Het Enron-model

Op de aandeelhoudersvergadering van ABN Amro vorige week luidde punt vier op de agenda: 'Voorstel van de raad van commissarissen tot aanpassing van de beloning van de leden van de Raad met ingang van 1 januari 2003.' De vergoeding van de voorzitter ging omhoog van 54 duizend tot 55 duizend...

Weinig onderwerpen op de vergadering wisten de gemoederen van de ABN Amro-aandeelhouders heviger te verhitten. Voorzitter en oud-Akzo-topman Aernout Loudon - thans grossier in commissariaten - voelde zich zichtbaar ongemakkelijk als zich weer een ontevreden belegger bij de microfoon meldde. 'Krijgt een commissaris die in Antwerpen woont ook die vijfduizend euro vergoeding?', wilde een van de vragenstellers weten. Een ander toonde zich verbolgen over de toename van de vergoeding van de gewone leden: 'Een stijging van 10 procent, daar kan ik nog wel inkomen. Maar dit is meer dan een kwart, belachelijk.'

De reacties van de ABN Amro-beleggers zijn exemplarisch. Het imago van commissarissen heeft sinds een aantal recente miskleunen in het Nederlandse bedrijfsleven een stevige deuk opgelopen. Het beeld overheerst van gepensioneerde topmannen die elkaar onder het genot van een sigaar op de schouders slaan, terwijl het bestuur dat ze worden geacht te controleren, het bedrijf ongestoord tot de rand van de afgrond kon brengen.

In het televisieprogramma Buitenhof ging oud-Philips-topman Cor Boonstra zondag op de kwestie in. Volgens Boonstra staan de commissarissen in Nederland te ver van het bedrijf af, en zijn ze voor hun informatie veel te afhankelijk van wat de raad van bestuur ze toespeelt. De oplossing voor het gebrekkige toezicht is volgens Boonstra om de commissarissen in de bedrijfsleiding op te nemen.

In onder meer Amerika en Engeland kennen ze dat systeem al. De top van een Angelsaksisch bedrijf bestaat uit uitvoerende leden - te vergelijken met de Nederlandse bestuurders - en niet-uitvoerende leden, in Nederland de commissarissen. In dat systeem houden de toezichthouders de bestuurders beter in de gaten, vindt Boonstra. Ze zitten dichter bij de leiding, vergaderen vaker, en zijn dus beter in staat om in te grijpen als het misgaat. Het mag duidelijk zijn dat daar wel een hogere vergoeding tegenover dient te staan.

Dat zal lekker vallen bij de aandeelhouders van - pak 'm beet - ABN Amro. Zeker als iemand er nog eens aan herinnert hoe goed de toezichthouders van bedrijven als Enron, Worldcom en Tyco zich van hun functie hebben gekweten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden