Harkstede

Harkstede ligt onder de rook van Groningen, de kant op van Slochteren en Siddeburen. Het is een eenvoudig, langgerekt dorp met twee kapperszaken, twee kerken en een oude molen....

Vorig jaar kwam Harkstede in het nieuws door de arrestatie van Willem van E. die drie Groningse hoertjes bleek te hebben vermoord. Hun lichamen dumpte hij in het nabijgelegen Slochterdiep, en in het Eemskanaal. Vandaag staat hij terecht in Groningen.

De woning van Van E. is een kleine, afgelegen boerderij temidden van zompige maïsvelden, niet ver van het Grunostrand (een zandafgraving) en een grote roeibaan. Je kunt er alleen komen als iemand je duidelijk de weg heeft uitgelegd. En dan nog is er de kans op verdwalen.

Het laatste meisje dat Van E. vermoordde was Sascha Schenker. Hij bestelde haar telefonisch, op een mooie zomeravond in juli 2001. Ze kwam op de brommer vanuit de stad. Dit is een ritje van ongeveer een kwartier, langs het Damsterdiep, het Eemskanaal en dan rechtsaf bij Ruischerbrug. Daarna zal het ook voor Sascha zoeken zijn geweest, maar uiteindelijk kwam ze bij Willem van E. aan, geen onbekende voor haar trouwens, want Willem werd 'vieze dikzak' genoemd in het Groningse circuit.

Wat er gebeurde weten we niet.

Maar gewurgd werd ze.

In november 2001 werd Van E. opgepakt en hij bekende prompt drie moorden. Zijn totaal kwam daarmee op vijf, want twintig jaar eerder had hij in Noord-Holland ook al eens twee vrouwen vermoord. Daarvoor zat hij lange tijd in de Van Mesdagkliniek. Met de arrestatie, en het daaropvolgende onderzoek in en rond de boerderij van Van E. werd de naam 'Het beest van Harkstede' geboren. F-16's vlogen over het dorp om infraroodfoto's van de omgeving van Van E.'s boerderij te maken, hordes dagjesmensen rukten uit om de graafwerkzaamheden op het erf gade te slaan.

Zo gaan die dingen.

En daarna wordt het altijd weer stil.

Gisteren was het heel stil rond de boerderij van Van E. De wind had vrij spel boven de naakte akkers, en in de verte stak de Martinitoren in de bewolkte lucht. De toegangsweg tot de boerderij is een onverhard pad met diepe kuilen, langs rommelig struikgewas. Aan de rand van het erf staat een oude caravan met ingegooide ramen. Tegen een deel van het huis is een grote houten kooi getimmerd waarin de herdershond van de nieuwe bewoner nerveus heen en weer liep. Verder was er niets te zien.

De leegte van het land wordt benadrukt door een rij windmolens langs de roeibaan die iets verderop achter een lage dijk ligt. Bij het water stond het riet krom in de wind. Het water golfde onstuimig. Een ontmantelde telefooncel staat eenzaam op de dijk. Voorbij het kruispunt dat naar de horrorboerderij gaat, loopt nog een fietspad. Honderd meter dat pad op, en er duiken drie gammele caravans op, schots en scheef in de berm geparkeerd. Ze zitten vol kippen. De sloot langs het fietspad heeft zoveel vuil te verwerken gekregen dat het water onzichtbaar is geworden. Hoeveel eenzaamheid kunnen mens en dier verdragen? Wat bezielde het Beest van Harkstede?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden