Amsterdamse Muziekgebouw aan ’t IJ, voor een debat, georganiseerd door de vereniging Kunsten ’92. Erwin Roebroeks, lid van de commissie Muziek van het nieuwe fonds. AVRO-man Roland Kieft, voorzitter van de commissie. Betti Plug en andere gebeten honden hoefden niet mee. Wel zit daar George Lawson, directeur van het nieuwe fonds. En secretaris Henriëtte Post.

Veel vrienden komen ze niet tegen in de BAM-zaal, gevuld met protagonisten van de nieuwe muziek, jazz, pop en wereldmuziek – vooral vertegenwoordigers van organisaties die een nul of steunvermindering kregen voorgetoverd. ‘Dit Fonds is een tevoren geplande coup, en daar zijn deze mensen bij gezocht’, wordt er geroepen. Lawson vindt de mate waarin Kieft en de zijnen sinds eind augustus onder vuur zijn genomen ‘niet chic en totaal onterecht’.

Gastheer ’s-Gravesande van Kunsten ’92 (ook bestuurder van Asko/Schönberg, dat fors inlevert) prijst de vier voor hun komst, en waarschuwt 120 interpellanten: ‘Maak van uw hart geen moordkuil. Maar geef elkaar ruimte.’

Kritiek dat het fonds niet duidelijk weet te maken hoe ‘artistieke kwaliteit’, ‘kwaliteit van een beleidsplan’ en ‘cultureel ondernemerschap’ met elkaar in verhouding staan bij de commissiebeoordelingen (Lawson: ‘gelijke toepassing van criteria kan verschillende consequenties hebben’) blijkt zich opnieuw lastig te laten pareren: Lawson weigert in te gaan op ‘individuele gevallen’. Ook omdat een aantal ‘onder de rechter’ is.

Op verdenkingen dat commissieleden zich laten leiden door eigen smaak (De Leeuw: ‘Eigenlijk zegt u, muziek van Louis Andriessen interesseert me geen bal’): ‘ We hebben niet a priori gezegd van dát kan dus niet’ (Kieft). Een vertegenwoordigster van POW, voor electronische muziek: ‘Mozart is de norm, wat experimenteel is wordt afgewezen.’ Post bestrijdt deze ‘complottheorie’.

De Leeuw over de ‘ aanspreekbaarheid’ van het NFPK: ‘Wij kwamen praten over de feitelijke onjuistheden in uw rapport. Verspilde moeite. We hebben alleen uw tekst verbeterd. Verder veranderde niets.’ Rob Boonzajer Flaes, antropoloog en ex-adviseur wereldmuziek in de Raad voor Cultuur, vindt het ‘dom en van een ongelooflijke zakkigheid’ dat de commissie ‘alle wereldmuziekgroepen die meerjarige steun kregen allemaal tegelijk eruit heeft gesodemieterd’. Wagemans (De Doelen): ‘ Het loopt bij ons fantastisch, en nu zie ik: u heeft het grootste deel van de ensembles die bij ons optreden schade toegebracht of geruïneerd.’

Kieft: ‘Er zijn witte plekken ontstaan.’ Lawson hoopt in januari maatregelen te presenteren voor het wegnemen van een aantal scherpe kanten, en meldt dat het Fonds een nieuw beleidsplan in petto heeft. Wagemans: ‘Het gevoel blijft, het fonds heeft ons genaaid.’ Lawson: ‘Ik houd staande, we hebben een goede commissie.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden