Het 010 van de sneakers en skaters

In een van de oudste straten van Rotterdam zit de sneakerwinkel van Woei Tjin. Hij leidt ons langs de favoriete plekken in zijn stad. 'Hier skatete ik tot 7 uur in de ochtend.'

'Ik ben kort en bondig.' Woei Tjin (40) roert in zijn cappuccino. De boomlange Aziaat (1,92 meter) waarschuwt gewoon even dat je van hem geen vlammend college hoeft te verwachten over zijn persoonlijk leven. Het liefst antwoordt hij met 'ja, gewoon'.


Een typische Rotterdammer dus, vindt hij zelf. 'Dit is een werkstad. Wij hebben niet zo veel praatjes als in Amsterdam.'


Woei Tjin, vooral bekend als Woei, is een fenomeen in zijn stad. In ieder geval voor de mensen die weten dat je Nike als Nikee uitspreekt en elke nieuwe sneakerrelease nauwlettend in de gaten houden. Hij verkoopt wekelijks honderden schoenen in zijn winkel Woei - Patta's et prêt-à-porter. Ook ontwierp hij een eigen schoen voor het merk Asics.


Vandaag leidt hij V Zomer rond in zíjn Rotterdam. Bijvoorbeeld in de Hoogstraat, de straat aan de rand van het centrum waar hij al zes jaar zijn winkel heeft. Vrienden die langs het terras van Memory Lane lopen, een koffie- en broodzaak naast de winkel, boksen hem op de rug en lopen verder.


De lange straat, die loopt vanaf het Oostplein naar de Coolsingel - evenwijdig aan de Blaak, is een van de oudste straten van Rotterdam. De naam Hoogstraat komt voor het eerst voor in 1396, weet het stadsarchief. Het stadhuis was er gevestigd, tot de verhuizing naar de Coolsingel in 1920. Naar verluidt zou Erasmus in een van de zijstraten zijn geboren, in de jaren dertig hield de schrijver en jurist F. Bordewijk elke week zitting in het bureau voor rechtsbijstand in het voormalige oudemannenhuis.


Maar die rijke historie was voor Woei niet de aanleiding om zijn winkel in deze straat te vestigen. 'Ik koos deze straat omdat het pand hier het goedkoopst was, zo simpel is het.'


De straat anno 2013 ademt de rauwe sfeer van een perifeer winkelgebied: afhaalrestaurants, schoonheidssalons en grijze winkels met kantoorbenodigdheden afgewisseld met modernere winkels en koffietenten. Er bloeit jong ondernemerschap.


Er is één constante in de Hoogstraat: iedereen paradeert er op nieuwe, smetteloze sneakers.


Woei's liefde voor de sneaker ontstond op het skateboard. Het eerste model dat zijn hart sneller deed kloppen was de Puma Basket. 'Een vriend uit onze skatecrew haalde dertien paar uit Londen. We deden ze tegelijk aan en waren he-le-maal verliefd.'


Niet veel later bouwde hij zelf connecties op en liet sneakers van over de hele wereld komen. 'Ik kocht Air Maxjes die niet in Nederland werden verkocht en gooide die op Marktplaats. Ik verkocht ze op straat, bij de McDonald's op het Eendrachtsplein.'


Op datzelfde plein woonde hij tien jaar lang, bij zijn opa. 'Een koppige oude man, een echte Chinees. 'Zal ik voor je koken?', vroeg ik vaak. 'Nee, ik eet niet wat jij kookt', antwoordde hij dan. Hij wilde meer voor mij doen dan ik voor hem - heel eigenwijs.'


Zijn handel ging inmiddels zo goed dat hij er serieus werk van besloot te maken. Toen hij de financiering rond had, ontwierp vriend en illustrator Piet Parra het bedrijfslogo. Ze zaten samen in de skatecrew Fret Click. 'We waren een groepje klootzakken bij elkaar. Een hecht gezelschap, uit Brabant, Amsterdam, Rotterdam en Nijmegen. Zij vonden ons gaaf, wij vonden hen gaaf.'


We besluiten naar de favoriete skateplekken uit zijn jeugd te lopen, maar eerst is er een stop in de straat Botersloot. Daar verrezen de afgelopen jaren leuke koffiebarretjes. Zijn favoriet is Boguette, waar eigenaar Jeffrey Vietnamese broodjes en de fluorescerende Bubble tea verkoopt. Dat is een mierzoet drankje in exotische smaken als honeydew melon met geleibolletjes die in de mond openspatten.


Met de Bubble tea komen we aan bij de Coolsingel. Op de trap van het stadhuis herinnert hij zich hoe hij ooit een switch stance backside tail slide maakte en op zijn arm terechtkwam. 'Ik lag daar en dacht: die arm moet geamputeerd worden.'


Bij het skaten maak je de mooiste vriendschappen, vindt hij. 'Het is een vrije sport, je leeft op straat, leent elkaar geld voor treinkaartjes naar goede skateplekken. Dat is bijzonder.'


300 meter verder zijn we op het Weena, zijn 'favoriete spot'. Langs de drukke straat skatete hij vaak tot 7 uur in de ochtend. Het krachtvoer bestond uit goedkope pizza's. Om de huidige generatie skaters te dwarsbomen, liggen er nu marmeren verhogingen in de stoep.


Wat vonden zijn ouders ervan, dat hij de hele nacht door skatete? 'Die hadden liever dat ik dokter was geworden. De liefde voor sneakers hebben ze ook nooit begrepen. Maar nu zijn ze wel trots, denk ik.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.