Het enige vertier komt van de tv

Amsterdam ‘Zitten jullie op een sport?’ Nee, schudt Joyce Makalele (17). Ze kijkt naar de grond. ‘Wil je op een sport?’ Ze kijkt op....

Op het eerste gezicht lijken de vier zusjes Makalele gewone Amsterdamse meisjes van Ghanese afkomst. Ze zien er gezond uit. Aan hun kleren is niet te zien dat het tweedehandsjes zijn. Hoogstens zijn de zusjes een beetje verlegen. Maar dat is niet zo gek: ze praten normaal nooit met iemand over de armoede in het gezin.

Uit vandaag gepubliceerde cijfers van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) blijkt dat in Nederland 273 duizend kinderen sociaal worden uitgesloten. Dit betekent dat ze uit geldnood geen lid kunnen worden van sportclubs, dat er geen geld is voor kleding, uitjes, vakanties. Binnen deze groep is een subgroep van 61 duizend kinderen voor wie de financiële problemen nog groter zijn. De zusjes Makalele zijn vier van hen.

Het gezin Makalele moet zien rond te komen van iets meer dan 700 euro in de maand. Dat is wat er overblijft van de uitkering nadat er een bedrag is ingehouden om de schulden af te lossen die vader heeft gemaakt. Het gezin heeft geen contact meer met hem. Vader heeft in het verleden gesjoemeld met zijn uitkering. Hij werkte er stiekem naast. Nu moet hij het onterecht ontvangen bedrag terugbetalen, ruim 19 duizend euro. Omdat de Sociale Dienst vader ook niet kan vinden, wordt zijn schuld op de uitkering van zijn vrouw Hanne ingehouden.

‘Dit is een probleem waar veel alleenstaande migrantenvrouwen mee te maken hebben’, zegt Paul Scheerder van de voedselbank Amsterdam-Noord. ‘Vaders zitten te knoeien met hun uitkeringen en nemen de benen op het moment dat de fraude aan het licht komt. De moeders, die meestal nergens van weten, blijven achter met de kinderen en de schulden.’

Moeder Hanne heeft een treurige blik. Ze slaapt slecht door haar constante financiële zorgen. Zij en haar kinderen hebben ingestemd met een interview in de hoop dat dit iets aan hun situatie zal verbeteren. Schuchter zitten ze naast elkaar in het kantoor van Scheerder.

‘Zitten jullie wel op muziekles?’ Opnieuw schudden de meisjes van nee. ‘Ik zou wel op pianoles willen’, zegt Lise. Het jongste zusje heeft een vrolijk gezicht. Ze weet dat ook daar geen geld voor is, net zoals de meisjes niet naar andere hobbyclubjes kunnen die voor veel leeftijdgenootjes zo vanzelfsprekend zijn. ‘Eigenlijk kijken we in onze vrije tijd vooral tv’, zegt Joyce.

Eten halen de meisjes bij de voedselbank. ‘Is dat lekker?’ De meisjes kijken naar hun moeder: ‘Ik probeer er altijd maar het beste van te maken. Vaak is het eten over de datum.’ Toch is het gezin dankbaar voor de pakketten. Geld voor eten hebben ze niet.

Op het vmbo zien de meisjes dat ze armer zijn dan leeftijdgenoten. Liv: ‘Wij krijgen bijvoorbeeld geen zakgeld, hebben geen computer en krijgen nooit iets lekkers. Ook gaan we nooit op vakantie.’ Of ze ook vriendinnen hebben die in dezelfde situatie zitten, weten ze niet. Joyce ‘Daar praten we niet over. Niemand weet het ook van ons.’ Daarom willen de meisjes ook niet met hun namen in de krant. ‘Uit schaamte?’ Joyce kijkt weer even naar de grond en schudt ja.

De vier zusjes hebben moeite om voor zichzelf te verwoorden wat ze het meeste missen. Joyce kijkt naar haar zusjes. ‘Ik zou zo graag willen dat zij er af en toe gewoon even lekker uit kunnen. Al was het maar een middagje picknicken in het park.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.