Column

'Het begon als zoveel problemen: de rottweiler van Moniek dook op Tico'

In het programma De Confrontatie zitten een boel kinderachtige mensen, zag Martijn Simons. Want daar, op dat bospad, zag je 'hoezeer mensen op hun eigen vierkante metertje hun eigen superbelangrijke gelijk zitten te verdedigen'.

OPINIE - Martijn Simons
Beeld uit aflevering van het NCRV-programma De Confrontatie. Beeld Uitzending Gemist
Beeld uit aflevering van het NCRV-programma De Confrontatie.Beeld Uitzending Gemist

Ik zat nog na te hijgen van het Nationaal Dictee toen ik midden in het programma 'De confrontatie' (NCRV) viel. Ergens op een bospad stonden een paar mensen tegenover elkaar, het echtpaar Van Ettinger en een ander stel, Moniek en Gilbert. Gilbert, een kale man met een geruit bloesje en dikke bovenarmen, voerde het woord. Hij had een discussie met de familie Van Ettinger. Het was zo'n vreemd gesprek dat ik dacht dat het in scène was gezet. Het ging zo:

Meneer Van Ettinger: 'Ik heb graag dat je een klein beetje afstand houdt.'

Gilbert: 'Nou, ik raak je echt niet aan, je hoeft niet bang te zijn, jongen.'

Mevrouw Van Ettinger wijst naar haar man: 'Hij is niet bang.'

Gilbert: 'Hij is niet bang?'

Mevrouw van Ettinger: 'O, nee.'

Gilbert: 'Zal ik hem in zijn broek laten pissen dan?'

Mevrouw van Ettinger: 'Misschien lukt dat bij die paarden van je, maar dat lukt bij mijn man niet.'

Gilbert: 'Nee?'

Mevrouw van Ettinger: 'Nee. Mijn man pist niet in zijn broek.'

Gilbert: 'Jij wel he?'

Mevrouw Van Ettinger: 'Ook niet.'

Gilbert: 'Moet jij eens opletten.'

Mevrouw van Ettinger: 'Zeker weten van niet.' Stilte. Dan: 'Is dit een bedreiging?'

Gilbert: 'Geen bedreiging. Het is de waarheid.'

Mijn aandacht was getrokken.

Ik keek het programma terug en het werd me langzaam duidelijk. De 27-jarige Moniek heeft nog een lading rekeningen openstaan, bij verschillende bedrijven en particulieren, voor duizenden euro's. In het begin zien we Moniek een paard borstelen, dus zo koud zal ze er wel niet bij zitten. Een paar van de schuldeisers gaan Moniek confronteren. Zie daar de verklaring voor de titel.

Een van de schuldeisers is de familie Van Ettinger. Het probleem begint als zoveel problemen: de hond van Moniek valt de hond van de familie Van Ettinger aan. En huisdieren zijn heilig, huisdieren halen niet zelden het slechtste in mensen naar boven. De rottweiler van Moniek dook in volle vaart op het hondje Tico, een grijs-wit dingetje ter grootte van een teckel. De hond had 'schade'.

Dat ze nog niet betaald heeft, zegt Moniek, komt door haar ex. Want ze is op de vlucht, en daarom kan ze niet betalen. Dat begreep ik niet. Ze besluit mee te doen aan de confrontatie, een moedige stap.

Naarmate het programma vorderde, dacht ik: wat zijn er veel kinderachtige mensen. Echt, ontzettend veel. En wat worden kinderachtige mensen vaak gekenmerkt door de manier waarop ze met geld omgaan. En hoe prachtig laat 'De confrontatie' dat zien.

Kinderachtige mensen zijn niet zo leuk.

Tijdens de confrontatie op het bospad neemt Gilbert, de huidige vriend van Moniek, het telkens voor haar op. Ze zijn al eerder lastig gevallen door de familie Van Ettinger. Daar zijn opnames van gemaakt door mevrouw Van Ettinger. Op archiefbeeld zien we meneer Van Ettinger met zijn handen in zijn zakken op een parkeerterrein staan. Gilbert staat vlak voor hem. Hij schreeuwt. 'Je moet nou oprotten, anders sla ik je bovenop je smoel.'

Tot zover de intimidatie van de familie Van Ettinger.

Ik zal het wel niet goed begrepen hebben allemaal, maar ik dacht: als je niet betaalt, ben je een wanbetaler. Klaar uit. Of je nou een nare ex-vriend hebt of niet, daar heeft die familie Van Ettinger toch niks mee te maken?

De afloop doet er niet toe, ik ben ook allang weer vergeten of ze tot een oplossing komen. Ik geloof van niet. Het kan me ook niet schelen, want 'De confrontatie' is een zeldzaam informatief programma, helemaal in lijn met de taakopvatting van de NCRV. Het laat genadeloos zien hoe weinig inlevingsvermogen mensen hebben, hoezeer ze op hun eigen vierkante metertje hun eigen superbelangrijke gelijk zitten te verdedigen, tot tranen toe. Dat is pijnlijk, maar maakt een hoop duidelijk.

Nog één veelzeggend citaat. Aan het slot zegt Moniek: 'Is het nou klaar? Dan kan ik roken.'

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @martijnsimons

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden