Heimwee naar een studio zonder supporters

Tv-recensie Julien Althuisius

SBS geeft de Champions League meer show. Het doet terugverlangen naar een studio zonder applaudiserende supporters.

Yaya Toure en Kiev Miguel tijdens de Champions League Foto ap

Een paar weken geleden stond er in dit katern een verhaal (+) over het succes van de Champions League bij SBS6. Sinds dit seizoen worden de wedstrijden uit een van 's werelds grootste sportevenementen niet meer bij de NOS, maar bij SBS6 uitgezonden. Een zender die zich richt op, in de woorden van directeur televisie Peter Lubbers bij SBS, 'de gewone man'.

Er kijken gemiddeld 1,6 miljoen mensen naar de wedstrijden bij SBS6, evenveel als voorheen bij de NOS. In het verhaal verklaarde Jan Joost van Gangelen dat 'succes'. De presentator wees naar de 'losse aanpak', waarmee hij met name doelde op de filmpjes van sidekick Wytse van der Goot en de aanwezigheid van het publiek in de studio.

Dat is natuurlijk een beetje te veel eer voor het studiopubliek en de leuke filmpjes. Er kijken zoveel mensen naar de Champions League bij SBS6 omdat het de Champions League is. Mensen gaan niet opeens niet meer naar livewedstrijden van PSV of Barcelona kijken omdat het op een andere zender is. Net zomin als iemand die voorheen geen Champions League keek, dat nu wel doet omdat SBS6 zo'n lekkere losse aanpak hanteert. Als je de wedstrijden zou uitzenden op TLC en zou laten presenteren door Robert ten Brink vanuit een caravan, zouden er nog steeds 1,6 miljoen mensen kijken.

Dat wil niet zeggen dat de veranderingen die SBS6 heeft doorgevoerd, niet merkbaar zijn. In alles bieden de Champions League-uitzendingen van SBS6 meer - tja, hoe zeg je dat - show dan die van de NOS. Dat is bij Atlético-PSV ook weer goed zien. In de futuristische, paarsblauw uitgelichte studio zaten Toine van Peperstraten, Johnny Heitinga en Ruud Gullit strak in pak. Heitinga vertelde dat het kon spoken in het stadion van Atlético; volgens Gullit moest PSV vooral in zichzelf geloven. Wytse van der Goot becommentarieerde enthousiast filmpjes van oude wedstrijden van Nederlandse clubs tegen Atlético en Leo Oldenburger interviewde Philip Cocu voorafgaand aan de wedstrijd. Alles bij elkaar een lekker flitsend en modern geheel. Een voetbalprogramma uit het boekje.

Toch heb ik heimwee. Naar Youri Mulder en zijn verkoudheid die tijdens de uitzendingen altijd maar erger leek te worden. Naar de charmante warrigheid van Tom Egbers. Ja, naar Jack van Gelder - wiens opvolger Leo Oldenburger weliswaar net zo kaal is, maar toch onlosmakelijk verbonden blijft aan oefenwedstrijden van Oranje en halflege Amsterdam Arena's. Naar een studio zonder applaudiserende PSV-supporters, hoe relaxt en relativerend ze ook zijn. Ik heb zélfs heimwee naar Bert van Marwijk, die ongeschoren en met het enthousiasme van een nablijvende puber zijn analyses zat te geven.

Dat is inderdaad voor een deel weemoed; lekker mijmeren over de tijd dat Johan Cruijff nog analist was en het over 'Maserati' had als hij Materazzi bedoelde. Over de kruk van Youri Mulder die steeds lager zakte. Maar niet alle heimwee is melancholie. Sommige dingen waren vroeger echt beter. Dat vindt deze gewone man tenminste.

V's televisierecensententeam bestaat uit Hanna Bervoets, Gidi Heesakers, Frank Heinen, Haro Kraak en, deze week, Julien Althuisius

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.