'Heel triest hoe zo'n prachtig bedrijf om zeep wordt geholpen'

Betraande ogen en troostende armen om schouders. Het nieuws over het massaontslag bij het voormalige Organon komt hard aan in Oss....

Van onze verslaggever Raoul du Pré

OSS Donderdagmiddag om half vier meldt Peter Demmink (53) zich bij de poort van MSD, in het hart van Oss, keurig op tijd voor de bijeenkomst van vier uur waar hij even later zal horen dat hij zijn baan kwijt is na een dienstverband van 25 jaar. Wel jammer dat hij het nieuws al op teletekst heeft gelezen. ‘Zo ver is het dus gekomen hier. Ze hebben niet eens het fatsoen om de eigen mensen normaal te informeren. Heel triest, hoe zo’n prachtig bedrijf vakkundig om zeep wordt geholpen.’

Demmink zit in één van de laatste groepen. Duizenden zijn hem al voorgegaan. De zalen, theaters en kantines op en rond het immense MSD-terrein zitten deze middag vol met werknemers aan wie het slechte nieuws verteld moet worden. De mannen en vrouwen van de afdeling Onderzoek & Ontwikkeling, 1.100 in totaal, beginnen om twee uur aan hun stille tocht naar de sporthal. Ook zij hebben al in de krant gelezen dat ze er collectief uitvliegen. Vanuit alle hoeken en gaten van het terrein sluiten ze zich aan bij de lange stroom naar de hal, de meesten zwijgzaam en met een strak gezicht, een enkeling nerveus grappend.

Minder dan een half uur heeft de directie nodig om de boodschap te brengen, die toch nog aankomt als een mokerslag. Bij de uitgang mijden de meeste werknemers de wachtende journalisten. Sommigen houden het op een korte mededeling:

‘Het is voorbij hier.’

‘Diep triest.’

‘Wat nu? Een krantenwijk dan maar?’

Sommigen hebben tranen in de ogen. Collega’s slaan troostende armen om elkaar heen. Het nieuws is nog nauwelijks te bevatten. In de hele 87-jarige geschiedenis van het bedrijf is hier slechts anderhalf uur gestaakt. Meer was niet nodig, want Organon hield heel lang de illusie in stand dat werknemers zeker van hun baan waren. De band met de werknemers was hecht. Hele families verdienden hier hun leven lang hun brood. Nog steeds zijn er gezinnen waarvan beide kostwinners hier werken.

Vandaag landt Oss hard in de realiteit. Philips had zich al teruggetrokken, Unilever schrapte onlangs honderd banen, transportbedrijf Vos Logistics zette 135 mensen op straat en nu komt MSD er overheen. Burgemeester Herman Klitsie spreekt van een ‘zwarte dag voor Oss’. Hij vindt het ‘onvoorstelbaar’ hoe de nieuwe Amerikaanse eigenaren opereren. ‘Een bedrijf dat hier in negentig jaar groot is gegroeid, met de hulp van heel veel Ossenaren, wordt nu in één klap kil gesaneerd. En daarbij wordt geheel voorbijgegaan aan de maatschappelijke rol van het bedrijf hier in de omgeving.’

Demmink is nauwelijks verbaasd. ‘Ik heb hier altijd met plezier gewerkt. Tot we in 2007 door meneer Wijers ineens uit Akzo Nobel werden geschopt en verkocht aan de hoogste bieder. Sinds die dag is het een chaos hier. Wat in Oss gebeurt kan die Amerikanen natuurlijk niks schelen.’

Klitsie voorziet zware tijden. Ook de vele toeleveranciers van MSD zullen hard worden getroffen. Hij belooft ‘alles te doen wat in zijn macht ligt’ om te voorkomen dat de Osse economie volledig onderuit gaat. Maar ook daaraan werkt het bedrijf niet erg mee. ‘Over een half jaar al staan honderden werknemers op straat. Dat is onaanvaardbaar. Het geeft ons nauwelijks tijd de mensen te helpen en de schade te beperken.’

Misschien, zegt Demmink, is het niet eens zo’n slechte dag. ‘Ik denk dat ik eigenlijk goed nieuws heb gehad. Ik mag vertrekken. Weg van het zinkende schip.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden