Column

Hermineke werd ontslagen omdat ze van kerk wisselde

Hermineke VonkBeeld .

Een paar eeuwen terug, zegt Hermineke Vonk, was ik op de brandstapel gegooid. Dat is vooruitgang: 'Nu verlies ik alleen mijn baan.'

Hermineke woont mooi in Goudriaan, dorp halverwege de refoband die diagonaal over Nederland loopt: het rayon van de bevindelijk gereformeerden. Aan de akkers en weilanden is dat niet te zien, wel aan de bordjes langs de weg: 'Jezus Redt' - de boerderij met groot die woorden op het pannendak staat niet veel verder, in Giessenburg. Met die boerderij vlakbij, en met die woorden, groeide ze op.

Eenentwintig jaar is Hermineke gymjuf op een orthodoxe middelbare school, de Guido de Brès in Rotterdam - geen kleine trouwens: 1.700 leerlingen, het overkoepelende Wartburg College heeft er meer dan 4.000. Maar omdat ze van kerk veranderde, had de directeur 'een boodschap voor je': ontslag per 1 augustus. Zes kerken zijn geoorloofd: de Oud Gereformeerde Gemeente, de Gereformeerde Gemeente in Nederland, de Gereformeerde Gemeente, de Christelijk Gereformeerde Kerk, de Hersteld Hervormde Gemeente en de Gereformeerde Bond. De hare, de Vrije Baptisten, hoort er niet bij.

Grondslagverlating - dat is wat Hermineke wordt aangerekend. Ze gelooft net niet op de juiste manier. Ze staat achter de Drie Formulieren van Enigheid, vastgesteld tijdens de Dordtse Synode van 1618 -1619, waaronder de Heidelbergse Catechismus en de Vijf Artikelen tegen de Remonstranten. Maar ze heeft zich ook opnieuw laten dopen, de volwassenendoop, en dat mag niet. De school staat pal voor de kinderdoop.

Hermineke wil de dingen niet ingewikkelder maken dan ze zijn, 'Het is niet erg christelijk om de boel op te stoken', zegt ze, 'voor mij is de passie voor God en liefde voor mensen het belangrijkste.' Ze vertelt haar verhaal omdat ze het oneerlijk vindt: nooit eerder werd iemand om deze reden ontslagen. Niemand heeft geklaagd. Ze is een uitstekende gymjuf. Nooit heeft ze haar 'visie aan de kinderen geopenbaard'. En daarom is er nu toch een advocaat aan het werk, vertelt ze, om ontslag te voorkomen.

Hermineke en haar man Jan kerkten bij de Hervormde Kerk in Goudriaan. Die is toegestaan. Drie jaar geleden gingen ze over naar de Vrije Baptisten, een jonge gemeente, gesticht door een Amerikaan, met samenkomsten in sporthal De Reiger in Groot-Ammers. Vijf jaar eerder al was ze opnieuw gedoopt: 'Het is het afwassen van zonden en opstaan met Hem.' Sindsdien is ze een overdoper. Ze is overtuigd: 'je moet eerst geloven, en dan pas kom je tot dopen.' Op school geloven ze het omgekeerde.

De Guide de Brèsschool in Rotterdam.Beeld .

Met Jan runt Hermineke een melkveebedrijf, en B&B Betlehem. Ze draagt geen zwarte kousen; ze draagt een korte spijkerbroek en roze Asics. Onder een afdak staat haar motor, de zilvergrijze Honda Deauville 650 waarmee ze in haar motorpak naar school rijdt. Vrouwen en meisjes dragen verplicht een rok op school. Maar om de uiterlijke kant gaat het niet, begrijp ik: Evangelicals zoals zij maken ernst met hun geloof. God is er niet alleen op zondag, maar altijd en overal. 'Wandelen met God', noemt Hermineke dat.

Het is niet gemakkelijk als buitenstaander het verschil te begrijpen. Daarvoor, zegt ze, moet je een insider zijn. Je moet de taal kennen. Op het erf vraagt Hermineke het aan haar man. 'Jan', zegt ze, 'wat is nou het kernverschil?' Jan denkt kort na en zegt: 'Die gaat om de toe-eigening van het heil.'

Graag had ik hieronder opgeschreven hoe dat ongeveer in elkaar steekt, maar Hermineke schrikt van eerste versie van dit stukje en beroept zich op haar advocaat. Zo gevoelig is het, zeker als je zaken doet met een outsider. Maar misschien is onbegrip ook wel de levensader van de orthodoxie.

De boerderij met `Jezus redt'op het dak in Giessenburg.Beeld verslaggeverscolumn Toine Opinie

Ik bel bestuurder Gert-Jan Heijboer van het Wartburg College, die ook ongemakkelijk is met de vragen, maar duidelijk in zijn antwoord: 'Ouders kiezen voor onze christelijke identiteit. Dus we vragen onze docenten de benoemingsvoorwaarden te onderschrijven. Zouden wij niet handhaven, dan konden wij deze school niet vormen.'

Overdopen mag niet, maar een andere visie hebben op het avondmaal mag wel, riposteert Herminekes advocaat, Harrie den Besten. 'Dat is schijnheilig. Het is meten met twee maten.'

Aan Hermineke, in haar tuin, vraag ik of het christelijk is, ruzie maken over dit soort dingen. Ze zegt: 'Strijd hoort bij het christenleven. Wanneer overtuigingen principes worden, is het moeilijk deze los te laten'. En: 'Daar waar God werkt, is Satan ook.'

Wat bedoel je daarmee?

'Het leven is een strijd tussen goed en kwaad. Als een zondaar met God probeert te leven, is Satan er als de kippen bij. Door strijd te veroorzaken, en onenigheid. '

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden