Harmonie

Hoofdrolspeler Tahar Rahim in Les hommes libres.

Omdat regisseur Ferroukhi niet in de echte grote moskee van Parijs mocht filmen, gebruikte hij een paleis in het Marokkaanse Rabat als surrogaatdecor

Film

TIPS

Een oase in het door de Duitsers bezette Frankrijk. Zo wordt de grote moskee van Parijs in Les hommes libres gepresenteerd: als een licht betoverde plek waar gebeden, muziek en het ruisen van de fontein de enige geluiden zijn. Wat er buiten de poorten gaande is, blijft ook voor de jonge Younes lange tijd vaag en oninteressant. Terwijl hij door de politie is ingezet om in de moskee te spioneren, heeft hij vooral oog voor het mooie meisje dat door de gangen dwaalt.

De kalme sfeer zegt veel over de relatief veilige positie die moslims in nazi-Parijs hadden. Zolang ze zich nergens mee bemoeien, worden de Noord-Afrikaanse immigranten in Les hommes libres door de Duitsers met rust gelaten. Met de autochtone bevolking lijken ze in goede verstandhouding te leven. Die harmonie kan op een hedendaags toeschouwer nogal ongewoon werken; dat Les hommes libres zo fascineert, ligt dan ook in eerste instantie aan de onderwerpkeuze die regisseur-scenarist Ismaël Ferroukhi (Le grand voyage) heeft gemaakt.

Een echte held is Younes niet. Dat hij zijn verraderswerk afzweert en zich aansluit bij het verzet, is eerder iets wat hem overkomt dan een bewuste keuze. Pas wanneer hij Joodse kinderen helpt onderduiken in de moskee, moet Younes partij kiezen en kan hij zich niet langer afzijdig houden. Knap hoe hoofdrolspeler Tahar Rahim (Un prophète) die balans tussen desinteresse, onverschilligheid en verantwoordelijkheidsgevoel in stand weet te houden. Met Nederlandse ondertiteling.

The Treasure of the Sierra Madre (John Huston, 1947). Avonturendrama uit de gloriedagen van het klassieke Hollywood. Humphrey Bogart, Tim Holt en Walter Huston (vader van de regisseur) vinden goud in de bergen van Mexico; een vondst die een noodlotsdrama vol paranoia en boosaardige gierigheid in gang zet. Bepaald geen triomfzang op de menselijke natuur, wat vooral te danken is aan het doorzettingsvermogen van regisseur-scenarist Huston, die met zijn bewerking van B. Travens roman veel pessimistischer uit de hoek kwam dan het publiek van een Bogart-film verwachtte.

, 14.00-16.00 uur.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind (Michel Gondry, 2004). Fantastische, romantische tragikomedie uit het brein van Charlie Kaufman. Joel (Jim Carrey) heeft zo veel liefdesverdriet dat hij alle herinneringen aan zijn ex Clementine (Kate Winslet) uit zijn geheugen laat verwijderen. Tot hij tijdens de 'operatie' in opstand komt en samen met (een hersenschim van) Clementine probeert te redden wat er te redden valt. Suizend van de ene bewustzijnslaag naar de andere weet je nooit waar Kaufman en regisseur Gondry je naartoe voeren. Verrukkelijk zijn de scènes waarin Joel en Clementine zich in Joels kinderherinneringen verstoppen, verontrustend de beelden van straten, huizen en auto's die uit Joels geheugen worden gewist. Carrey en Winslet zijn groots samen.

Z (Constantin Costa-Gavras, 1968). Mei 1963: de moord op oppositieleider Gregorios Lambrakis wordt door de Griekse politie en politiek bestempeld als ongeluk. In deze klassieke politieke thriller tegen het Griekse kolonelsregime heet Lambrakis Z. Hij wordt met verve gespeeld door Yves Montand. Winnaar van vele prijzen: Z won Oscars voor Beste montage en Beste buitenlandse film en won op het festival van Cannes onder meer de juryprijs. Vanavond uitgezonden als keuzefilm van Zomergast Nelleke Noordervliet.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden