Heimwee naar het wilde Assen

Opvallende plekken in een onopvallende Nederlandse stad. Met het folkduo Arnoud en Sander Brinks door Assen. 'Wat doen we hier nog, dachten we even.'

Op de vraag wat er is overgebleven van de muziekscene in Assen, ooit alive and kicking dankzij Harry Muskee en Herman Brood en in hun kielzog tal van anderen, geeft Sander Brinks een kort antwoord: 'Niks.' Hij kijkt teleurgesteld.

Arnout Brinks: 'We vinden het mooi dat hier ooit een bloeiende muziekcultuur was, ook al was het ver voor onze tijd.' Sander: 'Er is helemaal niks meer. Soms hebben we het gevoel dat wij de muziekscene zijn.'

Arnout en Sander Brinks (29) zijn een eeneiige tweeling. Ze zijn muzikanten en noemen zich Tangarine. 'Dat vonden we wel mooi klinken.'

Na een optreden bij De Wereld Draait Door in februari 2012 braken de grenzen van Drenthe open. De jaren waarin het folkduo vooral in Drentse dorpshuizen en in café De Witte Bal optrad, waren dankzij het tv-programma voorbij.

Sander: 'Woooh! Iedereen wilde plotseling wat van ons. Wat doen we nog in Assen, dachten we even.' Arnout: 'We werden eindelijk serieus genomen.'

Ze verlangen naar een tijd die ze zelf niet hebben meegemaakt, naar de wilde jaren toen Assen bol stond van rock 'n' roll en blues. Ze vertellen over Cuby & the Blizzards, over de vader van Herman Brood die een morsig café had bij het spoor, Spoorzicht, en over het café van Jan Dekker aan de Gedempte Singel.

Dát was nog eens een café, tot de rampzalige brand van 1972. In café-restaurant-bar Jan Dekker kwam iedereen, ook bekende muzikanten uit het westen zoals Boudewijn de Groot. Tegenwoordig is het een lampenwinkel. Zo gaat dat. Het café moest na de brand met de grond worden gelijkgemaakt. De naam van de winkel is De Fluitketel.

De vriendelijke eigenaar vertelt dat onder de vloer nog bierleidingen liggen, en doppen van de fusten. Sander en Arnout Brinks luisteren aandachtig. 'Mooi om hier even te zijn.'

Na De Fluitketel voert de wandeling langs het Drents Museum, het VVV, café De Witte Bal, platenzaak Vanderveen, de onwaarschijnlijk grote schouwburg-bibliotheek de Nieuwe Kolk en het atelier van de bevriende, flamboyante schilder en ontwerper Frans Jansen. Overal in Assen worden ze herkend en aangesproken, overal lachen mensen als ze de tweeling zien.

Arnout: 'Veel mensen kennen ons wel, ja.' Sander: 'We hebben altijd veel aandacht gekregen van RTV Drenthe en de krant.'

Ze zijn geen Drenten. De tweeling werd geboren in Lelystad en kwam via Emmeloord in Assen terecht, waar familie van hun moeder woonde. Ze waren toen 9 jaar. Arnout: 'De overgang was niet heel groot. Van Emmeloord naar Assen is wat anders dan van Amsterdam naar een dorp.'

De eerste herinnering van Sander: 'We reden het pleintje op waar we zouden wonen en ik zag een jongen. Het bleek de buurjongen te zijn. Hij stak zijn middelvinger op.'

In de eerste herinnering van Arnout figureert Robert Imker, een beroemde stadszwerver. Tokkel, werd hij genoemd. Aan iedere Assenaar, jong of oud, stelde hij dezelfde vraag: 'Hej 'n guld'n voor mij?'

Eind jaren zestig had hij kortstondig succes in de muziek. Later was hij gitarist in de band van Herman Brood. Hij stierf in 2001 en zijn uitvaartplechtigheid werd bijgewoond door honderden mensen.

Sander: 'Drank, drugs, shit, dat was twintig jaar zijn leven.' Arnout: 'Er is in Assen een romantisch verhaal gecre- eerd van de vrolijke zwerver, maar het was een leven vol ellende. In de supermarkt waar ik werkte, mocht hij niet naar binnen.'

Trots laat hij een exemplaar zien van de enige single die de band van Imker uitbracht, Train of Doomsday. Ook in hun eigen oeuvre kreeg Tokkel een plaats. Robert heet het liedje.

Verder naar De Witte Bal, het donkere muziekcafé in de Kleine Marktstraat waar de broers hun eerste optredens hadden. Het centrum van Assen is klein, maar levendiger dan verwacht en met een aangename hoeveelheid restaurants, cafés en terrassen.

De broers wanen zich toeristen in hun eigen stad. Enthousiast kijken ze rond bij de VVV waar beeldjes van Bartje worden verkocht, het joch dat niet bad voor bruine bonen.

Sander: 'Hoe vet is dit.' Arnout: 'Boxershorts van Drenthe, beeldjes van Bartje, dat kan alleen hier.'

Ze wonen in een arbeiderswijk 'over het spoor', vlak bij elkaar. Zeven jaar woonden ze in hetzelfde huis. Ze zijn op dezelfde dag getrouwd en zien elkaar dagelijks.

Sander: 'Als we het rustig hebben, denken we soms: we moeten verhuizen naar Utrecht of Amsterdam.'

Arnout: 'Maar wat moeten we daar nou? We wonen vlak bij een prachtig natuurgebied, de Drentsche Aa. We hebben allebei een grote tuin. En hier hebben we geen parkeerproblemen.'

Sander: 'Het is hier klein.'

Arnout: 'Een uithoek.'

Sander: 'Maar als we een paar dagen in Amsterdam zijn geweest, zijn we blij dat we weer in Assen zijn. Lekker grasmaaien.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden