Henk Hofstede: 'Best Kept Secret voelde bijna ouderwets hippieachtig'

FESTIVALVERKENNERS Meteen na de eerste editie in 2013 werd Best Kept Secret gebombardeerd tot festival van het jaar. Dit weekend vond het muziekevenement in Hilvarenbeek opnieuw plaats. Nits-zanger Henk Hofstede (62) peilde op vrijdag voor de Volkskrant de sfeer.

Nits-zanger Henk HofstedeBeeld Pim Kops

Je was met je dochter naar Best Kept Secret. Gaan jullie vaker samen naar festivals?
Nee hoor, die gaat met vriendinnen. Vorig jaar waren ze ook op Best Kept. Het bandje zat nog om haar pols, keurig geconserveerd.

Wat had ze erover verteld?
Ze was heel enthousiast. Als je het vergelijkt met Pinkpop en Lowlands is dit toch kleinschaliger. Ook qua eten is het heel divers. Hamburgers van de Burgemeester, de friet werd ter plekke gesneden. Niet alleen de vettigheid en ellende die je op veel festivals ziet. Het muziekprogramma is gericht op jongeren, maar ik zag ook wat leeftijdsgenoten lopen.

Wat vond je van de programmering?
Ik had me vooraf een beetje ingelezen. De site bekeken, de app gedownload. Het viel me op dat het toch vooral een wat romantische stroming is. Veel synthesizers, behoorlijk wat Scandinavische bands. Heel vriendelijk, over het algemeen. De rauwheid van de stad ontbrak wat mij betreft een beetje. De muziek die je daarmee associeert. Zware rock, hip hop.

Vond je dat jammer?
Ja, ach. Het klopt ook wel bij het festival. Het deed me denken aan de festivals waar ik vroeger met mijn band heb gespeeld hoog in het noorden van Finland, vlakbij de Poolcirkel. Midden in wouden, omgeven door meren. Dat was echt prachtig. Hier stond het grote podium ook aan een meer. Ontzettend mooi als je daar staat te spelen.

Welk optreden heeft het meeste indruk gemaakt?
James Blake. Ik kende zijn muziek wel, maar ik had hem nog niet eerder live gezien. Vooral toen hij A Case of You van Joni Mitchell speelde. Dat was voor mij een heel bijzonder moment. De zon verdween net achter de bomen, waardoor je dat lage licht over het festivalterrein kreeg. Dat is magisch, daar kan niets tegenop.

Waren dat met de Nits ook jullie mooiste optredens?
Als je het geluk hebt dat je staat geprogrammeerd op het moment dat de dag in de nacht over gaat, dan geeft dat wel extra drama aan je optreden. Concertzalen en clubs zijn toch behoorlijk inwisselbaar. Of je nou in de Paradiso staat of in La Cigale in Parijs, de ervaring is ongeveer hetzelfde. Maar dit soort momenten zijn geweldig.

Ga je nog regelmatig naar muziekfestivals?
Nee, eigenlijk niet. Ik ging al weinig, puur om het feit dat ik zelf veel op festivals speelde. Dus ik kreeg het al mee, zeg maar. Ik zorgde er altijd voor dat ik genoeg tijd had om naar andere optredens te gaan. De backstage ontmoetingen vond ik ook fijn. Als je geluk had, dat je toch even een handje kon schudden.

Welke ontmoeting staat je vooral bij?
James Brown zat op een keer in de container naast ons onder een droogkap. En Peter Gabriel, Leonard Cohen, Patti Smith. Op dat soort momenten ben ik heel zuinig.

Hoe beviel het nu als bezoeker?
Het was vertrouwd. Gek genoeg voelde ik toen we naar het festival reden dezelfde spanning die je normaal vlak voor een optreden voelt. Een soort prettige nervositeit, alsof er iets moet gaan gebeuren. Dat is ook de hele dag gebleven.

Naar welke optredens had je uitgekeken?
Ik was benieuwd naar , die had ik graag willen zien. Maar zij zijn niet komen opdagen, helaas. Later kwamen we tijdens het rondlopen bij een gastpodium waar Sticks van Opgezwolle aan het draaien was. Snoop Dogg, Michael Jackson. Heel aanstekelijk, daar gingen de mensen heen om te dansen. Het voelde bijna ouderwets hippieachtig.

Hoe bedoel je?
Ik heb veel festivals meegemaakt in de jaren zestig. De echte hippietijd. Op sommige momenten waande ik me daar weer. Door de sfeer, de gemoedelijkheid. Verder heb ik niet veel meer optredens gezien. Dat is ook een beetje de logistiek van een festival. Sommige dingen mis je, omdat op andere plekken de atmosfeer zo bijzonder is dat je blijft hangen. Dat moet je jezelf ook toelaten.

Terecht dat Best Kept is uitgeroepen tot festival van het jaar?
Ik kan me daar alles bij voorstellen. Het was goed georganiseerd. Van de bands tot aan het eten en het sanitair. Op sommige festivals is het toch meer een zooitje, hier hoefde je in ieder geval niet door een hel om naar je favoriete artiest te gaan. En de locatie is natuurlijk uniek.

Volgend jaar weer?
Als iemand optreedt die ik heel graag wil zien, zal ik het wel overwegen. Al houd ik toch ook erg van concertzalen. Bij sommige singer-songwriters is het toch beter om te zitten. Dan hoeft zo'n groot veld van mij niet echt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden