Hebben wij recht op rust in de eetzaal?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma's.

De eetzaal van de Erasmus Universiteit in Rotterdam.Beeld anp

Onlangs zaten we een paar dagen in een hotel waar we telkens tijdens het ontbijt en het diner een ouderpaar met een gehandicapte jongen troffen. Het kind stootte bijna doorlopend vreemde, eentonige geluiden uit. Soms, bij een uithaal, viel de hele eetzaal even stil. Wat gunde ik dit gezin hun uitje. Het zal je maar treffen. Tegelijkertijd was het niet prettig om aan te horen; wij wilden ook even weg van onze sores. Mag één iemand ten koste van anderen zo aanwezig zijn, ook al kan hij er zelf niets aan doen? Hadden wij mogen staan op onze rust?

Vrouw (60), naam bij de redactie bekend.

Hoe?

Wat zou de oplossing kunnen of moeten zijn? Deze mensen weigeren in het hotel? Ze apart laten ontbijten? Ik zie geen mogelijkheid om dit 'probleem' op te lossen. Ook verstandelijk beperkte mensen mogen namelijk volgens artikel 1 van de Grondwet niet gediscrimineerd worden.

Arlette van Ipenburg (43), Leiden

Gewoon accepteren

Onze zoon van 38 jaar heeft een verstandelijke beperking die wij van jongs af aan hebben kunnen accepteren. De meeste problemen kwamen 'aangewaaid' van mensen uit de (nabije) omgeving die met goedbedoelde adviezen kwamen, de handicap niet begrepen of in vergelijkbare situaties als de uwe commentaar hadden. U heeft er kennelijk voor gekozen de situatie te accepteren. Dat heeft u goed gedaan. U had er immers slechts tijdelijk 'last' van tijdens het ontbijt en het diner. De ouders hebben 'levenslang', voor onbepaalde tijd, en probeerden met hun zoon een beetje vakantie te vieren. Uw begrip, acceptatie en geduld waren daarom terecht.

Hans Gahrmann (67), Vianen

Het is maar tijdelijk

Verplaats u eens in een ander. Ouders die levenslang voor hun gehandicapte zoon zorgen. Samen met hem halen zij het maximale plezier uit hun weekend weg als gezin. U wordt slechts een heel beperkt deel van uw weekend met de handicap van deze jongen geconfronteerd. Liefdevolle compassie voor een ander zou u sieren.

Erica van Delft (46), Zoetermeer

Verplaats u in de ouders

Mijn zus is geestelijk gehandicapt. Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe het is om aangestaard te worden in restaurants en soms harteloze opmerkingen te krijgen. Mijn ouders hebben hiervan een blijvend trauma opgelopen. Gelukkig zijn we ook altijd veel aardige en begripvolle mensen tegengekomen. Niet iedereen is hetzelfde, het verschil tussen geestelijk gehandicapt en gezond is vaak maar een klein ongeluk. Probeer dit soort dingen ook eens van de andere kant te zien. Ik denk dat u de zorgen van ouders van een gehandicapt kind niet moet onderschatten.

Jaap Kaandorp (59), Castricum

Een zeldzaam uitje

Wat heb ik een waardering voor de ouders die hun zoon meenemen naar een hotel. Als gastouder van een meervoudig gehandicapte jongen weet ik hoe vaak je de afweging maakt of je ergens naartoe kunt, of je geen overlast veroorzaakt. Hoelang zit u in de ontbijtzaal? Daarna bent u de hele dag vrij van uw sores, die ouders zitten er levenslang aan vast. Wacht anders even in de lobby tot deze mensen van hun ontbijt hebben genoten. Daarna kunt u, in alle rust.

Gert Messchendorp (48), Tynaarlo

Voor volgende week: een vreemde in de tram wijzen op een open knoopje?

Tijdens een van de afgelopen warme dagen stapte ik op de tram naar het strand. Het lukte me net om in de volle tram met strandgangers een zitplaatsje te bemachtigen. Schuin tegenover mij zat een jonge, ernstig kijkende vrouw met een zonnebril op. Ondanks de warmte had zij haar blouse met lange mouwen tot de hals dichtgeknoopt. Alleen de knoop ter hoogte van haar boezem was losgegaan. Vlak voordat ik uitstapte, heb ik haar, na enig aarzelen, daarop subtiel geattendeerd. Ik kreeg niet de indruk dat zij dat op prijs stelde. Zou u willen dat iemand u daarop wijst?

Naam bij de redactie bekend.

Onze vraag is: wat zou u doen?
Mail uw antwoord (maximaal 110 woorden) voor maandag 17 juli 2017 naar: wzud@volkskrant.nl Heeft u een dilemma en wilt u advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl

Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden