Het dubbele sportleven van Michel Mulder

HEERDE - De meeste schaatskampioenen van Sotsji moet nog beginnen aan de zomertraining. Michel Mulder niet. Hij rijdt al een paar weken wedstrijden, op skeelers.


Mulder is kind aan huis op de skeelerbaan van Heerde. Clubvoorzitter Bertus Dokter weet zich te herinneren dat hij Michel en zijn tweelingbroer Ronald nog 'in luiers' heeft gezien, zo lang komt de familie al op het complex. Maar de olympische titel heeft voor Michel iets veranderd. Hij gaat niet meer op in de massa.


De meeste deelnemers in Heerde zijn volgens Mulder op de hoogte van zijn olympische goud op de 500 meter. Zelfs de Colombianen, die meer om skeeleren dan om schaatsen geven, gaan gretig met hem op de foto. Bij de Nederlandse toeschouwers zijn de verwachtingen hoog. Ze zijn gekomen om hem te zien winnen.


Op skeelers draait de 500 meter niet om tijd. Mulder moet steeds in duel met drie concurrenten op het krappe asfaltbaantje van 200 meter, dat kuipbochten heeft om te voorkomen dat de skaters op hoge snelheid uit de baan vliegen. De twee snelsten gaan steeds door naar de volgende ronde.


Mulder houdt stand tot de halve finale. Hij had niet beter verwacht. Vorig jaar won hij evenmin in Heerde. Maar hij bespeurt teleurstelling bij het publiek. 'Ze denken: dat doet-ie wel effe. Dat is een misvatting. Hier staat de wereldtop. Die zijn allemaal in training sinds januari. Ik ben net begonnen. Het is keihard werken en je handjes dichtknijpen als alles op het goede moment klopt. Dat heb ik op schaatsen nu twee jaar mogen meemaken. Je moet zeker niet gaan denken dat het vanzelfsprekend wordt. Dat is het echt niet.'


De 28-jarige Zwollenaar, die op skeelers eerder wereldkampioen werd dan op schaatsen, is onveranderd ambitieus. Hij wil meedoen aan de EK skeeleren, eind juli in Duitsland. En hij hoopt in november het prille schaatsseizoen te onderbreken om in Argentinië mee te kunnen doen aan de WK.

Sponsor

Zijn schaatssponsor Beslist.nl staat open voor het skeeleren. Mulder rijdt op het asfalt voor het eerst in de paarse kleuren van het bedrijf. Eigenaar Kees Verpalen heeft hem en Ronald zelfs een luxe camper ter beschikking gesteld.


Michel waardeert het gebaar van de geldschieter, maar voelt zich er ook wat ongemakkelijk bij. Hij peinst er niet over om binnen op de zachte banken een dutje te doen. Liever zit hij op de campingstoelen voor het simpele tent-je van de skeelervrienden met wie hij al plezier maakte toen olympisch goud slechts een droom was.


Mulder: 'Bij schaatsen ben je na de wedstrijd snel weg. Hier blijf ik altijd kijken. Ik vind het leuk om de jeugd te zien rijden, ook al betekent het dat je lang op je benen staat. Het is een cultuurverschil met het schaatsen.'


De lange dagen langs de skeelerbaan, in afwachtingen van wedstrijden zonder vaste starttijd, hebben hem gevormd. Op de ijsbaan heeft hij er soms profijt van, meent Mulder. Afgelopen seizoen werd bij de WK sprint en de Olympische Spelen vlak voor zijn rit een ijsreparatie uitgevoerd. De wedstrijd werd beide keren minutenlang stilgelegd. Veel schaatsers presteerden minder na de gedwongen pauze.


Mulder niet. Hij won beide wedstrijden: 'Van de groep die na de ijsreparatie in actie kwam, was ik de enige die hard reed. Ik denk op zo'n moment: wachten doe ik de hele zomer. Dan sta ik de hele dag langs de baan. Wat maakt het uit? Dat zijn dingen die je meeneemt op het ijs.'


Op de skeeler- en ijsbaan heeft Mulder de komende twee jaar gezelschap van tweelingbroer Ronald, die de afgelopen drie jaar trainde bij Jac Orie en brons bemachtigde op de 500 meter van Sotsji. In Heerde traden ze niet tegen elkaar aan. Ronald brak vorige week zijn pols bij een skeelerwedstrijd in Duitsland. Dat overkwam Michel vorig jaar.


In commercieel opzicht leek de hereniging van de broers logisch. In sportief opzicht niet, ondanks het geringe krachtsverschil op de 500 meter. Michel bloeide pas op nadat Ronald was vertrokken naar een andere ploeg. 'Ik heb er best lang over nagedacht. We hebben allebei meegemaakt dat we beter waren dan de ander. De vraag is nu: zijn we als topsporters volwassen genoeg om dat aan de kant te zetten en ons bezig te houden met onze eigen ontwikkeling? Toen Ronald vertrok, ben ik naar mezelf gaan kijken. Wat kan ik beter doen? Dat was de grootste verandering. Ik denk dat ik dat ook kan blijven doen als we samen in een ploeg zitten.'


Hij kent het risico. Hij kan aan het twijfelen worden gebracht over zijn keuzes. 'Toen Ronald hard reed, had hij een schaatsschoen uit Canada. Ik dacht: die wil ik ook. Maar ik heb mijn eigen slag, mijn eigen manier van schaatsen. Als Ronald nu op een aparte schoen hard gaat rijden, zal ik niet van schoen veranderen. Als ik me weer ga spiegelen aan Ronald, gaat het de verkeerde kant op.'


Dat inzicht sterkt Michel, hij gelooft dat ze elkaar kunnen stimuleren en motiveren, zoals je van jongs af hebben gedaan. Dat zijn broer erop uit is hem te verslaan, maakt hem weinig uit. Hij weet dat iedereen op hem jaagt. Hij voelt het ook in Heerde. En hoe pijnlijk het ook is om te verliezen, Mulder beseft dat hij erbij gebaat is om ruw te ontwaken uit zijn olympische roes.


'Als je olympisch kampioen wordt, of wereldkampioen, denk je dat alles vanzelf gaat. Maar je wordt gewoon weer op je plek gezet. Die jongens denken: laat ik die olympisch kampioen er eens opleggen. Dat is goed voor me, want ik wil graag nog vier jaar sterk presteren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden