Hear hear!

Waaraan voldoet een goede speech bij de uitreiking van de Oscars? Denk na over een statement en kom verder dan 'Thank you'.

Het meest memorabele moment van de Oscaruitreiking van 2013? De struikelpartij van Jennifer Lawrence vlak voor ze haar beeldje ontving voor haar rol in Silver Linings Playbook, vermoedelijk. Haar speech? Op het podium van het Dolby Theatre in Los Angeles kwam zelfs Hollywoods favoriete flapuit tot weinig meer dan een paar doodgewone thank you's. In beeld verscheen een lui onderuitgezakte Robert De Niro.


En dat terwijl de speech juist het enige moment is dat een avond daadwerkelijk memorabel kan maken. Het dankwoord mag officieel nog maar 45 seconden duren, maar dat zijn wel de enige seconden waarover de regie van het strak geplande evenement geen volledige controle heeft. Het mag best wat minder formeel, wat gekker of politieker. Het is feest, immers. Er kan meer dan men wellicht denkt.


Bedank Meryl Streep (liever niet).

En God, eventueel. Streep werd de afgelopen twaalf jaar in ieder geval nét iets vaker bedankt dan God (4 tegen 3), zo bleek afgelopen weekend uit een onderzoek van online tijdschrift Slate. Dat juist dit lollige detail de afgelopen dagen het meest op filmblogs werd aangehaald, geeft ook aan dat veel bedankjes een allesbehalve sterke speech opleveren. Het opsommen van zo'n namenlijstje is eigenlijk vooral saai, weinig verrassend en sowieso nooit compleet - Hilary Swank deed het (Boys Don't Cry, 2000) vanaf papier met trillende vingers, en vergat nota bene haar eigen man. Niet voor niets staat er achter het Oscarpodium inmiddels een 'thank you cam', waar winnaars helemaal los mogen gaan. De enige die op het podium ooit met een eindeloze opsomming wegkwam, is Cuba Gooding Jr. (beste bijrol in Jerry Maguire in 1997), die als een uitgelaten puppy alle namen die in hem opkwamen voorzag van een oprecht-extatisch 'I love you! I love you!'


Doe iets geks.

De maatstaf van losgeslagen speech-gedrag is de Italiaanse regisseur/acteur/ clown Roberto Benigni, die in 1999 voor La vita è bella tweemaal een Oscar mocht ophalen. Benigni wist niet waar-ie het zoeken moest, klom over de rugleuningen van stoelen richting het podium, bedankte zijn ouders voor de armoede in zijn leven en was zo blij dat-ie met de hele zaal de liefde wilde bedrijven. En dat allemaal in een aandoenlijke hutspot van Engels en Italiaans. Te gek? Niet lenig genoeg? Neem dan een voorbeeld aan Adrien Brody, die als jongste mannelijke hoofdrolwinnaar ooit (29 jaar en 343 dagen) onmiddellijk Halle Berry op haar mond zoende.


Denk goed na over een politiek statement.

Sean Penn (Mystic River, 2004) moest per se iets zeggen over massavernietigingswapens - dat had direct iets obligaats, terwijl Michael Moore een jaar eerder al op kolderiek-briesende wijze tegen de Irakoorlog te keer ging ('Shame on you, Mr. Bush'). Marlon Brando deed het in één keer goed: hij kwam gewoon niet toen hij in 1973 de prijs won voor zijn klassieke maffiahoofdrol in The Godfather, omdat hij zich kwaad maakte over het racisme in Hollywood jegens indianen. Op het podium verscheen Apache en Indianenrechtenactivist Sacheen Littlefeather; ze weigerde de Oscar met een gracieuze handbeweging en las rustig een aantal zinnen uit Brando's statement voor. Het moment was instant-controversieel, Littlefeather ontving tegelijk applaus en boegeroep.


Ken je plaats.

James Cameron eindigde zijn nerveuze speech na zijn winst als beste regisseur voor Titanic met een zeldzaam ongemakkelijk 'I'm the king of the world', gevolgd door wat wolvengehuil. Acteren is een vak, zo leerde 's werelds beste regisseur die avond.


Laat je niet gek maken door de 45-secondenregel.

Die regel is bedacht om ellenlange speeches tegen te gaan. Officieel geldt-ie sinds een aantal jaar voor alle winnaars, maar in de praktijk kent de baas van de winnende make-upafdeling heus zijn plaats wel, terwijl de belangrijke hoofdrolspeler best wat extra tijd kan afdwingen. Wees een beetje brutaal, dus. Adrien Brody legde de muziekband die begint te spelen om speechers het zwijgen op te leggen zélf het zwijgen op - 'Cut it out, cut it out' -- omdat zijn emotionele betoog nog niet klaar was. Mooi.


Kortste speeches ooit


Joe Pesci won de Oscar voor zijn bijrol in Goodfellas. Hij wandelde naar het podium, ademde in, boog het hoofd en zei: 'It's my privilege. Thank you.' Officieel het zuinigst met woorden was actrice Patty Duke, winnaar van de beste bijrol voor The Miracle Worker in 1963, die volledig in tranen niet verder kwam dan: 'Thank you.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden