Het blad dat je altijd zocht

Ik heb er nu 4, terwijl er 23 zijn verschenen. Ze liggen vaak op tafel, zo'n beetje naast en onder elkaar....

The Believer uit San Fransico is dan ook niet zomaar iets: een maandblad voor literatuur, kunst en filosofie, al is er geen hond die het zo noemt. Het blad wordt sinds 2003 uitgegeven door Mc-Sweeney's, een hipperig tijdschrijft rond schrijver Dave Eggers die wereldberoemd werd met het boek A Heartbreaking Work Of Staggering Genius.

Charles Burns maakt de cover en die tekenaar die kan wel wat. Het blad ziet eruit als een ontdekking van iets dat je al heel lang zoekt zonder dat je wist dat je het zocht. Het enige probeem is dat het laatste nummer nooit te vinden is. Maar bij het Athenaeum Nieuwscentrum in Amsterdam wordt soms wel een oud nummer op een hoge stapel aangeboden.

In het maartnummer staan op de cover vier plaatjes van mensen die ik zeker niet ken. Ook de vier onderwerpen zeggen me geen moer: The radical left in retrospect, Tapped in the gnarled woordlands of genre, Terrorism and porn in the new theater of combat etc. Het lijken verhalen over de De onwaarschijnlijke erotische opmars van de babyhaai of Vastgeklonken aan een paaldanseres met een wiskundeknobbel – beetje intellectuele kitsch.

In oudere nummers was het niet veel anders en alleen de interviews met figuren als David Byrne (muzikant), Paul Auster (schrijver), Mario van Peebles (filmregisseur) zijn overzichtelijk. En er is een column van de schrijver Nick Hornby waarin hij vertelt wat hij nu weer aan boeken heeft gekocht en welke hij gelezen heeft.

Maar het is vooral die vreemde toon die bevalt, die mooie illustraties binnenin. Rare rubrieken. Zo van: we hebben met niemand wat te maken, want wij hebben een blaadje. Dit Is Ons Blaadje. Dus kom hier niet aan met flauwe journalistieke gezanik over dat een verhaal pas een verhaal is als er een actuele aanleiding voor bestaat. Een verhaal is een verhaal omdat wij van The Believer het tijd vinden dat er een heel lang stuk moet komen over 'Rijst, kruit, rum sigarenrook en gas. Buddy Bolden and the origins of funk.'

Schrijver Kees 't Hart liep vorig jaar het redactielokaal in San Fransico binnen omdat hij wilde weten hoe die types daar zo'n blaadje in elkaar draaien? Hij schreef: 'Dit blad moet of gevestigd zijn in een kerkgebouw voor op latere leeftijd bekeerde aanhangers van een nieuwe godsdienstige sekte of in een twintig verdiepingen tellend kantoorgebouw waar men nu al plannen maakt om per 1 januari naar de beurs te gaan'

Een rommelige zolder, dat is waar hij deze eigenwijze gasten aantrof. En er komt een dag dat ik The Believer behalve bewonder ook echt ga lezen. Zelfs het verhaal over New Aquariums and the American Corporate Sublime.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden