Heksenketel blijkt pruttelend potje zonder toverdrank

De Turkse fans schreeuwden, maar Oranje won vrij eenvoudig met 2-0 in Istanbul. Van Gaals ploeg gaat met eclatante cijfers naar het WK: negen zeges, één gelijkspel en 34 goals.

ISTANBUL - Met de bijna perfecte balans in de kwalificatie strijkt het ensemble van bondscoach Louis van Gaal in juni neer aan de stranden van Rio de Janeiro. Tien gespeeld, negen gewonnen, eentje gelijk. Niet alleen door die cijfers mag Oranje zich straks in Brazilië scharen bij de outsiders op succes tijdens het WK, het mooiste voetbaltoernooi ter wereld.


De zogenoemde heksenketel, het ultieme voetbalcliché voor hete taferelen in Zuid-Europese stadions, bleek dinsdag in Istanbul een pruttelend potje zonder toverdrank. Ze konden aan de Aziatische kant van de Bosporus zoveel schreeuwen, zingen en smeken als ze wilden, de Turken in het prachtige stadion Sükrü Saracoglu zullen het moeten stellen zonder WK, na de 0-2.


De ploeg, opgepookt door de keizer van het landelijke trainersgilde, Fatih Terim, was vol wilskracht en kreeg behoorlijke kansen, maar de vormloosheid van de spitsen was schrijnend. Ze prikten veelvuldig, maar staken nooit. Nederland voetbalde wisselvallig, met uitstekende fases in het begin van beide helften. In die periodes vielen de doelpunten die het totaal in de kwalificatie op 34 brachten. Dat is een eclatant aantal.


Als Nederland het moeilijk had, bleek het voordeel van snelle, wervelende aanvallers met een individuele actie als Robben en Lens, die een mooie avond beleefden en het welke tegenstander dan ook moeilijk kunnen maken, ook op het WK. Het is een feest voor het voetbal om Robben te zien dribbelen, als een kind in de ochtenddauw met zijn eerste bal.


Robben gooide zijn shirt na afloop in het Turkse publiek, hetgeen tot commotie leidde. 'Dit team maakt stapjes', zei hij na afloop, 'maar we hebben veel werk voor de boeg.'


Volkslied

Meeslepend was het voorprogramma, met opzwepende muziek, een indrukwekkend meegezongen Turks volkslied en een groots gebaar van aanvoerder Turan, die het tijdens het Wilhelmus fluitende volk met succes tot stilte maande.


Aantrekkelijk was het duel zelf, waarin de ploegen elkaar vooral op het middenveld onvoorstelbaar veel ruimte boden om te voetballen, hetgeen Fer, Clasie en Sneijder de gelegenheid bood hun talent te etaleren.


Nederland trapte af met vijf andere spelers dan vrijdag tegen Hongarije, waaronder het volledige middenveld: Clasie voor de geschorste De Jong, Fer voor de geblesseerde Strootman, Sneijder voor Van der Vaart.


Hoe zou Sneijder spelen, in zijn pogingen de WK-selectie te halen, in een vijandig stadion bovendien? De middenvelder van Galatasaray zag menig opening, trok het spel naar zich toe en had pech dat hij, ver voor zijn 0-2, een kansrijk schot op het lichaam van Van Persie zag kaatsen. Een spetterende volley verdween net naast het doel.


De andere nieuwelingen waren verdediger Martins Indi en doelman Cillessen. Vorm had bij de afsluitende training een pijnlijke pols opgelopen. Voor Cillessen, die onlangs de plek in het doel bij zijn club overnam van Vermeer, was het de tweede interland. Hij kweet zich uitstekend van zijn taak.


Het moet Van Gaal deugd hebben gedaan dat ook zijn 'tweede' middenveld redelijk overeind bleef, hoewel met name krachtmens Fer qua klasse ver in de schaduw blijft bij Strootman. Nederland brak spoedig de golf van enthousiasme in het stadion toen Robben in de achtste minuut merkte dat een indraaiende vrije trap van de rechterflank zomaar in het doel viel, waarbij de defensie en doelman Demirel voor schut stonden.


Het spel van Nederland was twintig minuten uitstekend, met positiespel, balbezit en dreiging. Van Persie stond net buitenspel, vlak voordat hij scoorde met een stiftbal. Ook Robben en Fer waren dicht bij succes.


Gaandeweg de eerste helft drukten de Turken Nederland achteruit, met hun opportunistische speelwijze. Dat leverde chaos en tal van kansjes op. Burak Yilmaz, uitgefloten soms, speelde de bal bij een vrije doorgang te ver voor zich uit. De verdediging van Nederland oogde kwetsbaar in die periode voor rust, met Vlaar nog als beste.


Na rust kwamen Kuijt, als speler van Fenerbahçe in eigen stadion, voor Van Persie en Bruma voor de matige Martins Indi, die geel had gekregen. Meteen viel de beslissing, toen Fer de bal kort op Sneijder speelde, die via Kuijt combineerde, de bal vrijmaakte en in de verre hoek schoof. Als inwoner van Istanbul die morgen weer naar de bakker moet, begroette hij zijn treffer met gebogen hoofd.


Oranje dacht na die 0-2 aan frivoliteiten. Demirel had moeite met een lobje van Lens en een volley van Sneijder, na een bekeken hoekschop van Robben. Terwijl veel Turken het stadion verlieten, zong het in oranje geklede vak 'Kampioenen, olé olé'.


Degenen die waren gebleven, beloonden Nederland met applaus. Dat Memphis Depay nog even mocht debuteren, namen ze voor kennisgeving aan.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden