Hellebus

'Me cago en Dios y en la puta de virgen!' Ik vloek luidkeels want ik ben met mijn kanis keihard op de voorruit van de bus geknald. We zijn in een suikerrietplantage tot stilstand gekomen. De indianen slaan kruizen en zijn meer van streek door mijn schijt aan God en de Heilige Maagd dan door hun bijna-doodervaring.


Ik verkeerde in een diepe reisroes, droomde over mijn hemelende moeder. Van haar mocht ik nooit vloeken, maar mogelijk weer wel in het Spaans, want dat verstond ze toch niet en Mariaverering vond ze sowieso roomse poppenkast.


Ik betast het spontaan gevormde duivenei op mijn voorhoofd en vloek nog een keer, nu in het Engels. Het evangelistenpaar uit Mississippi of een andere staat waar de negers nog uit zichzelf achterin de bus gaan zitten, reageert naar verwachting. Ik moet onmiddellijk mijn mond gaan spoelen. Hun lijkbleke kinderen huilen hysterisch. Bij het inchecken van de rit naar Guayaquil zag ik ze al staan, die uit het slijk van de ondiepe genenpool getrokken Jezusfreaks. Ik trok gekke bekken naar de kinderen en toen een van hen mij een schop gaf, siste ik: 'Satan is gonna get you and you are gonna burn in hell.' Onfortuinlijk genoeg nam het addergebroed pal achter mij plaats. De moeder, een hobbezak met een vlecht die als een harige drol op haar bolle toet is gedraaid, maakte meteen ruzie met de hostess. Het televisiescherm voor de kinderen moest uit vanwege de zondige film met Steven Seagal. Toen de hostess daaraan gehoor gaf, werden op hun beurt de indianen boos.


Bij de grensovergang hielden de zeloten de bus anderhalf uur op omdat hun papieren niet in orde waren. Nu is de hele familie aan het bidden. Dat hadden ze beter kunnen doen voordat we deze godvergeten suikerrietplantage in glibberden.


Ik denk aan de horrorverhalen over deze lijndienst: regelmatig worden passagiers gedrogeerd met scopolamine en vervolgens beroofd. De Amerikaanse keek bij de douane al doodsbang naar onze chauffeur, want die zit met panamahoed, vette snor en een kraterveld van acnélittekens uiteraard in het complot. De rape drug scopolamine wordt ook wel Colombian Devil's Breath genoemd. Ik word bijkans opgewonden van het idee dat onze chauffeur en vijf andere sudacas de gringa Americana in ploegenstelsel zullen gaan uitwonen.


Misschien heeft mama de Amerikanen wel gezonden om mij op het rechte pad te krijgen. Moge de duivel hen royaal beademen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.