Het Buidelrat-paradijs

Thuiskomen in het moederland. Terugkeren naar het land waar je ouders je hebben grootgebracht. De Volkskrant reist mee naar de prairie van Missouri, naar de trailer van Jake Von Canon....

Jake Von Canon heeft niet alleen de gelaatstrekken van Gregory Peck, ook zijn schuchtere, onderzoekende oogopslag en zijn wat onbeholpen overkomende charme herinneren aan de grote Hollywood-acteur. Vroeger, in zijn jonge jaren, gold zijn verschijning voor veel vrouwen als onweerstaanbaar, en nu nóg is het bijna niet voor te stellen dat ze Jake's minder voordelige eigenschappen niet gewoon op de koop toe hebben genomen, want zijn elegante voorkomen, zijn humor en zijn typisch Amerikaanse vrijheidsliefde en pionierszucht zijn op z'n zevenenzestigste nog lang niet door de ouderdom verbleekt.

Desondanks zijn de zakelijke en echtelijke fiasco's die het zwarte schaap van de Von Canon-familie op zijn naam heeft gebracht, samen niet meer op één hand te tellen. Hij probeerde onder meer fortuin te vergaren als boer, varkenshandelaar, Repo-man, verkoper van garages, makelaar en privé-detective, en zag in de tussentijd vijf huwelijken op de klippen lopen. Claudia werd door hem verlaten voor Joanne. Betty vertrok spoorslags toen hun huis afbrandde. Margaret schoot zich in de master bedroom een kogel door het hoofd. En Susan verliet hem nog tijdens de huwelijksreis.

Inmiddels is Jake alweer veertien jaar getrouwd met Carol. Aan hun eerste ontmoeting, op een religieus festival van fundamentele baptisten, ging een droom van haar vooraf waarin ze werd gemaand de eerste man die ze bij die gelegenheid tegen het lijf zou lopen tot haar echtgenoot te nemen. Jake, die als bewaker dienst deed bij de ingang van de manifestatie, bleek de gelukkige. Sedertdien delen ze, zo goed en zo kwaad als dat gaat, een oude trailer op de prairie van Missouri.

Jake's heeft zijn dochter Susanna donderdag na haar aankomst op het vliegveld van Kansas City in het C & H Motel in Eldorado Springs ondergebracht, want het motel van haar voorkeur wenste geen bed meer voor een Von Canon te reserveren sinds Susanna's halfbroer David er een aantal nachten doorbracht zonder ervoor te betalen. Nadat Susanna heeft ingecheckt, volgt de hobbelige tocht naar wat Jake aanduidt als zijn Possum Paradise, Buidelrat-paradijs, het grote perceel grasland dat Carol en hij met geleend geld hebben aangeschaft om er hun woonwagen, de honden, katten, de vijftig paarden van Carol te kunnen stallen.

Onderweg vertelt Jake dat een poema onlangs vier van hun herdershonden heeft verslonden. Dat David opnieuw werk heeft als Repo-man (premiejager op niet afbetaalde auto's) en tot dusver op het rechte pad is gebleven (David heeft enige tijd gezeten omdat hij in beslag genomen auto's ruilde voor drugs). Dat Fred, Susanna's andere halfbroer, zijn baan in de computer-business helemaal wil opgeven voor de autoracerij. En dat hijzelf het nu dan eindelijk helemaal denkt te gaan maken als eigenaar van een nieuw merk redneck-spijkergoed, dat hij Bubba! heeft genoemd.

Hij koopt het textiel in voor negen dollar in Georgia, en voor dat luttele bedrag stikt de fabriek er dan ook nog het, eigenhandig door Jake in hanenpoten ontworpen Bubba!-label op. Het kan een goudmijn worden, weet Jake Von Canon zeker. Waarom zou hij niet slagen waar Levi's en Calvin Klein eerder miljarden verdienden met stuff that's not worth a rat's rear? Met nog eens vijfhonderd dollar aan extra investeringen, zegt Jake met een schuin oog naar zijn dochter naast hem in de antieke Ford-pick up, moet het mogelijk zijn de markt open te breken.

In de gloed van dat betoog noemt Jake zichzelf meermalen Bubba. Bubba moet tot stand kunnen brengen wat Jake nooit is gelukt. Aanzien, respect en, niet te vergeten: geld. Geld om een mooie, nieuwe trailer te kopen. Geld om de herdershonden in hun herderswerk te trainen. Geld om Carol's paarden een dak boven hun hoofd te kunnen geven en ze naar shows te kunnen vervoeren. Geld om de hengsten ter dekking door het land te kunnen rijden.

En terwijl zijn alter ego Bubba van z'n Bubba-imperium droomt, wacht Jake die betere dagen af, lezend in zijn Choosing to Forgive Workbook, werkend aan zijn met de hand geschreven geloofsbelijdenis How Big is God?, of samen met Carol kijkend naar een van de tientallen videobanden met daarop vrome, witte gospel. Hij houdt van dingen die straight zijn, zegt Jake, als hij Buidelrat-paradijs binnenrijdt. Van eerlijke natuur. Eerlijke hitte. Eerlijke kou. Eerlijke gospel. En eerlijke standpunten van eerlijke politici als Jesse Helms.

Wim de Jong

Morgen in deel 6 (slot): Zingen met de heiligen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden