Hartje zomer in New York? Vergeet de airconditioner, ga naar het strand!

Wie zich hartje zomer geen raad weet in oververhit New York, kan terecht op tal van stadsstranden: oeroud, hip, verstopt én goed bereikbaar.

Beeld Lydo Le

De dag dat ik een New Yorker werd, werd ik een zwetende New Yorker. Zwetend en onwetend.

Terwijl ik 's ochtends verhuisdozen stond uit te pakken in ons nieuwe appartement, steeg het kwik al snel naar een broeierige 90 graden Fahrenheit (32 graden Celsius) - een getal waarnaar ik een paar dagen later al terugverlangde toen de magische grens van 100 graden (37 graden) werd bereikt.

Onze voor Brooklynse begrippen zonnige bovenwoning (met vijf ramen op het zuiden, juichte de makelaar) veranderde van een gouden vondst in een permanente kwelling. De kinderen hingen voor dood op de bank; ijsblokjes smolten voor je ogen in de aangerukte liters cola; de Ikea-meubels schroefden we in ons ondergoed in elkaar (en toch kregen we ruzie). Terwijl de plafondventilator krakend zijn rondjes draaide, leerde ik mijn eerste Amerikaanse les: een airconditioner is geen overbodige luxe, maar een primaire levensbehoefte.

Waar kan ik heen, vroeg ik me af. Waar vind ik in vredesnaam verkoeling? Waar vind ik water?

Water genoeg, weet je als je de kaart van New York ziet. De metropool die grotendeels is gebouwd op drie eilanden, bestaat uit kilometers kuststrook, grenzend aan de New York Bay of direct aan de Atlantische Oceaan.

Maar wat kun je daarmee? New York en strand, die combinatie leek me onbestaanbaar. Ja, ik kende Coney Island, het oververhitte kermisstrand, waar je het zand niet ziet door de hoeveelheid ontblote bovenlijven. En ik wist van The Hamptons, het zomerse toevluchtsoord voor de New Yorkse rijken, waar je alleen géén hoofdpijn krijgt als je een creditcard hebt zonder bestedingslimiet. Maar andere bereisbare stranden heeft New York toch niet?

Wel dus. Hoewel je bij het hectische New York minder aan een strandstad denkt dan bij bijvoorbeeld Barcelona, heeft de Amerikaanse metropool veel meer openbaar strand tot zijn beschikking - 22,5 kilometer om precies te zijn. De schade die orkaan Sandy er in 2012 heeft aangericht, is nu zo goed als op alle stranden hersteld. En dat komt van pas. Want de zomers in New York zijn heet (makkelijk 30 graden) en de lente en herfst zijn er aangenaam (makkelijk 20 graden). Met een beetje geluk kun je van mei tot oktober naar het strand.

De New Yorkse stranden zijn uiteenlopend: elk strand heeft zijn eigen publiek, er is een strand voor elke stemming. De leukste stranden zijn bovendien goed bereikbaar met de metro, bus, trein of veerboot. En dus niet alleen een verfrissing voor verhitte bewoners, maar ook een fijne bestemming voor bezoekers van de stad.

Na twee jaar New York hebben we trouwens nog steeds geen airconditioner aangeschaft. Wij gaan naar het strand.

Ter indicatie: genoemde stranden liggen op 1 tot 1,5 uur reizen met het openbaar vervoer vanaf Times Square, in Manhattan. Fire Island kost je 2 tot 2,5 uur.

Tekst gaat verder onder de foto

Coney Island Beeld Lydo Le
Coney Island Beeld Lydo Le

Sandy Hook

Het strand van Sandy Hook begint al op de ferry ernaartoe. Zodra de veerboot Manhattan verlaat, worden op het bovendek badlakens uitgeslagen, klapstoeltjes neergezet, zonnehoeden opgedaan en begint het Grote Ontspannen.

De boot brengt je naar het langgerekte schiereiland aan de kust van New Jersey, een voormalige legerbasis aan de Atlantische Oceaan. Bussen rijden langs de oude officierswoningen naar diverse stranden, die allemaal weids zijn en aan een natuurgebied liggen (geen bebouwing in zicht, zoals bij andere New Yorkse stranden): een beetje Waddeneiland-achtig.

Buschauffeurs raden mensen met kinderen vaak de stranden E en D aan. Dat moet je negeren - tenzij je liefhebber bent van best drukke familiestranden. Gunnison Beach (vlak bij een naaktstrand, vandaar vermoedelijk het advies) is het strand van eind-twintigers en begin dertigers, onder wie veel gays, en is verreweg het leukst. Meer sfeer, meer foodtrucks.

Vervoer De ferry brengt je vanaf Manhattan in een half uur (Pier 11) tot 45 minuten (East 35th Street) naar Sandy Hook. De hoge ticketprijs (46 dollar retour) wordt verzacht door de mooie tocht: langs de skyline van Manhattan, het Vrijheidsbeeld, onder de Verrazano Bridge en (terug) over de East River. seastreak.com

Eten De buschauffeurs weten bij welke strandopgang foodtrucks zijn (pizza's, empanada's, schaafijs). Neem cash mee. En voor de zekerheid snacks.

Coney Island

De zee is er bruinig, het strand meestal mudjevol. Toch mag je Coney Island niet overslaan. Dit volksstrand in Brooklyn is legendarisch: hier fotografeerde Weegee in 1940 de badgasten, als haringen in een ton. Hier situeerde Woody Allen zijn film Annie Hall (1977), met zijn fictieve ouderlijk huis pal onder de achtbaan Thunderbolt.

Het is de magie van Coney Island: een strand tegen een (deels) historisch Luna Park aan, slechts van elkaar gescheiden door een houten promenade. Pootjebaden met uitzicht op de Cyclone, de houten achtbaan uit 1927 of het Whonder Wheel uit 1920.

Amerikaanser wordt een strand niet. Neem het publiek: zo divers als in de metro in de ochtendspits. Hier komt werkelijk héél New York: terwijl Aziatische jongens keurig hun sokken opvouwen alvorens de zee in te gaan en een sproetig gezinnetje in de zon ligt te verbranden, klapt een grijze rasta zijn meegebrachte tuinstoel open voor een dutje.

Zo gevarieerd als de bezoekers zijn, zo beperkt is de keus aan eten. Louter junkfood: cola, bier, hamburgers. Plus de hotdogs van Nathan's, die sinds 1916 op Coney Island is gevestigd. De oudste, de beroemdste. En de allerlekkerste.

Vervoer Metrolijn D, F, N of Q naar Stillwell Avenue.

Tekst gaat verder onder de foto

Coney Island Beeld Lydo Le
Coney Island Beeld Lydo Le

Fire Island

Fire Island is voor de doorzetters. Het vergt nogal wat om op het autovrije eiland voor de kust van Long Island te komen: eerst de metro, dan de trein, dan een taxi, dan de veerboot. Maar het vakantie-eiland van New Yorkers, en zomerverblijf voor vooral de homogemeenschap, is dan ook echt een volledige dag (of meer) uit. Er is het Sunken Forest, waar de bomen met de voeten in het zoute water staan en waar je over houten vlonders doorheen kunt lopen. Er is het dorpje The Pines, met geweldige vakantievilla's uit de jaren zestig. Er is het brede ongerepte strand. En er is het bijna totale gebrek aan (auto)wegen; alle huizen en dorpjes zijn met elkaar verbonden door houten promenades - zo smal dat de brandweerwagen veel weg heeft van een rood invalidenautootje. Kies van tevoren naar welk strand of dorp je wilt en trek je wandelschoenen aan.

Vervoer Een speciale dagkaart kost circa 36 dollar voor een retourtje (inclusief trein, ferry en watertaxi). web.mta.info/lirr/getaways/

Eten Op het strand zelf wordt geen eten verkocht, maar elk dorp heeft restaurantjes. Neem voldoende cash mee, geldautomaten op het eiland zijn schaars.

Orchard Beach

'Je gaat toch niet over dit strand schrijven? C'mon! Fuggedaboudit!' Orchard Beach, het kleine en enige openbare strand in The Bronx, heeft niet de beste reputatie. Toch zijn er op dit strand vooral mensen te vinden die hier al twintig jaar elke zomer komen, generatie op generatie. Wie erheen gaat, begrijpt waarom.

Orchard Beach is een 'hood beach', een strand voor mensen uit de buurt. Het in de jaren dertig van overheidswege aangelegde strand, dat schaamteloos 'The Bronx Riviera' werd gedoopt, is de achtertuin van New Yorks armste stadsdeel. Hier komen Italianen, Joden en Ieren, de eerste immigranten van The Bronx. Hier komen de Puerto Ricanen, Dominicanen, Albanezen en moslims die later volgden. De strandwacht, die hier al 34 jaar werkt, kent er velen bij naam. Orchard heeft de best geoutilleerde bezoekers: strandstoel, parasol, transistorradio, minimaal één koelbox. Op zondagen wordt er gebarbecued op de promenade en klinkt er livemuziek: salsa, motown, oude hiphop. 'Orchard Beach is the best', zegt een zwemmer van een jaar of 10. Wat zo fijn is aan het door mensenhanden gemaakte strand aan de Pelham Bay? 'There are no waves that kill you here.'

Tekst gaat verder onder de foto

Coney Island Beeld Lydo Le

Vervoer Bus Bx12 stopt bij Orchard Beach.

Eten Strandverkopers lopen af en aan met ijs, gekoeld bier en pastelillos met kip of rund.

Fort Tilden

Op een doordeweekse dag is het zo goed als verlaten op Fort Tilden en zelfs in een snikheet weekend is het er niet druk. Hoe kan het dat dit mooie stukje strand, achter bomen, struiken en grasduinen, zo weinig publiek trekt? Simpel: de metro stopt er niet en om er je auto te parkeren, heb je een visvergunning nodig. Dat de bus ook een vervoermiddel is, vergeten veel (witte) Amerikanen nogal eens.

Des te beter. Het maakt van de verlaten marinebasis op het schiereiland Rockaway in Queens een behoorlijk goed bewaard geheim, vooral bekend bij fietsers, kunstliefhebbers (de bunkers in de duinen zijn vaak onderdeel van kunstprojecten) en progressieve types. Een van de weinige stranden in New York waar niemand raar opkijkt als je dochter van 5 zonder bovenstukje rondrent. Topless zonnen - je zou bijna denken dat het verboden is in New York - kan hier gewoon.

Aan die vrijheid zitten nadelen. Fort Tilden heeft geen strandwacht en de stroming is er sterk. Er zijn geen douches, wc's of eettentjes. Maar wie bereid is een half uurtje te wandelen over het strand, vindt oostwaarts hipsterparadijs Jacob Riis Park: óók een fijn strand, met een art-decobadhuis en goede eettentjes.

Vervoer Bus Q22, Q35 of Q52. Tik '169 State Road, Rockaways' in Google Maps.

Eten Zelf meegenomen boterhammen. Of wandel naar Jacob Riis Park voor biologisch bier, bietenhumus en barbecue.

Rockaway Beach Beeld Lydo Le

Rockaway Beach

De Ramones, de vermaarde punkband uit Queens, zongen het al in 1977: 'It's not hard, not far to reach, we can hitch a ride to Rockaway Beach.' Dit strand biedt wat je in New York niet snel zou verwachten: surfers. Goed, het is geen Californië met z'n huizenhoge golven. Maar de slagkracht van de Atlantische Oceaan is stevig genoeg voor een dagje board surfing of om de finesses ervan onder de knie te krijgen. Bij de vrolijke jongens van surfschool Locals bij voorkeur, die je kinderen (of jouzelf) binnen een uur rechtop op de plank krijgen en daarbij zelf het meest enthousiaste publiek vormen: 'Whooeehaaaaaa! You goooo girl!'

In 2012 waren de golven hier wél huizenhoog: toen orkaan Sandy de kust van Rockaway, het schiereiland aan Queens, ongenadig hard aanpakte. De flats pal aan het strand bleven relatief ongemoeid, maar veel werd verwoest en is opnieuw aangelegd: de duinstrook, de toilethokjes, de strandtenten en de lange houten promenade. Laidback, maar stijlvol.

Vervoer Een ferry brengt je voor 2,75 dollar van Pier 11 op Manhattan naar Beach 108 Street op Rockaway. Metro A stopt op verschillende plekken langs de lange boulevard, onder meer op Beach 67th Street, bij de surfscholen.

Eten Tussen de 84ste en de 108ste straat zijn langs de boulevard strandtenten te vinden. Zoals Caracas & Brothers, met arepa's (gevulde maisbroodjes), ijskoude sangria en livemuziek. Neem cash mee.

Rockaway Beach Beeld Lydo Le
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden