Henk lift mee met Loretta Schrijver

Schrijver Henk van Straten reist elke week een stukje op met een min of meer bekende Nederlander.

Beeld Henk van Straten

Eindelijk! Al maanden probeer ik Loretta vast te leggen. Steeds lukte het niet om een afspraak te maken. Maar hoe langer ik ermee bezig was, hoe ondenkbaarder het werd om op te geven. En nu staat ze op me te wachten, bij station Amsterdam-Zuid in haar rode 'opgeblazen Fiat 500'.

Als ik het portier open, schrik ik van fel geblaf. Ik had hem nog niet gezien: Flip, haar hond. Een terriër uit het asiel, en daarvoor uit Polen. Zijn eerste jaar in Nederland bracht hij door op een balkon, verwaarloosd en ongelukkig. 'Het is een heel verhaal hoor', zegt Loretta, maar ze vertelt het toch. De Fiat bestuurt ze op haar gemakje, achteloos en traag, alsof ze vergeet dat ze naast het praten en denken ook nog moet autorijden. Soms staat ze bijna stil op de weg.

We gaan naar een boekwinkel. 'Mijn partner verslindt boeken. Ik koop er nooit één voor hem, ik koop gelijk stápels voor hem.' Ze kocht zes Amerikaanse thrillers, maar vijf daarvan had hij al, dus die gaan we ruilen.

Fleurige bloes met bloemenprint, zwierende zilveren oorbellen, zacht rinkelende armbanden, een tattoo van een lieveheersbeestje op de binnenkant van haar linkerarm. Loretta houdt van 'de beestjes', zoals zij ze noemt. Dieren dus. Ze raakte aan hen verknocht toen ze begon met het inspreken van natuurdocumentaires van Cousteau en Attenborough. 'Goede doelen voor dieren weten mij te vinden, ze weten dat ik me voor hen zal inzetten.' Ze is terug uit Thailand, waar ze voor World Animal Protection stiekem filmde hoe slecht olifanten daar worden behandeld. Haar jarenlange inzet voor dieren leverde haar een lintje op. Ze is geridderd.

'Ik ben geboren om in te spreken', zegt ze 'Presenteren doe ik ernaast, als het ware.' Als ze een documentaire inspreekt - nu vaak voor RTL 8 - wordt ze één met de film. Er is dan ook niemand die zo lekker spreekt als Loretta. De perfecte dictie, het brede vocabulaire, ABN dat grenst aan chic.

'Vrouwtje is zo terug', zegt ze, als ze in haar appartement de tas met boeken gaat halen. Flip volgt haar met zijn ogen en jankt zachtjes.

Terug in de auto wacht ze met wegrijden. We hebben het over Koffietijd. 'Volkskrant-lezers doen daar een beetje smalend over.' Vindt ze dat erg? 'Nee, maar vooringenomenheid vind ik wél erg.' Ze heeft nu een paar weken vakantie, maar ze presenteert met plezier en integriteit. 'Ieder mens doet ertoe. Iedere zin. Ieder woord.' Ze komt dichterbij, kijkt me gespeeld ernstig aan en zegt: 'Iedere komma.' Dan barst ze in lachen uit, en iedereen weet: niemand lacht zo heerlijk als Loretta Schrijver.

In De Amsterdamse Boekhandel kletst ze met de eigenaren. Ze staat met boeken in haar handen (waaronder het mijne!) en krijgt ook nog een boek over Bach aangesmeerd. De schrijver ervan komt zaterdag een lezing houden. Loretta reserveert een plaatsje. 'Bach', zegt ze met een zucht. 'Mijn eerste grote liefde.' Dan lopen we winkel uit. En vergeet ze te betalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden