Haver

DE luchtaanvallen waren nog geen week aan de gang toen ik Rob de Wijk (van Clingendael) in NOVA hoorde vertellen dat het eigenlijk al voorbij was....

Hij verzekerde het met het gezag van de ingewijde, en voorspelde dat nu heel snel de tweede fase van de operaties zou beginnen.

Ze zijn vaak ongeduldig, die deskundigen.

In mijn tijd duurden oorlogen vier, of zes, en soms wel eens dertig, tachtig, of zelfs honderd jaar.

Maar zo lang wil blijkbaar niemand meer op de afloop wachten.

Intussen las ik in de New York Times een nieuwsanalyse na een maand Afghanistan.

Was er een kans dat de soldaen van de oppositie een beetje opschoten, vroeg de auteur zich af. En hij vervolgde:

'Een woordvoerder van het Pentagon verklaarde dat sommige acties van de Noordelijke Alliantie bestonden uit cavalerie-aanvallen op Taliban-tanks, en dat de Verenigde Staten paardenvoer dropten.'

Zo schijnen Poolse ruiters in 1939 met heldenmoed te zijn opgetrokken tegen de divisies van Hitler zonder dat in de verste verte een Spitfire was te bekennen om een zak haver naar beneden te gooien. Dus liep het niet goed met ze af.

Loopt het goed af met Bush?

Aan het eind van z'n eerste vier weken hield hij een oppep-toespraak, en besloot (althans volgens de ondertitels van het NOS-Journaal): 'Beste Amerikanen, zet 'm op.'

Daar zou ik me niet al te geïnspireerd bij gevoeld hebben, te minder omdat de president er het gezicht bij trok dat hij bijna altijd trekt: alsof hem zojuist een oude mop te binnen is geschoten.

Zijn grote handicap is natuurlijk dat de mensen behalve ongeduldig ook vergeetachtig zijn.

Waarom was het ook weer?

O ja, die Twin Towers.

Wie had het ook weer gedaan?

O ja, Bin Laden.

En waar zat die ook weer?

O ja, in een tent bij Kandahar.

Het is morgen tenslotte ook al weer twee maanden geleden, en verontruste GroenLinksers en Marcel van Dam zeggen er in hun protest tegen de bombardementen nu nog altijd trouwhartig bij dat ze 'de gebeurtenissen van 11 september' meer dan verschrikkelijk vonden, maar je hoort die vier woorden langzaam maar zeker als een routineuze gebedsformule verdwijnen in een haastig tussenzinnetje, en half december zijnze waarschijnlijk definitief ingeslikt.

Kijk anders naar Amerika zelf: de aanvakelijke verontwaardiging heeft plaats gemaakt voor Henry Kissinger die vrolijk in de sneeuw valt en Woody Allen die ineens een dubbele axel kan draaien, want New York heeft weer toeristen nodig.

Misschien is het daarom wel goed dat Nederland alsnog de daad bij het woord heeft gevoegd: zes vliegtuigen, zes schepen en dertienhonderd man, wat naar Europese maatstaven op het niveau ligt van Italië en Duitsland, en van Koks toetje in Londen met terugwerkende kracht in feite toch nog een hele maaltijd maakt.

'Reporting for duty, general.'

Zoals Van Aartsen en De Grave naast hun premier uit het torentje stapten, kreeg je toch het gevoel dat we meetellen.

En zonder te hoeven vechten, dus zonder de verontruste GroenLinksers en Marcel te hoeven bruskeren.

In de Tweede Kamer kan het debat zich beperken tot de vraag of Nederlandse F-16's wel of niet een al dan niet proportionele baal voer mogen afwerpen voor de paarden van de Noordelijke Alliantie.

Had Rob de Wijk maar gelijk gehad toen hij drie weken geleden zei dat het al bijna voorbij was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden