Heel menselijk allemaal

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 14 september.

Beeld anp

Brief van de dag - Menselijke trekjes

Zomergasten met Rutte. Ik heb de commentaren nog eens nagelezen. Te rationeel, te weinig menselijke trekjes, te weinig pathos zelfs. Aldus de media-wolfpack. En toen begon Hillary te kuchen en bleek ze een longontsteking te hebben.

Heel menselijk allemaal. Maar door de media-wolfpack werd ze vervolgens wél verscheurd. Want weliswaar heel menselijk allemaal, maar daardoor wel ongeschikt voor het presidentschap. Toch? En thuis in de beslotenheid van zijn sobere flat pinkte Rutte in alle stilte een traan weg, slaakte een zeer diepe maar voor de buitenwacht onhoorbare zucht van verlichting en streelde zachtjes de hardcover van zijn trouwe Machiavelli.

Gerrit Jachtenberg, Utrecht

Topmanagers

Wat een kritiekloos stuk van heeft Jan Bouwens geschreven over de salarissen van topmanagers (O&D, 13 september). 'Waarde ontstaat als een manager oplossingen bedenkt die voordeel geven aan zo veel mogelijk bedrijfsonderdelen.' Zeker, maar dan noemt hij ING als voorbeeld. En welke oplossingen heeft men bij ING, en bij andere financiele instellingen, bedacht, die zo veel mogelijk voordeel geven (aan ING)? De woekerpolis en slechte hypothecaire leningen, waardoor er talloze burgers zijn gedupeerd en duizenden medewerkers zijn ontslagen. Of is dat Jan Bouwens ontgaan?

Ook zegt hij: 'Zolang we grotere en complexere organisaties blijven bouwen, en de vijver van geschikte managers niet groter wordt, zal het inkomen blijven toenemen.' Ook al een eeuwenoude waarheid. Maar zijn al die grotere organisaties wel nodig? Daarover had ik de mening van een hoogleraar accounting nou weleens willen horen. Maar daar zwijgt hij over. Mijn eigen ervaring wil ik hem niet onthouden.

Ik ben in dienst geweest bij een netbeheerder, vroeger een nutsbedrijf, die inderdaad veel groter was dan het oude nutsbedrijf en waar de topsalarissen onevenredig veel hoger waren. Maar beter leiding geven deden ze niet, ten eerste niet omdat de meesten geen kennis van zaken hadden en ten tweede omdat ze maar kort in dienst bleven. Gemiddeld elke drie jaar hadden we weer een nieuwe leidinggevende.

Mijn mening heb ik toen gevormd: de manager verdient geen hoger salaris domweg omdat zijn toegevoegde waarde te gering is. De goede manager uitgezonderd.

Hans Clason, Gouda

Wat vraagjes

Een boeiend betoog van Jan Bouwens over de risico's van beperking van de beloning van topmanagers. Toch blijf ik met wat simpele rekenkundige vraagjes zitten. Waardoor worden bedrijven steeds groter? Een eerste oorzaak kan zijn door bevolkingsgroei. Als de bevolking toeneemt, neemt ook het aantal zeer getalenteerden toe. Vraag en aanbod blijven in evenwicht. Als de bedrijven groter worden door fusies of overnames, neemt het aantal bedrijven af en daarmee ook de vraag naar topmanagers. Wie willen eigenlijk die heel grote bedrijven en waarom? Wie nemen de fusiebesluiten en wie profiteren nog meer, behalve die zo overdadig beloonde topmanagers? Die vragen had ik graag beantwoord gezien.

John Jorna, Odijk

De beste manager

Het begint een beetje een repeterende breuk te worden: de discussie over matiging van de salarissen van topmanagers. Nu is het Jan Bouwens die ons uitlegt dat er een bijna perfecte relatie is tussen de waarde van een bedrijf en het salaris van de topmanagers. Onderbouwd door een onderzoek, toe maar. Hij zegt alleen niets over wie er van die waarde profiteert. Volgens mij zijn dat niet de werknemers maar de aandeelhouders. En meestal vallen die topmanagers ook in die laatste categorie. En Bouwens legt evenmin uit waarom een manager die het hoogste salaris wil hebben, per definitie de beste manager is. De beste voor wie?

Peter Nierop, Purmerend

Menselijke maat

Erik Spaans klaagt over minachting van de menselijke maat in de door Rem Koolhaas ontworpen gebouwen, en noemt de trap in de Kunsthal te Rotterdam als voorbeeld (O&D, 13 september).

Die trap is geweldig!

In plaats van de Nederlandse bouwnorm voor de afmetingen van traptreden te gebruiken (die zowel mensen met heel lange als heel korte benen tekort doet), maakte Koolhaas een trap die voor niemand vanzelfsprekend is.

Deze trap loop je niet gedachteloos op of af. Hij dwingt je tot aandacht, ontregelt, zet je op het verkeerde been. Net zoals de kunst in de Kunsthal dat doet. Als je daar niet van gediend bent, kun je het hele museum beter mijden.

Marijke de Vries, Delft

Met veel plezier

Haren wil onder geen beding worden samengevoegd met 'de stadjers' van Groningen en wil zijn kleinschalige karakter behouden (Ten eerste, 13 september). Nou vind ik dat bij een bevolking van 19.000 inwoners wel meevallen, maar zo beleeft Haren dat kennelijk niet. Wat altijd speelt in dit soort zaken is sentiment. Tien jaar geleden zag ik mijn dorp Bennebroek opgaan in de grote buurman Bloemendaal en ik kan met de beste wil van de wereld geen verschil bespeuren. En ook het toen opspelende sentiment verdween vanzelf. Ook nu speelt hier een herindeling en moet ik gaan bedenken wat in vredesnaam wordt bedoeld met 'de Bloemendaalse identiteit'. Geen flauw idee. Ik kan de Harenaren geruststellen: ik woon nog steeds met plezier in mijn dorp, zit lekker aan zee aan het Bloemendaalse strand en drink met genoegen mijn biertje op de Botermarkt in Haarlem.

Henk Schell, raadslid in Bloemendaal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden