Henk lift mee met Govert Schilling

Schrijver Henk van Straten stapt elke week in de auto bij een min of meer bekende Nederlander. Een enkele keer neemt hij de tram. Deze week: sterrekundejournalist Govert Schilling.

HENK VAN STRATEN
null Beeld .
Beeld .

Steenkoud en mistig. In de looptunnel die leidt van het AMC-ziekenhuis naar de metro loop ik naast sterrenkundejournalist Govert Schilling. 'Is dit nu de dampkring?', vraag ik, doelend op de mist. Grapje, natuurlijk, maar het maakt niet uit; hij heeft me niet gehoord. In zijn toch best wel stoere leren jack stapt hij richting het metrostation. 'Sorry, maar ik ben een beetje...' Hij aarzelt even en zegt dan: 'Het is koud en ik heb een jetlag.'

Net terug uit Amerika, waar hij, zoals ieder jaar, een groot congres over sterrenkunde bijwoonde. En zojuist, met zijn jetlag, heeft hij twee uur lang een wetenschapper geïnterviewd in het AMC. Over het verschil tussen mens en dier met betrekking tot de beleving van seks. 'En?', vraag ik. Hij fronst. 'Ik moet het eerst laten bezinken, maar wij lijken in ieder geval een van de weinige diersoorten te zijn die seks hebben zonder dat het ze om de voortplanting is te doen.'

Op station Duivendrecht. Wachten op de trein naar Hilversum, waarvandaan we de trein naar zijn woonplaats Amersfoort zullen nemen. Vieze koffie bij Albert Heijn. 'Ik weet niks van biologie', zegt hij, refererend aan het verhaal over seks. 'Mensen zijn ingewikkeld, sterren zijn eenvoudig.' Ook van geneeskunde weet hij niets. 'Ben er ook niet weg van. Ik moet eigenlijk pillen slikken tegen hoge bloeddruk, maar ik doe het niet.' Onzin vindt hij het eigenlijk. Ook al dat gedoe met gezond eten en ander hysterisch gedoe. 'Nu is het bijvoorbeeld koud', zegt hij. 'Als mensen zien dat ik niet heel warm ben aangekleed, vragen ze: heb je het niet koud? Ja, ik heb het koud. Maar het ís toch ook koud? Daar hoeft niet meteen iets aan gedáán te worden?'

Afwijkende details

In de trein zitten we op een tweezitsbankje. In eerste instantie oogt Govert degelijk, maar langzaam vallen me afwijkende details op. Zo is er in zijn leren schoenen een stukje stof verwerkt met krantenprint. En hij draagt rafelige armbandjes. En zijn paarse overhemd heeft een exotisch patroon. Een hoekige bril met allerlei kleurtjes. En dan dat verweerde leren jack.

Op het gebied van sterrenkunde worden de laatste tijd niet veel opzienbarende ontdekkingen gedaan. 'Zoals in de jaren negentig met die exoplaneten, dat was spannend.' Een exoplaneet is een planeet die lijkt op de onze en waarop, in theorie, leven mogelijk is. Maar sindsdien? Nee, niet veel. 'Dat onze theorie over de oerknal op de schop moet, dát zou ik nog wel willen meemaken.' Is er een mogelijkheid dat Govert zelf met nieuwe kennis of een nieuwe theorie op de proppen komt? Ligt hij 's nachts in bed eindeloos te malen over de mysteries van zwarte materie en zwarte energie?

Hij lacht. 'Uitgesloten! Alles wat ik kan verzinnen, hebben de slimste mensen op deze planeet al eerder bedacht. De slimste koppen van de aarde zijn hiermee bezig!' Hij is dan ook geen sterrenkundige, maar een sterrenkundejournalist. 'In bed maal ik over heel andere dingen', zegt hij.

Mysterie

De trein glijdt door de mist. Govert heeft steeds zijn linkerhand in zijn rechterbinnenzak, een beetje à la Napoleon. Als ik iets vraag of zeg, kijkt hij me steeds een beetje dromerig aan, maar toch ook met een scherp soort focus. Alsof hij eigenlijk al wil afdwalen, maar zichzelf dwingt te luisteren. Borstelige haren boven zijn ogen, iedere wenkbrauw een microkosmos op zich.

En toch: het mysterie. Ja, dat boeit hem nog altijd. Wij zijn het universum dat zichzelf ervaart. Hoe dat zit, met bewustzijn enzo. En die oerknal, hoe weinig grote vragen die eigenlijk beantwoordt. 'Ik kom uit een gelovig nest', zegt hij. 'Dus misschien is het niet zo vreemd dat dit mijn vak is geworden, er liggen dezelfde vragen aan ten grondslag.'

Getrouwd en kinderen. Zijn kinderen allang volwassen. Altijd aan het werk, geen tijd voor de literatuur en non-fictie die hij zou willen lezen. Veel onderweg en anders aan het typen. Gelukkig geven zijn vrouw en hij elkaar de ruimte. 'Is ze niet bang dat je op zo'n congres aanpapt met een sexy sterrenkundejournaliste?', vraag ik. Hij lacht, vlakbij Amersfoort. 'Nee hoor, we zijn sowieso niet zo strikt.' Ah, nu snap ik de hippie-eske armbandjes, het kunstzinnige overhemd. Govert is een vrije vogel. Een kosmische dude. Met zijn hoofd misschien, of eigenlijk zeker, tussen de sterren.

Schrijver Henk van Straten reist elke week een stukje op met een min of meer bekende Nederlander.

@henkvanstraten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden