Het ding an sich

Daar heb je Anthon Beeke weer. Nee, niet hemzelf, maar zijn 'signatuur'. Aan de Amsterdamse peperbussen prijkt een meer dan levensgrote vagina, recht van voren, nietsverhullend neergezet....

Beeke heeft iets met geslachtsdelen: hij heeft er een aardig spoor van achtergelaten. Van hem zijn onder meer de affiches voor Toneelgroep Amsterdam van een blote man met een kleurig versierde pik (Ballet) en een naakte vrouw met een foto van een lid in erectie (Penthesilea). Niet dat hij er nou op uit is om overal een typisch Beeke-stempel op te drukken. En bewust shockeren, nou ach, 'niet expliciet, het gaat erom mensen voor de voorstelling nieuwsgierig te maken'. Zo'n poster is ook niet iets wat hij in zijn eentje bedenkt, daar wordt lang en breed over gesproken. 'Dan komen een aantal elementen naar voren waaruit ik concludeer: daar gaat het dus over.'

Beeke: 'Lulu gaat over de onderdrukking van een vrouw door mannen die alleen maar in haar vagina geïnteresseerd zijn, en op het moment dat ze de rollen omdraait, wordt ze vermoord.' En dat brengt hij terug tot de essentie. Een grote kut, recht voor z'n raap, on-esthetisch en al helemaal niks erotisch.

'Een soort maanlandschap', vindt regisseur Theu Boermans. 'Het gaat ook niet over erotiek. Het gaat over mannen, over angst. En dan is dit het sterkste beeld. Het ding an sich.'

'Het is ook tijd om weer op deze manier tegen de wereld te spreken', zegt Beeke. Hij maakt zich kwaad op de Nederlandse Spoorwegen die een aantal foto's uit het blad Rails haalde, omdat ze die te confronterend vonden.

'Kijk, een geslachtsdeel blijft een geslachtsdeel', zegt Beeke nuchter, 'maar de context verandert. En soms reageert het publiek.' Het gekke was dat er met de affiches van Ballet eerst helemaal niets gebeurde. Vervolgens kwamen de posters van Penthesilea, die werden bekrast en beklad, en toen daarna de vrolijke pik van Ballet voor de reprise werd opgehangen, waren alle affiches een dag later witgekalkt.

De kut van Lulu hangt er nog grotendeels ongeschonden bij. Het bedrijf Plakker & Co, dat de affiches plakt, ontving twee boze telefoontjes. En zelfs de gasten van het chique Hotel Blakes aan de Keizersgracht (kamers van 475 tot 2800 gulden) hebben niet geklaagd over deze artistieke aanvulling op hun historische stadsuitzicht. Maar daar heeft een onbekende ook een fraai poppetje van Beekes creatie gemaakt.

Beeke: 'Een poppetje? Ach, wat leuk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden