Column

Hele matpartijen speelden zich tijdens de vierdaagse af

Kinderen in Den Haag lopen de avondvierdaagse. (archiefbeeld)Beeld ANP

Deze week liep ik voor de eerste keer met mijn kind mee in de avondvierdaagse. Net zoals het eerste bezoek aan de dierentuin met je kind is dat iets waarvan je je van tevoren zulke enorme voorstellingen maakt dat ze in het echt alleen maar kunnen tegenvallen.

Bij ons eerste bezoek aan Artis vond mijn zoon (toen waarschijnlijk 48 uur oud) alleen de informatiebordjes interessant. Om aan te trekken. Bij de volgende tien bezoeken overigens ook. Na een tijdje kreeg hij ze bijna uit de grond. En dat terwijl ik me had voorgesteld hoe we urenlang, het liefst met onze hoofden dicht tegen elkaar, zouden turen naar de tijgers en leuke tijgergeluiden zouden maken.

Zo zou het ook met de avondvierdaagse gaan. Ik had hem helemaal gek gemaakt met verhalen over medailles en het lied Wie heeft de pet van tante Jet? - en mezelf ook. Net zoals in al mijn jeugdherinneringen was elke vorm van realiteit weggevallen en wist ik alleen nog maar hoe ik tijdens de vierdaagses van vroeger uitgelaten zingend met ferme pas door paden en lommerrijke lanen was gestevend met mijn hele klas. En dan thuis in een warm bad. Heerlijk.

Deze herinnering bleken ook alle andere ouders die meeliepen te koesteren en zo brachten wij elke avond 5 kilometer lang door met het ophalen van ernstig vertekende onzinverhalen - wij liepen veel harder vroeger, wij snoepten veel minder, wij kenden veel en veel meer liederen.

Nou ja, dat van die liederen was waar. Het kind van nu zingt geen enkel lied tijdens de vierdaagse, misschien omdat zijn mond zo vol zit met snoep en koek. Als dit hele gebeuren bedoeld is om Nederland gezond en in beweging te krijgen, moet de Wandelbond daar toch nog eens over nadenken, want om de 50 meter eten de kinderen een sprits. En met een sprits in je mond kun je niet zingen, dat weet iedereen.

Een vriendin die ik onderweg tegenkwam, die ook diep in de jaren tachtig in Amsterdam de vierdaagse had gelopen, hielp mij herinneren dat we in die tijd tijdens de wandelingen altijd keihard 'UITGEVALLEN!!!' schreeuwden tegen kinderen die aan de rand van de weg zaten te rusten. God ja, dat was ik helemaal vergeten.

Een warm gevoel van nostalgie overspoelde me. En zo bedacht ik ineens ook dat we altijd ontzettend veel ruzie maakten met andere scholen die om geen enkele reden onze vijand waren. Hele matpartijen speelden zich indertijd tijdens de vierdaagse af. Het is nog een wonder dat we die tocht elke avond voltooiden, want we besteedden vooral energie aan schoppen, slaan, trekken, duwen, met ranja gooien en heel veel schelden.

Ja, vroeger was alles beter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden