'Heel lang voelde ik mij een eenzame strijder'

doorJanny Groen

Op 25 april gaat de Zuid-Afrikaanse 'roze' imam Muhsin Hendricks (41) trouwen met zijn Hindoestaanse vriend. 'Mijn droom wordt verwezenlijkt. Nu ben ik compleet, ik heb liefde gevonden', zegt hij met een twinkeling in zijn ogen.


Dat vrijwel iedereen van zijn stoel valt van verbazing bij deze mededeling, begrijpt Hendricks. Een moslim die imam is en openlijk homoseksueel, die in een Afrikaans land (waar homoseksualiteit praktisch taboe is) met een partner huwt van een ander geloof - dat riekt naar een script van een slechte B-film.


'Dat hij Hindoe is, maakt het wat moeilijker', reageert Hendricks droogjes. Zijn vriend, die uit een orthodox-Hindoestaanse familie komt, zit nog in de kast. Daarom trouwen ze ook niet officieel voor de Zuid-Afrikaanse wet die het homohuwelijk sinds 2006 erkent.


Ze huwen 'islamitisch' op de slotdag van een internationale spirituele bijeenkomst, waar homoseksuele moslims en progressieve islamgeleerden in besloten kring samenkomen. 'Ik trouw in die omgeving om te laten zien dat veel mogelijk is. Die boodschap moet de wereld in. Ik geef de naam van mijn vriend niet vrij en zal ook geen foto's publiceren. Hij moet zijn coming out-proces in eigen tempo kunnen doorlopen.'


Hendricks tart taboes nu onderkoeld. Maar hij heeft zelf ook een lange weg afgelegd en heftig met zijn geaardheid geworsteld. Hij komt uit een orthodox-islamitische familie uit Kaapstad. Zijn grootvader was imam. Op zijn vijfde was hij zich er al van bewust dat hij 'anders' was. 'Ik was een feminien jongetje, speelde met poppen. Ik worstelde met mijn identiteit, vluchtte in religiositeit toen ik zo'n jaar of zestien was.'


Hij vroeg zich af hoe Allah gevoelens bij hem had kunnen planten die volgens de Koran slecht zouden zijn. 'Ik geloofde niemand in die tijd, wilde de Koran zelf gaan onderzoeken.' Hij trok naar Karachi in Pakistan, waar hij van 1990 tot 1994 studeerde aan een salafistische (ultra-orthodoxe) koranschool. Niet bepaald een verlichte omgeving. Voelde hij zich niet erg ontheemd? 'Ik was volstrekt geïsoleerd. Ik kon slechts overleven door me volledig te focussen op de studie. Voor Arabisch haalde ik een tienmin.'


Zou hij in Pakistan hebben ontdekt dat Allah homoseksualiteit werkelijk verbiedt, dan had hij de islam de rug toegekeerd. Het liep anders. Hij fileerde het verhaal van Sodom en Gomorra, steden die in de Bijbel en Koran worden omschreven als 'verdorven' wegens verboden seksuele contacten. Hendricks' bevindingen staan haaks op wat algemeen wordt verkondigd in islamitische (en veelal ook christelijke) gemeenschappen. 'De zonde draaide helemaal niet om de homoseksuele geaardheid, maar had betrekking op het seksuele misbruik van mannen die mannen verkrachtten.' Verder ontdekte hij Koranverzen waarin sprake is van 'mannen die niet op vrouwen vallen'.


Tijdens zijn leerproces durfde Hendricks niet openlijk voor zijn geaardheid uit te komen. Hij ging een gearrangeerd huwelijk aan en kreeg drie kinderen. Die relatie hield zes jaar stand. Uiteindelijk kon hij zichzelf niet langer verloochenen. In 1998 kwam hij uit de kast. Sindsdien biedt hij met zijn organisatie The Inner Circle, die begonnen is als ondergrondse lotgenotengroep, hulp aan moslimhomo's en -lesbiennes. Inmiddels ook buiten Zuid-Afrika.


Een Don Quichote voelt Hendricks zich niet meer. 'Heel lang voelde ik mij een eenzame strijder. Ik ken nu enkele liberale islamitische geleerden en ik ben ook niet de enige homoseksuele imam.' Opvallend is dat hij twee Amerikaanse bekeerlingen noemt. De vrouwelijke imam Pamela Taylor en (Hendricks' zwarte vriend) imam Abdullah Daayiee, die een baptistische achtergrond heeft. In de islamitische wereld is zijn thematiek nog erg taboe.


Vaak krijgt Hendricks te horen dat hij zondig en van de duivel bezeten is. Hij is gewend geraakt aan die verbale agressie. 'Ik begrijp de heftige emoties wel. Ik laat ze van me afglijden met de redenering dat men mij niet als persoon aanvalt, maar mijn denkbeelden.'


Zijn missie is tweeledig, zegt imam Herndricks. 'De reguliere moslimgemeenschap ervan overtuigen dat islam en homoseksualiteit samengaan. Maar prioriteit en het allermoeilijkst is de homomoslims er zelf van te doordringen dat er niets mis is met hen. Velen hebben de straffende god verinnerlijkt.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden