Het 'Evil Empire' van Simon Cowell

Gisteravond genoten van de jaarlijkse Top Of The Pops Kerstspecial. Anderhalf uur lang kwamen ze weer voorbij van Wizzard (vreemd genoeg nooit zo bekend geworden als Slade's Merry Christmas Everybody, maar eigenlijk net zo leuk) tot Mariah Carey en van Wham tot The Pogues. Sommige liedjes zijn natuurlijk vreselijk, maar met filmpje erbij en vooral meesterlijke teksten van voice-over presentatator Mark Radcliffe maakte veel goed.

Zo ging ik er echt even goed voor zitten om op de jongen met hout te letten in Last Christmas waarmee je volgens Radcliffe niet meer dan 10 minuten het huis kon verwarmen. En ja, die danspasjes van Shakin' Stevens, om nog maar over zijn trui te zwijgen.

Leuk ook dat ze ook een nieuw liedje lieten zien: Bob Dylans Must Be Santa. Lijkt me een clip waar we nog wel een paar jaar mee vooruit konden.

Er waren ook een paar clips te zien van liedjes die niet zo zeer iets met Kerstmis vandoen hadden, maar wel op 25 december op de eerste plaats van de Britse charts stonden. Vorig jaar was dat Alexandra Burke met Leonoard Cohens Hallelujah. Zij was toen net een week eerder winnaar van X-Factor geworden, de eer die dit jaar te beurt viel aan Joe McElderry.

De achttienjarige zanger was dit jaar ook zeker op 1 gekomen met Kerstmis als het echtpaar Morgan daar niet een stokje voor gestoken had.

Zat als zij het waren dat nu al voor de vijfde keer in successie de winnaar van X-Factor met de Kerst op 1 zou komen, met al weer een wezenloze cover, begonnen ze op Facebook een actie met het oprichten van de groep 'Rage Against The Machine For Christmas No 1'.

Daarop werd iedereen aangespoord het liedje van Rage Against The Machine: Killing In The Name te downloaden, om zo het inderdaad heel erge Climb van McElderry van de eerste plaats te houden.

Het leuke was dat aanvankelijk niemand echt serieus geloofde dat de actie zou slagen, maar het lukte wel, zo werd afgelopen zondag duidelijk.

Ik zag Rage Against The Machine gisteren niet bij de BBC en vraag me ook af of het volgend jaar wel te zien zal zijn. Het is ook niet bepaald een liedje dat past bij deze tijd van het jaar, en dat is ook het aardige van die hele actie.

Door juist een liedje te kiezen waar de woorden Fuck You zo vaak in te horen zijn, maakten Jon en Tracy Morter een goed statement: weg met al die brave truttigheid, weg met al die zouteloze covers van kwijlerige liedjes. Weg met al die karaoke en weg met die talentenshows van Simon Cowell.

Achteraf was het hooguit niet zo handig voor een band te kiezen die net als de artiesten van Cowell bij Sony Music zaten. Ik had het persoonlijk wel aardig gevonden als ze voor de Fucked Up versie van Do They Know It's Christmas hadden gekozen. Maar goed...

Er zijn een paar records verbroken: nooit eerder verkocht een download-only single zo zo veel in een week tijd, en nooit luisterden zoveel (5 miljoen) Britten zondag naar de ontknoping tijdens de Chart Show.

Ook aardig is natuurlijk het gegeven dat je via Facebook zoveel mensen kunt mobiliseren. Ik ben heel benieuwd wat dit voor gevolgen gaat krijgen. Welke acties worden er volgend jaar ondernomen om een Cowell poppetje van de eerste plaats te houden?

Maar ik ben ook een beetje teleurgesteld in de actie, en dat betreft de reacties van beide partijen na afloop. Cowell, die eerst nog te keer was gegaan dat het een schande was dat mensen zo'n aardige achttienjarige jongen van zijn droom om op 1 te komen, wilden weerhouden, had de initiatiefnemers gefeliciteerd en hen zelfs een baan aangeboden.

Kan het arroganter?

In plaats van dat het echtpaar Morter hem negeerde en hem nog eens inwreven dat het met de popcultuur zo droevig gesteld is omdat hij al die drek produceert, toonde het zich nog vereerd ook. Ze vonden het een aardige man, of zoiets.

Ik las de afgelopen week twee interviews met Cowell. In de GQ en in de NME. Hij komt daarin naar voren als vooral een hele handige, slimme zakenman met een (na een paar miskleunen) feilloos gevoel voor wat Het Grote Publiek Wil. Om muziek geeft hij geen zier. Hij houdt er ook eigenlijk helemaal niet van, en dat vind ik geloof ik nog het ergste.

In Nederland hebben we ook erge types maar de Henk Jan Smitten hebben gelukkig nauwelijks macht en invloed, en ergens valt er bij dat soort lui nog wel een spoortje muziekliefde de ontwaren. Bij Cowell niet, en daar komt ie rond vooruit. Hij is zakenman, maar wel een hele goeie. Alles wat hij onderneemt verandert de laatste tijd in goud, jammer alleen dat hij zijn talenten aan muziek vergooit en niet aan iets flauwekullerigs als design of autosport.

Zijn shows X-Factor en Britain's Got Talent zijn in het Verenigd Koninkrijk echt enorm groot. Naar de finales keken al snel 20 miljoen mensen.

Het zijn voor de popindustrie ook de belangrijkste programma's geworden. Hier treden de sterren van Whitney Houston en Paul McCartney tot Robbie Williams op als ze een nieuwe plaat te promoten hebben. Naar geen ander programma wordt er immers zoveel gekeken.

Een land waarin popmuziek zoveel meer serieus wordt genomen dan hier, dat zo in de greep van 1 man lijkt te komen die niet van muziek houdt, dat verbaast me.

Misschien dat dit 'protest' van een half miljoen Britten tegen, om nog maar een RATM titel te gebruiken, Cowells Evil Empire nog meer gevolg krijgt. In ieder geval bewees de actie dat A Christmas Number One voor de Britten nog altijd veel betekent. Bij ons zijn alleen de artiesten en platenmaatschappijen zelf nog geïnteresseerd in hitlijsten. Alles op radio en televisie draait waar het pop betreft om Serious Request en de Top 2000.

Wie met de Kerst iets anders wil, bijvoorbeeld genieten van mooie muziek die niets met Kerstmis te maken heeft maar gewoon kippenvel bezorgt moet net als ik nu doe hier even op klikken.

Lees, luister en geniet van de selectie van dj St. Paul.

Prettige Kerst allemaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden