Het anti-monarchistisch wit verdrinkt in geel en oranje

'Individueel protest' was toegestaan, maar toch pakt de politie op de Dam twee demonstranten op. Ze zijn snel weer vrij, met excuses. Een foutje.

AMSTERDAM - Je bent republikein of niet. Individueel protesteren mag bij de balkonscène op de Dam, heeft de burgemeester van Amsterdam gezegd.

De Utrechtse studente Joanna, boegbeeld van de groep 'Het is 2013', en Hans Maessen van het Republikeins Genootschap nemen de proef op de som. Hij in witte protestkleding en een bordje 'Geen monarchie maar democratie'; zij met een stuk karton waar ze een boodschap op schrijft als ze in de buurt van paleisbalkon is.

'Ik ben geen onderdaan', schrijft ze aan de ene kant. Dan schrijft ze: 'Fuck the international oil maffia' - even twijfelt ze over het woord maffia: een of twee keer f?

Drie agenten naderen. Terwijl de twee demonstranten opletten dat ze niet naast elkaar belanden en een groepsprotest vormen ('Kan er even iemand tussen ons in komen staan?') komen er meer agenten aan. Een man in een strakke grijze kostuumjas en met een transparante krullende draad achter z'n oor, fluistert in zijn binnenzak: 'Niet nu, dan springt de pers er op.'

Twee minuten later vragen agenten Maessen te vertrekken. Terwijl hij tegensputtert ('Waar is mijn vrijheid van meningsuiting?), grijpt een andere agent de rugzak van Joanna en trekt haar weg. De demonstranten verdwijnen snel in een politiebusje, terwijl op grote schermen de ondertekening van de Akte van Abdicatie is te zien.

De aanhouding vroeg op de dag geeft geen zwieper aan het republikeins protest. In de stad die koketteert met de koosnaam 'Republiek Amsterdam' is het dinsdag geen gloriedag voor anti-monarchisten. Wit moet hun kleur zijn, heeft het Nieuw Republikeins Genootschap verordonneerd. Maar tijdens een fietstocht van een half uur naar het 'Witte Plein' (Waterlooplein) zijn aan één balkon (Vijzelstraat) meerdere witte lakens te ontwaren. Ze hangen aan een drooghekje.

Het 'Witte Plein' is voor het middaguur vooral grijs (kleur van de bestrating), daarna domineert geel (hesjes van de politie) en later op de dag neemt zwart (anarchisten) het over. Meer dan tweehonderd mensen staan er niet. De vijf overige demonstratiepleinen in Amsterdam zijn de hele dag ofwel leeg ofwel oranje.

Voorzitter van het Nieuw Republikeins Genootschap, Anjo Clement, denkt te weten waarom het zo leeg is op het Witte Plein terwijl Maurice de Hond toch nog onlangs peilde dat 20 procent van de Nederlanders republikein is. 'Het is niet verstandig het te uiten.' Vorige week schreef Clement het zoveelste nieuwe lid in en dat wilde wél contributie betalen maar absoluut geen spullen van het genootschap in zijn brievenbus krijgen. Om die reden dus. Clement herkent het. 'Voor mij is het makkelijk. Ik ben gepensioneerd.'

Als de dichteres Mirjam Al een gedicht voordraagt, gooien vier lallende oranjeklanten bier naar het podium. Een bezorgde republikein spreekt een politieman aan. 'Dus jullie pakken 's ochtends wél twee van ons op!' Maar terwijl 'wit' praat, verwijdert 'geel' bij het podium 'oranje' al met zachte hand. De agent: 'Meneer, dit plein is voor de republikeinen en het moet wel een feestje blijven.'

Na wat rondgereden te hebben met het politiebusje stellen de agenten Joanna en Hans Maessen aan het begin van de middag op vrije voeten. Met excuses. De bordesscène hebben ze gemist. Joanna is een bos bloemen van de hoofdcommissaris van politie in het vooruitzicht gesteld. Dat ze 'bestuurlijk is opgehouden', was een foutje. Op het Waterlooplein zegt Joanna dat ze zal 'spugen' op de bloemen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden