Het engeltje dat niet zou eten

Brave kindjes zijn heerlijk om te hebben, maar niet om over te schrijven. Dat kan zomaar saai worden. Stoute kindertjes zijn veel leuker om over te schrijven, zeker als ze niet al te veel herrie maken, ze niet bij je wonen en je weet dat ze dus ook weer weggaan.


Lastige eters, bijvoorbeeld. 'Nee hoor, je hoeft met 't eten geen rekening met haar te houden. Ze eet toch niks als mama er niet bij is', werd me laatst verteld. Een schattig meisje met mooie krullen en wapperende wimpers keek me aan. 2 jaar oud en behalve beeldig was ze ook koppig. En grappig. Maar absoluut koppig. Wat mag, als je 2 bent. Niet eten mag dan weer niet, want dat groeit zo lastig, maar daarmee bemoei ik me niet. Niet mijn kind.


Dat hoefde ook niet. Na een leuke middag waarbij de kindertjes heel zoet speelden, het engeltje af en toe gillend ter aarde stortte, schoven we hongerig aan tafel. En ja hoor. Dat engeltje dat niet zou eten, dat at. Veel. Met smaak. 'Míh die!' priemde haar vingertje. 'Dat doet ze normaal nooit!' was de verbaasde reactie. Er werd zelfs een filmpje gemaakt ter bewijs. Waren dit de vreemde dwingende ogen? Het geweldige recept? Of probeerde ze me in te palmen? Zo slinks was ze vast. Niet te vertrouwen, die kinders.


Wat spookt mijn kroost uit, als ik er niet bij ben? Iets wat ze normaal nooit doen? Wat zouden ze wel en niet eten, als wij even niet kijken?


Bak de spekjes uit in een pan met een dikke bodem. Laat de kinderen 5 blaadjes salie uit de tuin plukken. Ui en knoflook erbij en bakken tot het glazig is, dan de gewassen en gesneden salie erbij. Champignons erbij. (Soja)room erbij, goed roeren en veel peper uit de molen draaien. Ondertussen pasta gaar koken in water met zout en twee eieren goed loskloppen. Kinders aansporen hun handen te wassen.


Als de pasta klaar is vlug-vlug afgieten, het ei door de saus roeren tot het stolt en de saus lobbig wordt. Saus en pasta meteen mengen, parmezaan op tafel zetten, iedereen aan tafel roepen en meteen gaan eten. De groten dan, de kindjes zullen wel heel lang mopperen dat het 'wawwum' is, maar dan kan je tenminste zelf even rustig eten.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden