Hedendaagse kerstsaga met Cruijff en Van Gaal

In december 2010 verschijnt in Amsterdam het eerste hoofdstuk van een hedendaags kerstverhaal. Het begint met een telefoontje naar Barcelona. 'Johan hier. Met wie?'

Willem Vissers

In het schermpje flikkert een Duits nummer. Kaiser Franz zeker, om uit te leggen waarom hij op Rusland heeft gestemd en niet op Nederland, bij de WK-verkiezing. Maar nee: 'Hallo Johan, met Louis.' Cruijff denkt even na: Louis, Louis? Hij kent geen Louis. 'Louis van Gaal.'

'Oh sorry. Zeg het eens, Louis?'

'Nou Johan, ik heb aan het blad NuSport verteld dat ik onder voorwaarden wil terugkeren bij Ajax, mijn eerste liefde. Mijn vraag is: wat vind jij daarvan? Jij bent nu een soort adviseur toch?'

Johan: 'Ja, Ajax was mijn Ajax niet meer. En je weet: ik maak eigenlijk zelden fouten, want ik heb moeite me te vergissen. Frank de Boer, die een zoon van ons beiden kon zijn, is inmiddels voor vijf jaar aangesteld als trainer, en onlangs zijn een paar van mijn vertrouwelingen gekozen in de ledenraad. Ophof. Boeve. Mannen met visie. Ik schrijf mijn column en die Coronel valt ook wel mee eigenlijk.'

Louis: 'Klopt. En nu dacht ik...Wij met zijn tweeën hebben alle Europese bekers voor Ajax gewonnen. Jij de eerste vier, als speler en trainer, en ik de laatste twee, alleen als trainer natuurlijk. We hebben de wereld versteld doen staan. Als wij nu eens samen... jij als adviseur, ik als technisch directeur.'

Johan: 'Wij samen? Hoe zie je dat voor je, Louis? Een tijdje geleden liep je me straal voorbij. Je gaf me niet eens een hand.'

Louis: 'Dom, Johan. Ego. Je kent het wel. Wat ik me afvroeg, en onderbreek me als ik onzin praat: zou in die grote herberg van Ajax geen plaats voor ons beiden zijn? Zo doen we dat bij Bayern ook. Kopstukken in de clubleiding. Heb jij ook niet schoon genoeg van al die clubs die maar kopen, van al die zaakwaarnemers, van al die defensieve tactieken. Wij kunnen van Ajax een soort filiaal van Barcelona maken, onze tweede liefde immers. We denken bijna hetzelfde over voetbal. We willen aanvallen. Wij samen kunnen Europa weer veroveren.'

Johan: 'Ik zeg altijd maar zo: als je op balbezit speelt, hoef je niet te verdedigen, want er is maar één bal. Dat heeft Frank de Boer goed begrepen, hoewel ik in mijn column al een paar keer heb aangegeven dat het lek nog niet boven is. Maar misschien heb je gelijk.'

Louis: 'Dank je Johan. Jij hebt ook gelijk. Wij samen zijn het grote gelijk. En laten we die lullige dingen die we over elkaar hebben gezegd vergeten in de kersttijd. Ik was jaloers op jou. Ik vergat dat jij een icoon bent en altijd voortleeft als voetballer. In mijn tijd als voetballer bij FC Antwerp heb ik weleens gezegd dat ik de beste ben aan de bal, maar mijn trainer Guy Thijs zei toen: je hebt alleen de bal nooit. '

Johan: 'Haha. Goeie grap.'

Louis: 'Nee Johan, het was geen grap. Guy had gelijk. Maar juist daarom ben ik een goede trainer geworden. Ik houd me iets meer aan structuur dan jij. We vullen elkaar aan. Elk nadeel heeft zijn voordeel.'

Johan: 'Van wie is die uitspraak ook weer?'

Willem Vissers is verslaggever van de Volkskrant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden