Hercules is een gespierde gozer in knappe mythe op broekzakformaat

Herculish..

* * * *

Amsterdam Wat een oppergod zoal doet, vraagt de Surinaamse tante aan held Hercules naast wie ze toevallig is beland in het vliegtuig naar Nederland. De gespierde gozer heeft zojuist verteld dat zijn vader Zeus heet (een oppergod op een berg) en zijn moeder Alcmene (een gewone huisvrouw). Ach, zegt hij, een beetje chillen en veel vreemdgaan. Ah, giert de ‘dame’ in koto – een vrolijke travestieact van Carl Refos – dan is hij dus een Surinaamse god!

Dit hilarische dialoogje is slechts een van de korte satirische scènes uit de bondige nieuwe voorstelling Herculish van het cross-over dansgezelschap ISH. Regisseur Marco Gerris heeft met tekstschrijfster Dunya Khayame de klassieke mythe over de twaalf werken van de moedige Hercules (of Herakles) kort en krachtig vertaald naar de actualiteit.

Held Hercules is verjaagd uit het failliete Griekenland en probeert nu met goede daden een verblijfsvergunning te verdienen voor het beloofde land Holland. Dat gaat niet van een leien dakje. Overal stuit hij op weerstand of commentaar, in de voorstelling meestal vertolkt door gesampelde beelden van bijvoorbeeld Geert Wilders, Pim Fortuyn, Najib Amhali en een weerbarstige bureaucratische ambtenaar. Door snelle loops of juist vertraagde tracks van hun uitspraken wordt de inhoud in een handomdraai belachelijk gemaakt.

De basis van het verhaal blijft knap overeind, zelfs met moraal: opvoeden is leren omgaan met tegenslag. Die boodschap wordt aan het slot met groot theatraal gebaar weer onderuit gehaald, maar hij is wel hardop gezegd. De vorm is jong en snel: losse acrobatische streetdancescènes met wat parcourssprongen benadrukken de spierkracht van de boys.

Stijn van Kreuningen geeft Hercules de jeugdige bravoure mee van een stoere knul met een kort lontje, die door het lot – kop of munt – tot held is gebombardeerd. Als het dan per se moet, wil hij best een varkensflat uitmesten maar wel op zijn kordate manier. Zijn tegenspeler, de Surinaamse jongen Carl Refos, grossiert in prachtige typetjes met als topper Boer Tien met Tukkers accent. En Irie Weergang Bove (alias Cinematic-DJ Irie) mixt achter draaitafels en computers een muzikaal decor bij elkaar van hiphop, rap, dubstep en een vleugje rock.

Natuurlijk is het verhaal versimpeld – Herculish speelt ook op ROC’s – maar de oudheidkenners kunnen zich amuseren door de twaalf werken terug te puzzelen uit de snelle videobeelden. Zo zijn de everzwijnen vervangen door vetgemeste varkens, de vogels door vliegtuigen en de mensetende merries door kansarme randgroepjongeren. En Griekenland en Disney krijgen ondertussen ook nog een veeg uit te pan.

Na de complexere vertaalslag van Shakespeares De Storm vorig jaar, heeft Gerris nu goed begrepen hoe hij een klassieke tekst op broekzakformaat kan aanbieden aan jongeren. Knap werk van hem en de straatwijze helden van ISH.

Annette Embrechts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden