Heimwee naar Bombay

De Parsi-familie Sham houdt graag vast aan het koloniale verleden van Mumbai. Dat zie je terug in hun boetiekhotel Abode Bombay.

Beeld Lisa Klaverstijn

In megastad Mumbai is plaats voor iedereen. Maar het valt niet mee een leuk hotel te vinden. Je zit óf in een vijfsterrenhotel waar wit geüniformeerde jongens een handdoekje aangeven bij de wasbak of je zit in een krakkemikkige flat aan een achtbaansweg. Dus beklim ik vol argwaan de trap van een oud gebouw in Colaba, het koloniale stadsdeel waar veel toeristen verblijven. Al na één blik is duidelijk: ik ben thuis. Boetiekhotel Abode Bombay is één grote huiskamer met retromeubeltjes uit India en duurzaam geteelde koffie uit een cafetière.

De naam Bombay verraadt het al: het Abode Hotel is van een Parsi-familie. Deze Perzische minderheid in India houdt graag vast aan de koloniale naam. 'Dit is de stijl van het échte Bombay', zegt eigenaar Essa Sham (67). 'Het oude Bombay.' Zelf werkte hij jarenlang als antiekhandelaar in Europa. Toen zoon Abedin een Amerikaanse hotelopleiding afrondde, besloten vader en zoon in 2013 een boetiekhotel met twintig kamers te beginnen (vanaf 66 euro per nacht) in een 105 jaar oud gebouw. De stoelen komen uit traditionele Parsi-restaurants, de gele en lichtblauwe vloer-tegels komen uit gesloopte gebouwen. Sommige kamers zijn ruim en hoog, de rest is klein maar smaakvol. De gasten zijn vooral Europeanen met baarden, knotjes en henna-tatoeages. Heel soms verschijnt een Indiaas stel aan de ontbijttafel. Iedereen krijgt een getekende buurtplattegrond met bars en Bollywoodbioscopen.

Beeld Foto Lisa Klaverstijn

Vrouwelijke taxichauffeurs

Vader en zoon Sham zijn bezig met een tweede vestiging. In de zuidelijke staat Kerala kochten ze een houten huis van 150 jaar oud en verplaatsen dat nu naar de rand van de stad, op twintig minuten varen vanaf de pier in Colaba. Wie de megastad Bombay wil ontvluchten, kan daar mediteren en een spabehandeling boeken. Of wandelen op het strand of in het bos.

Abode Bombay wil de omgeving een handje helpen. Zo bestelt het hotel alleen vrouwelijke taxichauffeurs, vaak alleenstaande moeders. Die service is ook veiliger voor vrouwelijke passagiers. Voor massages belt de recep-tionist de Victoria Medical School for the Blind. Sham: 'Zo helpen wij die mensen aan werk. En een blinde voelt heel goed wat er mis is met je.'

We boeken gelijk een behandeling

In de massagekamer wacht Raju Charan, een van de massageleraren op de blindenschool. Dat hij anderhalf uur in de trein, bus en riksja heeft gezeten om een uur te masseren, vindt hij normaal. 'Zweeds of Ayurvedisch?' Charan klimt op tafel en ontdoet met zijn volle gewicht mijn rugspieren van afvalstoffen. 'Dit werk is perfect voor blinden. Het is puur techniek, met je handen en vingertoppen.'

In een spiegel is te zien hoe Charan op de tast het juiste olieflesje zoekt. Daarna tikt hij met de rug van zijn hand tegen mijn been of schouder, om te ontdekken waar ik lig en begint hij stevig te knijpen, terwijl hij naar het plafond lijkt te kijken. Als een dopje van een fles op de grond stuitert, is het moeilijk op bed te blijven liggen. Maar Charan voelt drie keer en schroeft de dop er weer op.

abodeboutiquehotels.com

Blinde masseur Raju Charan neemt de verslaggever onder handen. Beeld Lisa Klaverstijn
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.