Henk

evrijdingsdag kreeg een nieuw gezicht: Henk Bleker wil het CDA leiden.


Zaterdag vertoonde Nieuwsuur een wat wonderlijke reportage van Willem Lust over de bekendmaking. Henk kwam aanlopen, het werd vertraagd afgespeeld, bij het stuwende intro van The eye of the tiger. Naam van de band: Survivor. Daar stond Henk. Met drie, vier petjes in de hand. Kermit-groene petjes met zijn leus machinaal erop geborduurd: Eerlijk helder Henk. De paardenboer keek schaapachtig naar z'n petjes. Ongetwijfeld bedacht door spindoctor Jack de Vries. Maar je zag Henk denken: wie gaat hiermee over straat?


Volgde een interviewtje. Of het lijsttrekkerschap geen aanslag op zijn persoonlijke leven zou zijn, wilde Lust weten. Henk: 'Ik heb het idee dat het niet erger kan.' Henk keek star voor zich uit. Vanuit café Dudok klonk een lachsalvo. Even later ging het over zijn nieuwe relatie met een jonge vrouw. Dat was zijn goed recht, vond Henk. 'Wie daar anders over denkt, die komt maar eens bij mij.' Opnieuw keek hij stuurs voor zich uit. Opnieuw steeg homerisch gelach op vanuit Dudok. 'Een mooi stukje televisie', vond Mariëlle Tweebeeke. Inderdaad: helemaal Lucky TV.


Maar goddank, Henk doet het. Daar gaat de kijker lol aan beleven. Sinds de openlijke strijd tussen Rita Verdonk en Mark Rutte zijn zulke interne kantoorkwesties een nationaal tv-spelletje geworden. Spel zonder grenzen: wie zich niet aan de spelregels houdt, valt af. En dus trekt een doldwaze parade van koorddansers en woordkunstenaars op het scherm voorbij. Je kunt gokken op de onkreukbare, saaie Sybrand Haersma Buma, maar de ervaren tv-kijker weet: Bleker gooit de hoogste ogen. Je bent als samensteller van Knevel & Van de Brink immers wel gek als je niet blind Bleker belt. De pias geeft je de kijkcijfers op een briefje.


Henk Bleker. Die in de formatieperiode van Rutte I in DWDD gevraagd werd of hij ministeriabel was. Henk ontkende glashard. 'Ik loop niet met ambities rond in Den Haag.' Twee weken later was hij staatssecretaris.


Henk die enkele maanden geleden Haagse verslaggevers triomfantelijk liet weten dat hij nooit, nóóit de kar in het moeras zou laten stilstaan. Maar ging hij hem ook trekken? Een kwartier genoot de kunstschaatser van zijn pirouettes, antwoord bleef uit.


'Jack is back', zei Willem Lust in Nieuwsuur. Jack de Vries, de knecht van Bleker. Die vorige week in DWDD sprak over 'geloofwaardigheid'. Of De Vries dacht dat zich nog andere kandidaten zouden melden, was de vraag. Jack speelde stommetje. Ja, hij hoopte dat er nog kandidaten bijkwamen. Drie dagen later ging hij de kar van Henk duwen, en toverde hij die kreet uit zijn hoge hoed. Eerlijk helder Henk. Lef en humor.


Vrijdag had Pauw & Witteman nog een kandidaat te gast: Harry Wesselink, 'fris en fruitig, zestig lentes jong'. Ook met zijn lef en humor zat het wel snor: 'Als u een conference nodig hebt, maak ik die voor u, belangeloos.' Wesselink is de oom die je vreest op het familiefeest: na zijn derde biertje tapt hij moppen. Vermoedelijk is Harry bedacht door Jack de Vries.


Harry voorspelde dat hij met zijn partij naar de veertig zetels gaat. 'Misschien in fases', daar had hij het met Henk over gehad. Henk? Henk Bleker. Als het Groningse trekpaard het niet alleen aankon, was daar Harry, het Twentse ros. Samen zouden ze een tweespan vormen, zei Wesselink. Of dat niet het paard achter de wagen spannen was, vroeg Pauw nog.


Het is heerlijk helder: dit wordt Blekers zomer.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden