Hej

Zonder plan. Zonder ervaring in het kamperen, kwam ik in Ven terecht. Een eilandje tussen Zweden en Denemarken. Zij, een paar oude kameraden van mij, zeiden dat ik het leuk zou vinden....

We gingen met de boot een dagje uit. Ze hadden gelijk. Het was een vriendelijk eilandje.

Toen we terug wilden gaan, zei ik: 'Wat een eiland. Ik heb mijn hart verloren.'

Zonder dat dat mijn bedoeling was, regelden ze alles. 'Blijf hier maar een paar dagen', zeiden ze en ze lieten me met een tentje en een slaapzak alleen achter. Nou ja. Alleen was ik niet. Er waren ook Zweden op het kampeerplaatsje. En verderop doken duikers.

Ik zat op een stoel voor mijn tentje, om mij heen stonden er nog twaalf. Iedereen zat bij zijn eigen tent. Ze keken naar niemand om. Ze zagen je niet. Je dacht, o, o, kijk, ik besta niet meer.

Ze liepen honderd keer voor mijn neus maar ze gebruikten geen een keer het woord hej of hejsan. Als groet bewoog ik een paar keer mijn hoofd voor hen, maar ze wisten niet dat die hello-gebaren voor hen waren bestemd.

De afstand tussen de haring van mijn tent en de haring van de eerste Zweed was bijna een halve meter. Maar het leek wel een kilometer. Hoewel het warm was, voelde ik de koelte. Ik deed mijn sportschoenen aan en ging hardlopen.

Het eiland was klein, zo klein dat je het in een redelijk tempo in anderhalf uur rond kon lopen. Maar ik liep niet hard, was bang dat ik de stilte van het begin van de avond brak. Ik liep rustig en had het gevoel dat ik op een eenzame planeet wandelde. Onverwachts hoorde ik achter de bosjes een radio. Weemoedig zong Faith Evans, de Amerikaanse zangeres: 'Every step I take. Every move I make. I will be missing you.'

Ik wandelde langs de zee en keek naar de boten die wegzeilden.

Verder, ergens op het eiland toen ik niet meer wist waar ik was, kwam ik een groot, stenen monument van een man tegen. De man droeg een lange jas en hij had zijn armen gestrekt langs zijn lijf laten hangen. Hij hield zijn hoofd duidelijk achterover en keek eerbiedig naar de lucht. Tycho Brahe (1546-1601), sterrenkundige. Hij woonde 400 jaar geleden in zijn eentje op het eiland en observeerde het heelal. Achter hem vanuit de bosjes zong weer Faith Evans haar droevige liedje: 'Every step I take. Every move I make...'

Ik wandelde verder en hoopte dat de weg niet eindigde en ik niet weer naar de kampeerplaats terug hoefde te gaan. Ik ging op een verhoging zitten en keek naar de zee waar de laatste zeilboot in het donker verdween. De Zweden zaten ver weg op de kampeerplaats. Tycho Brahe observeerde nog altijd de nacht. En ik zat daar zonder dat ik de Nederlandse taal nog nodig had. De rest was stilte.

Opeens hoorde ik voetstappen van achter de bosjes.

'Hej' riep een Zweedse.

'Hej! Hejsan', riep ik en kwam overeind.

Kader Abdolah

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden