Analyse Harry en Meghan

Harry en Meghan stelen de harten van de wereld met multiculturele bruiloft

Alles was koninklijk aan de betoverende bruiloft van Prins Harry en Meghan Markle die zich zaterdagmiddag heeft voltrokken in St George’s Chapel, de kerk bij Windsor Castle waar de geest van Hendrik VIII nog rondwaart.

Bisschop Michael Curry van de Episcopal Church, preekt tijdens het huwelijk van Harry en Meghan, zaterdag in de St. George's Chapel van Windsor Castle. Beeld Getty Images

De Britse koningin Elizabeth zat tegenover de Amerikaanse ‘koningin’, in de persoon van Oprah Winfrey. Het Kingdom gospelkoor liet de genodigden, en de vele miljoenen belangstellenden van Ibiza, tot Inverness van China tot Canada, swingen op de klanken van Ben E. King’s Stand by Me. En daar was natuurlijk de Amerikaanse bisschop die dominee Martin Luther King aanhaalde.

Harry en Meghan waren de hoofdrolspelers, maar de show werd gestolen door Michael Curry, de bisschop die een belangrijke rol heeft gespeeld in de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Amper kijkend op zijn iPad preekte hij bijna een kwartier over de kracht van de liefde. Zijn flamboyante, soms geestige, optreden en referenties aan het slavernijverleden deden enkele monden van verbazing openvallen. Naast de nummer zes van de Britse troonopvolging in zijn militaire uniform zat, mooi en eenvoudig gekleed in Givenchy, een bruid wier voorvaderen aan moeders kant deze historische schande aan den lijve hadden ondervonden.

Curry was niet door Markle uitgenodigd, maar door de aartsbisschop van Canterbury als zijnde het hoofd van de Episcopaalse Kerk in Amerika, de zusterkerk van de Church of England die steeds internationaler wordt. Liefde, verbroedering en inclusiviteit waren de thema’s onder de pracht en praal. Ontroerend was het moment waarop Charles de bruid zijn arm gaf en haar naar het altaar leidde. Normaal gesproken wordt de bruid ‘weggegeven’; hier werd ze opgenomen in ’s werelds bekendste familie. Het moet ook iets hebben gedaan met prins Philip, die als praktisch verweesde jongeman ook door de Windsors was omarmd.

Familie

Het enige aanwezige familielid van Markle was haar moeder Doria, die bijna een traan liet toen Harry oogcontact zocht om haar tijdens het betreden van de kerk op haar gemak te stellen. Na de ceremonie verschenen er foto’s van Charles met aan de ene arm zijn vrouw Camilla en aan de andere Doria. ‘We all adoria,’ zou The Sun op speelse wijze koppen. 

Op de middeleeuwse kerkbankjes waar normaal gesproken de  hele familie van de  bruid had moeten zitten, bevonden zich nu haar vrienden, onder wie Serena Williams, George en Amel Clooney en Oprah Winfrey. Britse iconen als David Beckham en Elton John zaten tweederangs.

De congregatie zag hoe de twee de herinnering aan Diana levend hielden. Meghan droeg Diana’s ring, hield bloemen vast uit haar tuin en een orkest speelde een hymne die ook te horen was bij Diana’s uitvaart. Toen ze stierf was Diana even oud als Meghan nu: 36. 

Ze hoorden ook de toekomst, in de persoon van 19-jarige, zwarte cellist Sheka Kanneh-Mason bijvoorbeeld, die optrad terwijl de gehuwden de huwelijksacte tekenden. Onder meer wijzend op dit talent schreef Afua Hirsch, auteur van het boek Brit(ish): on race, identity and belonging, dat ceremonie naast spektakelstuk ook een eerbetoon aan de zwarte cultuur was.

Vernieuwing

De ceremonie, gevierd op stranden en in parken door heel het land, toonde vooral het Britse talent zich te vernieuwen. De Britten begrijpen dat verandering nodig is om iets te behouden. ‘We zagen traditie en moderniteit,’ merkte commentator Alison Pearson op. ‘Zwart en wit, toegankelijkheid en elitarisme, Brits en Amerikaans, Thomas Tallis en Ben E King, jong en oud, Serena Williams en Prins Philip, halfvolle Anglicaanse Kerk en vol Episcopaal, hartverlammende schoonheid en stijf gegiechel, George Clooney en een bebaarde nijlpaardenbeschermer uit Botswana die voor het eerst in zijn leven een pak aan had.’

Een van de stille getuigen van het huwelijk was Catharina van Aragon, de Spaanse vrouw van Hendrik VIII – zijn eerste van de zes - die op een van de ramen is afgebeeld. Het brengt in herinnering dat er aan koninklijke huwelijken, liefde of geen liefde, soms ook een politiek-strategische kant zit. Sinds Brexit wordt het Verenigd Koninkrijk op het vasteland gezien als een naar binnen gekeerd land en onlangs schreef een VN-rapporteur na een kort bezoek in zoveel woorden dat de eilandnatie racistisch is geworden. De recente incompetentie omtrent de bejaarde Windrush-immigranten uit de Cariben deed het imago geen goed.

Maar de geschiedenis leert dat Vrouwe Fortuna de eilandbewoners vaak goed gezind is en dit huwelijk, met zijn diverse en internationale jus, gaf ze de kans ‘The Best of Britain’ te tonen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.