Henk lift mee met rapper Jonna Fraser

Schrijver Henk van Straten reist elke week een stukje op met een min of meer bekende Nederlander.

Henk met Jonna. Beeld Henk van Straten

Een zonnige zaterdagmiddag in Zaandam. Op de kiss & ride van het station staat een gloednieuwe, zwarte Range Rover Evoque op me te wachten. Erin zit de 24 jaar oude rapper/ zanger Jonna Fraser, die de auto pas drie maanden geleden kocht.

'De zaken gaan goed, of niet?', vraag ik als ik instap. 'Jawel, man, jawel', zegt Jonna. Zwarte broek, dikke zwarte jas met bontcapuchon. Zijn lange vlechten verdwijnen in de capuchon. Kalme blik in zijn ogen, toch ook een beetje op zijn hoede.

Ja, de zaken gaan goed. Jonna bracht net zijn meest persoonlijke album uit: Jonathan. Rap en r&b. Perfect voor de zomer: hij staat op tig festivals. En na de zomer volgt een clubtour. De vorige tour was uitverkocht. 'We doen de grotere zalen dit keer. Duizend tot tweeduizend man.' Hij vertelt erover met dezelfde koele toon, dezelfde nonchalante oogopslag.

Jonna is een prominent lid van de nieuwe lichting jonge hiphopsterren. Denk Ronnie Flex, denk Bokoesam, denk Broederliefde. Een groep jongens - weinig meiden - die hoewel systematisch genegeerd door radiozenders als 3FM en 538 veel groter werden dan menig artiest die op die zenders wel werd gedraaid. Door YouTube, vooral, waar ze miljoenen views kregen. 'Ja, dat is raar hè?', mijmert Jonna in zijn dikke jas. 'Maar we komen er wel, man.' En inderdaad: steeds vaker worden ze nu ook op de grote zenders gedraaid. Waar Giel Beelen ooit nog zei helemaal niks met hiphop te kunnen - 'Van die yo yo yo-muziek' - kunnen dj's er nu niet meer omheen.

We rijden door Zaandam, op weg naar een studio waar hij zal worden gefilmd voor een cameo in de video van Kempi, een andere rapper.

We komen langs weilanden en molens, slootjes en schapen. Het is een mooi contrast: deze Surinaamse jongeman met zijn zwarte Range Rover in een oer-Hollands landschap. Maar dat slaat natuurlijk nergens op. Hij woont hier en wil hier nooit meer weg. Dit is meer zijn landschap dat het mijne.

Een stoet motorrijders komt ons tegemoet. Identieke leren jacks met logo's achterop. Witte mannen met tatoeages en verbeten koppen. 'Die zouden het met jou wel kunnen vinden, of niet?', zegt Jonna, en hij knikt naar mijn tattoos. 'Klopt', zeg ik.

Wanneer hij hoort dat mijn tatoeages stammen uit mijn tijd als punkzanger leeft hij op. Voor het eerst tijdens deze rit lijkt hij echt enthousiast. 'O, nice! Je bent artiest!' Ik moet hem er alles over vertellen. Dat doe ik enigszins gegeneerd, want zo veel stelde het niet voor. Maar dat maakt Jonna niet uit; ik stond op een podium, ik leefde voor de muziek.

Het land is gedrenkt in mild zonlicht. Jonna treedt op door heel Nederland, en doet deze zomer zelfs een tour langs de Costa Bava, maar hij komt altijd hier terug. Hij gaat hier een huis laten bouwen, waar hij wil wonen met de vriendin die hij al acht jaar heeft. Zij wil vier kinderen, hij wil er vijf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden