Henna-tatoeages

Thuiskomen in het moederland. Terugkeren naar het land waar je ouders je hebben grootgebracht. De Volkskrant reist mee met Bea Correra naar Sao Paulo, in het zuidoosten van Brazilië....

'Hoerenstad', vloekt Miranda, als ze nog net niet tegen de fel-oranje pionnen opbotst die een van de vele wegen naar haar woonwijk hebben geblokkeerd.

De Braziliaanse lievelingsvriendin van Bea Correra heeft haar voor zes uur 's morgens opgehaald van het vliegveld, om op de terugweg weer eens verstrikt te raken in een van de onvermijdelijke files van Sao Paulo, deze verstopte metropool waar het volgens Brazilianen een dag kost om een uur vooruit te komen in het verkeer.

Na twee uur kruipen bereikt Miranda dan toch de garage onder haar huis, gelegen in één van Sao Paulo's beste wijken. Een appartement in een betonblok met hoge hekken eromheen, waarachter een bewaker zit in een hok van kogelvrij glas.

'Beááá o Beááá', roept vriendin 2 (Sandra) als Bea binnenstapt op haar logeeradres. Vriendin 3 (Adriana) is de avond daarvoor blijven slapen en moet nog even wakker worden geschud. 'Beááá o Beááá', murmelt ze.

Zes jaar geleden vertrok Bea Correra (32) vanuit Sao Paulo naar Nederland, om te trouwen met een Hollander die ze in Brazilië had ontmoet. Want een Braziliaan trouwen? 'Nooit.' Bea, vierdejaars-student grafische vormgeving aan de Rietveld Academie, heeft te veel voorbeelden gezien van Braziliaanse vriendinnen die sinds hun huwelijk thuis zitten te verkommeren.

Niet de vriendinnen die nu gezamenlijk ontbijten met warme kaasbroodjes en papaja aan een eettafel zo groot dat hij ééntiende van de huiskamer in beslag neemt. Miranda is getrouwd met een reclameman en heeft zelf een kleine uitgeverij. Vriendin Adriana is ongehuwd en doet iets met videoclips. Ex-Vogue-model Sandra (nu 4 kilo te zwaar) ligt in scheiding en heeft tegenwoordig een verhouding met een man uit de A-A-A-A-klasse, de upperúpperclass.

Het is kil in het appartement; winter in Sao Paulo. Buiten is het hooguit 14 graden, binnen nog kouder - de zebravink in de keuken hupt zich warm op zijn stokje.

Bea heeft meer dan 3 kilo overgewicht meegebracht aan bitterkoekjes, bonbons én henna uit de Bijenkorf, waarmee je namaak-tatoeages kunt maken. 'Help eens', gebiedt Adriana, en ze ontbloot de bovenkant van haar rechterborst, waarop ze een bloemetje van henna geschilderd wil hebben.

Sandra trekt haar truitje uit, gaat op het parket in de huiskamer liggen, en laat Bea het korrelige spul aanbrengen, met als patroon een hand die zich uitstrekt naar haar onderbuik.

De henna droogt niet, constateert Adriana, terwijl ze op het mislukte bloemetje drukt. Sandra pakt de föhn, laat hem blazen op de borst van haar vriendin en steekt met haar andere hand weer een sigaret op. Adriana draait de volumeknop van de stereo-installatie verder omhoog. Intussen rinkelt de telefoon doorlopend: 'Bea, voor jou', zegt Miranda. 'Voor jou Bea.'

De zwarte werkster, die op en neer sloft langs al deze vrouwen in maillot en beha, dweilt de keuken nog maar eens. Sandra en Adriana besluiten in bed te kruipen - even bijkomen. Bea kijkt ze na: 'Deze chaos, wat mis ik die soms in Nederland', zegt ze.

De bel gaat. Vriendin 4: Carla. Ook ex-model, ook te dik nu.

'Ik stel voor dat we vanavond kip, bruine rijst en een groene salade eten', zegt Carla, na haar tweede kop koffie. 'Hoe klinkt dat?' Een feestmaal, ter ere van Bea, met een stuk of zes vriendinnen. De club van vroeger. Goed idee, vindt iedereen. Afgesproken. Tot vanavond.

'We gaan', zeggen Carla en Adriana en Sandra. Ze trekken hun jassen aan.

De telefoon rinkelt.

Carla en Adriana en Sandra pakken weer een stoel. Trekken hun jassen uit.

'Vamos', zegt Carla.

Ze trekken hun jassen opnieuw aan. Kussen Bea en Miranda. En pakken weer een stoel.

Na een uur stuiven ze naar de deur: 'We gaan'

'Afscheid nemen is hier héél moeilijk', zegt Bea.

Later rinkelt de telefoon. Bea neemt op: 'Adriana?'

De telefoon gaat nog een keer, en nog een keer, en nog een keer.

'Het eten gaat niet door', meldt Bea, uiteindelijk.

O?

'Het leuke van Brazilië is dat je nooit zeker weet wat er zal gebeuren', zegt ze.

Steffie Kouters

Woensdag in deel 2: Gone with the wind.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden